سرای مشیر

سرای مشیری که از داخل بازار وکیل راه داشت. انواع مغازه های سنتی از فروش ادوات قدیمی تا جدید. مجسمه و صوغاتی. بسیار جای زیبایی بود و لذت بردم. حتی همین راه رو هاشم کلی زیبا بود

مشاهده در گوگل مپس

سرای مشیر در انتهای بخش جنوبی بازار وکیل قرار داره و با حوض وسط و صندلی‌های اطرافش، فضای دلنشینی رو برای استراحت فراهم کرده.

مشاهده در گوگل مپس

+ یک سرای قدیمی در دل بازار است که دو طبقه دارد و در اطراف آن مغازه های صنایع دستی وجود دارد + بودن و گشت زدن در این سرا واقعا لذت بخشه و به خوبی هم مرمت شده + در طبقه دوم کافه وجود داره که میتونید برید و از بالا هم این سرا رو ببینید.

مشاهده در گوگل مپس

وقتی در انتهای راسته‌ی جنوبی بازار وکیل قدم می‌زنی، ناگهان فضایی پیش چشمانت باز می‌شود که انگار تکه‌ای از بهشتِ زمینیِ معماریِ قاجار است: سرای مشیر (یا همان سرای گلشن). من وارد حیاطی شدم که برخلافِ دالان‌هایِ سرپوشیده‌ی بازار، سقفی از آسمانِ آبیِ شیراز دارد. حسی که در لحظه‌ی ورود به من دست داد، حسِ رها شدن از هیاهویِ معامله و رسیدن به خلوتی آرام‌بخش میانِ حوضِ بزرگِ فیروزه‌ای و درختانِ نارنج بود. چیزی که در بدو ورود نظرم را جلب کرد، کاشی‌کاری‌هایِ هفت‌رنگ و مقرنس‌کاری‌هایِ بی‌نظیرِ سردرِ ورودی بود. من با دقت به حجره‌هایی نگاه کردم که در دو طبقه، دورتادورِ حیاط چیده شده‌اند؛ وقتی به چوبی بودنِ درها و پنجره‌هایِ بالایی با آن گره‌چینی‌هایِ ظریف خیره می‌شوی، متوجه می‌شی که چرا اینجا را «عروسِ بازارهایِ شیراز» می‌نامند. من لابلایِ ایوان‌هایِ بلند قدم زدم و محوِ تماشایِ صنایع‌دستیِ ظریفِ شیراز، از خاتم‌کاری تا قلم‌زنی شدم که در ویترینِ حجره‌ها می‌درخشیدند. اما درباره‌ی این بنا و بانی‌اش، میرزا ابوالحسن‌خان مشیرالملک، داستان‌هایِ بسیار دلنشینی در شیراز نقل می‌شود. قدیمی‌هایِ بازار می‌گویند مشیرالملک این سرا را جوری ساخت که هم کاروانسرا باشد و هم بازاری برایِ اعیانِ شهر. یک روایتِ عامیانه و زیبا هست که می‌گوید او دستور داده بود در مرکزِ حیاط، حوضی بسازند که انعکاسِ کاشی‌کاری‌هایِ سقفِ ایوان‌ها در آب، تصویری از «گلشنِ جاویدان» را تداعی کند. همچنین، می‌گویند مشیرالملک آنقدر به جزئیات اهمیت می‌داد که شخصاً کاشی‌کارها را انتخاب می‌کرد تا رنگِ آبیِ فیروزه‌ایِ آن‌ها با رنگِ آسمانِ شیراز در فصلِ بهار مو نزند! این دقت باعث شده که حتی امروز هم، وقتی کنارِ حوض می‌ایستی، حس می‌کنی در یک تابلویِ نقاشی قدم می‌زنی. من متوجه شدم که سرای مشیر، قلبِ تپنده‌یِ صنایع‌دستیِ لوکسِ شیراز است. اگر به دنبالِ خاتمِ اصل یا جواهراتِ نقره با طرح‌هایِ هخامنشی هستی، اینجا جایِ شماست. مسیر دسترسی بسیار سرراست است؛ کافی است تا انتهایِ بازار وکیلِ جنوبی (راسته‌یِ شمشیرگرها) بروی. آنتن‌دهی در حیاط بسیار عالی است و فضایی فوق‌العاده برایِ ثبتِ عکس‌هایِ یادگاری دارد. من موقع عکاسی از طبقه دوم متوجه شدم که اگر دوربین را به سمتِ حوض بگیری، می‌توانی تقارنِ خیره‌کننده‌یِ بنا را در آب ثبت کنی. یک تجربه‌ی شخصی که برایت دارم؛ حتماً سری به رستوران سنتی سرای مهر که در گوشه‌ی همین سرا قرار دارد بزن. نشستن رویِ تخت‌هایِ سنتی و نوشیدنِ یک شربتِ نسترن یا بیدمشک، در حالی که صدایِ آب می‌آید، خستگیِ کلِ بازارگردی را از تنت در می‌آورد. فقط حواست باشد که طبقه دومِ سرا پله‌هایِ سنگیِ کوتاهی دارد، پس با احتیاط بالا برو. همچنین به دلیلِ محبوبیتِ زیاد، در ساعاتِ ظهر محوطه کمی شلوغ می‌شود، پس حوالیِ ساعت ۱۰ صبح بهترین زمان برای لذت بردن از سکوتِ حیاط است.

مشاهده در گوگل مپس