مجسمه شیر سنگی یه جاذبهی گردشگری در همدانه که هر گردشگر رو با شکوه و زیبایی خودش جذب میکنه. این اثر سنگی در میدان سنگ شیر واقع شده و بهعنوان نمادی از تاریخ و فرهنگ منطقه شناخته میشه. اگر به همدان میروید یا در شهر هستید، حتماً یه دور کوتاه به اینجا بزنید؛ فضای اطرافش آرام و دیدنیه. یه نکتهی ساده: با یه دوربین یا گوشی موبایل، عکسهای خلاقانهای بگیرید، چون اینجا یه جای عالی برای گرفتن عکسهای خاطرهانگیز هست.
مجسمه شیر سنگی همدان، که در قلب میدان سنگ شیر قرار گرفته و بهعنوان نگهبان تاریخی شهر شناخته میشود، داستانی طولانی و پر از رمز و راز دارد؛ از دوران مادها یا هخامنشیان گرفته تا زمان اسکندر مقدونی، این سنگ بهطور همزمان نماد قدرت، حفاظت و حتی طلسم شهر بوده است. بازدیدکنندگان با دیدن زخمهای روی بدنش، حس میکنند که این اثر هزاران سال از باد، باران و حملههای مختلف عبور کرده و هنوز هم با وقار در جای خود ایستاده؛ اما بسیاری از بازدیدکنندگان اشاره میکنند که اطلاعات دقیقتری درباره تاریخ و معانی این تندیس در محل ارائه نمیشود و تبلیغ گردشگری کافی نیست. در عین حال، خاطراتی از بچگی که شیر سنگی را بهعنوان “شیر شیره” میدیدند، هنوز در ذهن مردم زنده است و مردم محلی حتی برای بختگشایی روی سر آن روغن میریختند. اما جایگاه کنونی این اثر در پارک معمولی و عدم نگهداری مناسب باعث میشود که بسیاری از گردشگران آن را فقط یک تکه سنگ تزئینی بدانند، در حالی که در واقع یک یادگار چند هزار ساله از تمدنهای باستانی است. در مجموع، مجسمه شیر سنگی همدان همچنان با سادگی و مقاومت خود، بهعنوان نمادی از تاریخ و هویت شهر در دل بازدیدکنندگان جای دارد، اما نیازمند بازسازی و معرفی بهتر است تا همهی جوانان
AshKan Ardalan
۷ ماه قبل
۳
مجسمه شیر سنگی همدان از بقایای یک آرامگاه کهن مربوط به دوره ماد دانسته شده و در روایتهای تاریخی و محلی بهعنوان نماد تدفین و قدرت شناخته میشود. منابع محلی به این نکته اشاره میکنند که در دوره حمله مغول و زمان چنگیز، بخشهایی از محوطه و خود مجسمه آسیب دیده است و همین اشاره تاریخی در نوشتههای کنار یادبود نیز دیده میشود. روایتهای مردمی نقش آن را در پاسداری نمادین از آرامگاه تأیید میکنند. در سنت عامیانه رسم بود که سکه را با شیره آغشته کنند و بر سطح شیر سنگی بمالند تا برای دختران خانواده بخت و گشایش ایجاد شود؛ رسمی که در حافظه جمعی شهر باقی مانده است. فاصله میان بازدید قبلی و فعلی حدود ده سال است و در این مدت بهبود رسیدگی، ساماندهی و پاکیزگی محوطه قابل مشاهده بوده است. با وجود این پیشرفت، ظرفیت معرفی، ارائه اطلاعات دقیقتر و تبلیغ گردشگری برای این اثر همچنان کمتر از جایگاه تاریخی آن است و امکان توسعه بیشتری دارد.
من یادمه از بچگی که میومدیم همدون این شیر سنگی رو میدیدم و میگفتم این کجاش شکل شیره.
و امروز تازه فهمیدم که ما بدشانس بودیم که تخریب شدهاش رو میبینیم.
وقتی روبروی این شیر سنگی میایستید، در واقع دارید به پیرترین ساکن همدان نگاه میکنید که بیش از ۲۳۰۰ سال است پلک نزده. این مجسمه فقط یک تکه سنگ تراشیده نیست؛ یادگار دوران اسکندر مقدونی است که میگویند آن را به یاد وفاداری سردار محبوبش در اینجا بنا کرد.
چیزی که این شیر را جذاب میکند، زخمهایی است که روی بدنش دارد. داستانی در همدان هست که میگوید این شیر در گذشته جفتی داشته و هر دو نگهبان و طلسم شهر در برابر قحطی و سرمای سخت بودهاند. اما وقتی «مردآویج» همدان را فتح کرد، از ابهت این شیرها ترسید و دستور داد یکی را کاملاً خرد کنند و دست و پای این یکی را هم بشکنند تا ابهتش از بین برود. چهره امروز او که دیگر شباهت چندانی به شیر ندارد، نتیجه قرنها فرسایش و البته ناملایمتی فاتحانی است که از ایستادگیاش وحشت داشتند.
اگر روی بدنه سنگ آثار چربی یا لکههای تیره دیدید، تعجب نکنید. تا همین چند دهه پیش، مردم محلی برای بختگشایی یا برآورده شدن آرزوهایشان روی سر شیر روغن میریختند و معتقد بودند این سنگ حاجت میدهد.
پیشنهاد میکنم وقتی کنارش هستید، لحظهای دستتان را روی بدنه صیقلی سنگ بگذارید؛ حس کردن زبری سنگی که شاهد سقوط امپراتوریهای بزرگ بوده، واقعاً لرزه به تن آدم میاندازد. این مجسمه نماد مظلومیت و در عین حال پایداری همدان است که با وجود تمام آسیبها، هنوز هم با وقار در جای خود ایستاده است.
