تالار مولوی

آخرین سنگر تئاتر دانشجویی تالار مولوی یکی از معتبرترین و تأثیرگذارترین تالارهای تئاتر دانشگاهی ایران است؛ سالنی که به‌عنوان تنها تالار تخصصی تئاتر دانشگاهی کشور، طی دهه‌ها میزبان اجراهای شاخص دانشجویان و دانش‌آموختگان تئاتر بوده است. مولوی نه‌فقط یک فضای اجرایی، بلکه بستری برای آزمون، تجربه و ورود نسل‌های جوان به جریان حرفه‌ای تئاتر محسوب می‌شود و نقش آن در تداوم و ثبت تاریخ تئاتر دانشگاهی ایران، انکارناپذیر است

حضور در سالن کوچک تالار مولوی، تجربه جذابی بود با تآتر کاتورگی به کارگردانی استاد علی اصغر راسخ راد و بازیگری سامی صالحی و سپهر صالحی که بسیار حرفه ای و جذاب بازی کردند. داستانی جذاب که نشان دهنده جدال بین فلسفه و منطق است و کاتورگی خیال را پس از ناامیدی نشان می‌دهد. موضوعی برگرفته از موضوعات فلسفی مختلف و آثار مختلفی از فلاسفه بزرگ که دیدن این تآتر را به همه دوستان سفارش میکنم.

جزو سالن تیاترهای استاندارد و خوب بود واقعا فقط ورودیش برای کسی که نمی دونه برخورد نگهبانی جالب نیست . ولی صندلی ها و فضای اجرا خوب بود

تالار مولوی بخشی از دانشگاه تهران هستش. بعد از ورود از دروازه و گذر از نگهبانی/حراست، مستقیم میری تا به راه‌پله برسی و وقتی پله‌هارا پایین بری به ساختمان تئاتر میرسی. از نظر محیط و وایب اطراف خیلی باصفا و دل‌نشین بود . اما خب مشکل نظارت بر حجاب و مزاحمت رو داره . چیزی که خیلی به چشم من اومد فاصله‌ی صندلی و بیننده به صحنه بود. با اینکه من ردیفهای آخر نشسته بودم اما بازم زاویه، تسلط و فاصله‌ی خیلی خوبی داشتم. از پوسترهای قدیمی متوجه شدم که نمایش‌های خیلی قوی مهمان این تالار بودند. ایرادی که میتونم بگیرم صندلی های نامناسب برای محیط تئاتر هستند . سفت و ناراحت، و همچنین پر سر و صدا که برای تمرکز بیننده و بازیگر میتونه مزاحم باشه. درهرصورت برای من جذاب بود . #تئاتر

تالار محیط مناسبی در حیاط برای گفتگو و گپ دانشجوی وجود دارد . تالار کوچک برای اجرا بسیار کوچکتر است. برای ویلچر رمپ مناسب وجود دارد که اولین رمپ شیب بالای دارد که بهتر است از درب جنوبی حیاط وارد شوید تا آنرا رد کنید . برای ورود به تالار کوچک هم یک بالابر پشت ساختمان وجود دارد.

تالار مولوی که اولین و قدیمی آرین سالن تئاتر دانشگاهی تهران است و در اختیار دانشگاه تهران می باشد در خیابان ۱۶ آذر و در محوطه یک باغ بسیار زیبا که جزیی از دانشگاه تهران است واقع گردیده.این سالن اغلب میزبان تئاتر های دانشجویی است.سالن اصلی آن فضای بسیار بزرگ و عریض است که نمایش نامه های بسیار مهم و تاثیر گذاری در تاریخ تئاتر ایران را میزبان بوده است.امکان پارک کردن در خیبا۶۱۶ آذر تا حدودی وجود دارد اما این خیابان گنجایش همه مخاطبان را نخواهد داشت و بهتر است از وسایل نقلیه عمومی استفاده نمایید.بوفه این سالن چندان منو کاملی ندارد.

اینجا رو تاحالا ندیده بودم. نگهبانی برخورد خوبی نداشت و سالن کیفیت مناسبی. اما یکی از قوی ترین تئاتر های عمرم رو اینجا دیدم. بچه های قوی داره

مرکز تئاتر مولوی یکی از پاتوق‌های تئاتری پایتخت است که بیشتر اجراهای گروه‌های جوان و جویای نام در سالنهای این مجموعه بر صحنه می‌رود. تخفیف دانشجویی تا ۶۰ درصد معمولا برای دانشجویان از طریق خرید از سایت تیوال ارائه می‌شود. و هنگام مراجعه نیاز به ارائه کارت دانشجویی هست. دسترسی به تالار مولوی از خیابان شانزده آذر ،ورودی باشگاه دانشجویان و بهترین وسیله پیشنهادی هم مترو و اتوبوسهای brt است.

اکثر تئاترهای مطرح در این سالن برگزار شدن، اما اصلا شرایط درستی نداره. کاش یه بازسازی بشه. برای حضور پرشور تماشاچی اصلا مناسب نیست.

دسترسی آسان، داخل دانشگاه تهران هست. فضای بیرونی عالی داره. صندلی‌های نامناسب که سبب ایجاد خستگی میشه. اجرای قوی تئاتر "ساز وارونه" رو به تماشا نشستیم.

تالار باحالیه اخلاق و رفتار کارکنان هم باحاله یه سر خودتون برید میفهمید من که هر وقت رفتم راضی بودم

درودفراوان برعوامل ، بازیگران وکارگران محترم نمایش بچه، بسیارخوب وحرفه ای اجراشدوتونست با نقش آفرینی ۲هنرمندعزیزخانم واقا، بیشترین تاثیرراروی مخاطب بگذاردوواحساس خوبی روی بیننده گذاشت وارتباط بازیگرومخاطب، عالی بود سپاس،

صندلی‌ها واقعا بد بود. بسیار به هم نزدیک و ناراحت. من تو این تالار نمایش کابوس‌های آنکه نمی‌میرد رو دیدم و خود نمایش فوق‌العاده بود و لذت بردم. نورپردازی، صدا، بازی و هر چیزی که مربوط به نمایش بود، عالی بود اما خود سالن بسیار اذیت کننده. کل دو ساعت نمایش عذاب کشیدم. دسترسی تالار از داخل دانشگاه تهران هست و خیلی به مترو و بی آر تی نزدیکه و جای پارک هم هست.

صندلی های سالن بلک باکس برای اجرای طولانی مناسب نبود و بعد از یک ساعت اجرا تنها اجرای جذاب منو نگه داشت وگرنه از خستگی جا به جا می شدم...

برای اولین بار این سالن رفتم و نمایش دیدم .. با اینکه نمایش جالب توجه بود اما بخاطر تایم طولانی و صندلیهای بسیار ناراحت و نامناسب سالن من و همراهم بعد از یه ساعت دیگه طاقت نشستن نداشتیم.. از شواهد معلوم بود که همه روی اون صندلیها احساس ناراحتی میکردن و مدام تکان میخوردند و متاسفانه صندلیهام اونقد جیر جیر میکردن که همه رو معذب کرده بود.. من که دیگه بهترین نمایش دنیام اونجا باشه بخاطر اون صندلیهای زجرآور نمیرم اینجا

صندلی‌های خیلی بدی داره، همزمان گردن و کمر و زانوی آدم رو داغون می‌کنه. حراست دانشگاه تهران هم که پیوسته به حجاب گیر می‌ده.

سالن بزرگیه واسه گروه های تئاتر ولی تماشاگرها جاشون خیلی تنگه و صندلیهاش انگار مال ۳۰سال پیشه و داغونه و اصلا راحت نیست، تئاتر «موی خرس زخمی» رو دیدیم که جالب بود.

مکان بسیار جذاب و زیبا، توی دل دانشگاه تهران- البته کوچیک و جمع و جور هست، فضای بیرونش خوبه درخت و فضای سبز قشنگی داره، یه کافه هم داخلش هست قهوه های خوبی داره و از همه مهم تر معمولا تئاترهای خوبی اونجا برگزار میشه و این مهمترین ویژگیش هست

صندلی ها خیلی صدا میده ولی تئاتر های عالی داخلش برگزار میشه و طراحی صحنه عالی بود

حس میکنم خیلی وقت هست که بهش رسیدگی نشده ولی حس اجرایی که دیدیم خوب بود