سعید محمدی
۱۱ ماه قبل
دریاچهٔ مَهارلو که به نام دریاچهٔ نمک نیز شناخته میشود در ۲۰ کیلومتری جنوب شرق شیراز میان این شهر و سروستان قرار گرفته و مساحت آن ۶۰۰ کیلومتر مربع است. بیشترین طول این دریاچه ۲۸ کیلومتر و بیشترین عرض آن ۱۵ کیلومتر است و ژرفای آن در عمیقترین بخش به ۳ متر میرسد. نام این دریاچه، برگرفته از نام روستای مهارلو از توابع سروستان است که در مجاورت آن قرار گرفتهاست . آب دریاچه بهطور معمول در پایان تابستان تبخیر میشود و بستر سفید دریاچه را در معرض دید قرار میدهد. در اواسط تابستان و به دلیل میزان تبخیر بالا و غلظت نمک، آب دریاچه به علت وجود نوعی جلبک، قرمز مایل به صورتی میشود. آب چند چشمه نیز عمدتاً از قسمتهای غربی و شمالی وارد این دریاچه میشوند. این دریاچه در سال ۱۳۹۵ خورشیدی نیز بهطور صد در صد خشک شد و کلانشهر شیراز را در خطر طوفانهای نمک و ریزگردهای کشنده قرار داد.کارشناسان خشکی دریاچه را به سبب ساخت دو سد درودزن و سیوند میدانستند که در بالادست دریاچه جای دارند. این دریاچه در فصلهای پرآب به رنگ آبی است.از شروع بهار با گرمتر شدن آب و افزایش تابش نور، رشد جلبکها زیاد میشود. مواد مغذی وارد شده از فاضلاب شهری و کشاورزی به رشد و تکثیر هرچهبیشتر آنها و باکتریهای شورپسند (هالوفیل) کمک میکند. با افزایش دما و تبخیر در تابستان شوری دریاچه نیز افزایش مییابد. زندگی و رشد جلبک دونالیلا سالینا و باکتریهای شورپسند در این شرایط تغییر میکند، و آنها برای محافظت از خود در برابر تابش بسیار زیاد مادهای سرخرنگ به نام آستاکسانتین (نوعی بتاکاروتن) تولید میکنند، که موجب دگرگونشدن رنگ آب دریاچه به صورتی میشود. جلبک دونالیلا سالینا برخلاف تصور عموم سمی و خطرناک نیستو از آن در صنعت غذایی، تولید دارو و لوازم آرایشی بهعنوان رنگدانه استفاده میشود. این جلبک غذای سختپوست آب شور به نام آرتمیا است که در آب دریاچه مهارلو نیز زندگی میکند. پرندگانی چون فلامینگو از آرتمیا تغذیه میکنند. آرتمیا در صنعت پرورش ماهی اهمیت زیادی دارد و در پرورش ماهیهای خاویار، زینتی و میگو از آن استفاده میکنند. اردیبهشت ۱۴۰۴ بعد اینکه یه اقامت دوشبه توی خانه معلم عشایری شیراز تو خیابون معدل مقابل دبیرستان عشایری داشتم صبح روز بعد زدم به جاده شیراز بسمت سروستان و فسا یه صبونه تو سایه یه درخت اون نزدیکا زدم و بعد رفتم این دریاچه خیلی خوشگل بود و حذاب دوسش داشتم