موزۀ سنندج

این موزه که عمارت سالار سعید نیز نامیده می‌شود، کلکسیون گرانبهایی از آثار کشف شده در کردستان را به نمایش گذاشته است. از ظروف سفالی چندهزار سال قبل گرفته تا اشیاء قیمتی دوران قاجار، طیف وسیعی از اشیاء عتیقه و گرانبها در سه بخش مختلف دوران ماقبل تاریخ، دوران تاریخی و دوره اسلامی در این موزه نگهداری می‌شود.

موزه سنندج که در واقع عمارت سالار سعید یا عمارت حبیبی نام دارد که امروز تبدیل به موزه سنندج شده است. این عمارت در اواخر دوره ناصر الدین قاجار بنا شده‌است. این بنا از سنگ، آجر و چوب با پشت بام شیروانی ساخته شده‌است. زیباترین و جالبترین قسمت ساختمان، پنجره‌های ارسی بزرگ هال می‌باشند که هفت در دارند و به خودی خود یک شاهکار هنری می‌باشند. اگر به سنندج سفر کردین دیدن این بنا رو از دست ندین.

اینجا یک عمارت یکسره بوده که به دو بخش اندرونی و بیرونی تقسیم شده و به ترتیب قسمت اول به بخش اداری و کارگاه‌ها تبدیل شده (حیاطش قابل بازدیده و داخلش تعدادی سنگ قبر قدیمی قرار دادن) و بخش دوم به موزه‌ی سنندج. موزه بنای بسیار زیبا با شیشه‌های رنگی داره و اشیا داخلش هم مربوط به یه روندی از تاریخ دوران باستان تا اسلامی و حتی معاصر هستند که قطعا ارزش دیدن دارن!

عمارت بسیار باشکوهی هست که به خوبی مرمت شده و به موزه نمایش اشیای باستان‌شناسی و تاریخی اختصاص یافته، هم بنا و هم موزه ارزش بازدید را دارد

حیاط قشنگی داره. داخل موزه آثار باستانی هست و ارزش یه بار دیدن رو داره. نسبت به هزینه ورودی‌ش نمی‌ارزه.

موزه سنندج در مرکز شهر سنندج واقع شده است. ساختمان موزه در اصل بخش بیرونی عمارت ملا لطف الله شیخ الاسلام، یکی از علمای بزرگ دوره خود، که حدود 150 سال پیش ساخته شده است. این موزه از ابتدای تأسیس دارای دو بخش باستان شناسی و مردم شناسی بوده است. در بخش باستان شناسی، اشیاء دوره های مختلف از ماقبل تاریخ تا دوره قاجار نگهداری می شود. با تأسیس خانه کرد در سال 1382 اشیاء بخش مردم شناسی موزه به خانه کرد منتقل شد. اروسی موزه سنندج یکی از نمونه های بی نظیر هنر اروسی سازی و کار استادکاران سنندجی می باشد.

موزه خیلی قشنگی بود حتما با خانواده برید به بچه ها خیلی خوش میگذره

اشیاء سفالی و فلز مس و چوب هستند و متاسفانه جنس طلا نداره

واقعاً موزه پرباری بود از دیدن فسیل جنازه‌ها کرک و پرم ریخت واقعاً این موزه از ابتدای تأسیس دارای ۲ بخش باستان‌شناسی و مردم‌شناسی بوده‌است. در بخش باستان‌شناسی آن اشیا دوره‌های مختلف از ماقبل تاریخ تا دوره قاجار نگهداری می‌شود که بخشی از این اشیا متعلق به استان کردستان و برخی متعلق به استان‌های همجوار و برخی دیگر متعلق به استان‌های دیگر یا مکشوفه از قاچاقچیان است. بخش مردم‌شناسی موزه در قبل از انقلاب به صورت نمایشگاه موقت اداره می‌شد و هر چند مدت یک بار اشیای یکی از استان‌های کشور را در این بخش به نمایش می‌گذاشتند، لیکن پس از انقلاب این بخش صرفاً به نمایش آثار مردم‌شناسی کردستان اختصاص داده شد و با تأسیس خانه کرد در سال ۱۳۸۲ اشیای مردم‌شناسی موزه به عمارت آصف وزیری (خانه کرد) منتقل شد و تمام فضای موزه به نمایش اشیای باستان‌شناسی و تاریخی اختصاص یافت.

این موزه در خیابان امام کوچه حبیبی و در بخش برونی عمارت ملا لطف الله شیخ الاسلام قرار دارد و در آن آثار و اشیاء تاریخی کشف شده از استان و سایر نقاط ایران به نمایش گذاشته شده‌است. اروسی موزه سنندج یکی از نمونه‌های اروسی‌سازی و کار استادکاران سنندجی می‌باشد. در اینجا آرامش خوبی داشتم و لذت بردم از فضا و مکانش

بجز اشیاع موزه ای خود ساختمان و خصوصا پنجره ارسی ۷ لتی آن با آن شیشه های رنگی زیباست

موزه نسبتا خوبی بود بیشتر موزه معاصر به نظر منirangardi_nrm@

موزه‌ای که بسته بود

خالی از لطف نیست، دیدن شود

این عمارت به سفارش«ملا لطف الله شیخ الاسلام» ساخته شده که پس از فوت آن توسط نوادگان او به دو بخش جداگانه تفکیک گردید و به فروش رسید.بخش اندرونی به تملک خانواده «حبیبی» و بخش بیرونی به تملک «عبدالحمید خان سنندجی(سالار سعید)» در آمد که «سالار سعید» بخش بیرونی عمارت را در سال ۱۱۳۶ به اداره فرهنگ واگذار کرد و تا سال ۱۳۵۱ این بخش در اختیار اداره فرهنگ بود و برای مواردی چون دانشسرا، کتابخانه و خانه پیشاهنگان مورد استفاده قرار گرفت. در همین سال از طرف وزارت فرهنگ و هنر وقت جهت تأسیس موزه تملک شد و پس از مرمت و آماده‌سازی در مهر ماه ۱۳۵۴ با نام «موزه سنندج» افتتاح گردید. بخش اندرونی نیز تا سال ۱۳۷۱ در مالکیت خانواده «حبیبی» بود و در این سال به تملک میراث فرهنگی و گردشگری استان کردستان در آمد.

موزه به سه قسمت باستان، پس از اسلام و معاصر تقسیم میشه که به نظر من قسمت باستانش خیلی جالب بود ولی بقیه اشیا دوره های دیگه شناسنامه دقیق نداشتن. آقایی که راهنمای این بخش بودن اطلاعات خیلی خوبی در اختیار ما گذاشتن که ازشون متشکرم.

موزه (به فرانسوی: musée)، فارسی دری: موزیم[۱] (به انگلیسی: museum) یا آثارخانه به مکان خاصی که در آن مجموعه‌ای از آثار باستانی و صنعتی و اشیاء با ارزش را به معرض نمایش می‌گذارند، گفته می‌شود. ۱۸ می مصادف با ۲۸ اردیبهشت روز جهانی موزه است.[۲] شورای بین‌المللی موزه ها که زیر نظر یونسکو فعالیت می‌کند در بند سه و چهار اساسنامه خود موزه را این‌گونه تعریف کرده‌است: «موزه مؤسسه‌ای‌ست دائمی و بدون هدف مادی که درهای آن به روی همگان باز است و در خدمت جامعه و پیشرفت آن فعالیت می‌کند. هدف موزه‌ها، پژوهش در آثار و شواهد به‌جای‌مانده انسان و محیط زیست او، گردآوری آثار، حفظ و بهره‌وری معنوی و ایجاد ارتباط بین این آثار، به ویژه به نمایش گذاردن آن‌ها به منظور بررسی و بهره معنوی است.»

این عمارت به دستور ملا لطف‌الله شیخ‌الاسلام ساخته شده. اما بعد از مرگش، نوه‌هایش اندرونی و بیرونی خانه را جدا می‌کنند و به عنوان دو خانه‌ی مجزا می‌فروشند. بخش بیرونی تبدیل به موزه سنندج شده. اندرونی خانه هم به نام خانه حبیبی معروف است. اینجا رنگرزی، ساخت و فروش صنایع دستی هم انجام می‌دهند. ورودی خانه بسیار جالب است. یک راهروی پهن و نسبتاً دراز دارد که با یک پیچ به حیاط وصل می‌شود.

فعلا به عنوان اداره میراث فرهنگی استفاده می شود. و کارمندان هر کدام در یکی از اتاقهای اون مشغول کار اداری و یا کارگاههای آموزشی هستن و فقط قسمت حیاط کاملا بدون استفاده اداری هستو میشه عکسبرداری کرد. قسمت حیاط خانه مجاور که گویا انهم خانه تاریخی است از داخل هشتی این خانه قابل رویت بود.

خیلی خوب و مرتب بود برای تحقیق خیلی خوب هست