كافه رستوران نادری

من حدود دو سال پیش اینجا اومده بودم و اون موقع تجربه خیلی خوبی داشتم. چیزی که این بار از همون اول توجهم رو جلب کرد این بود که ظاهراً کارکنان کاملاً عوض شده بودن و هیچ‌کدوم از افرادی که قبلاً دیده بودم اونجا نبودن. یادمه دفعه قبل یه آقای گارسون خیلی خوش‌برخورد و مهربون اونجا کار می‌کرد که واقعاً حس خوبی به مشتری می‌داد و باعث می‌شد آدم با رضایت از رستوران خارج بشه. این بار برای صبحانه رفتیم، ولی با اینکه صبحانه هنوز توی منو بود، بهمون گفتن که صبحانه سرو نمیشه که برامون عجیب بود. برخورد کارکنان هم مثل قبل نبود. گارسونی که اون روز حضور داشت چهره‌ای خیلی جدی و عبوس داشت و برخوردش هم چندان گرم و صمیمی نبود. یه بار برای سفارش دادن صداش کردیم، داشت سمت میز ما می‌اومد، ولی وسط راه برگشت و چند دقیقه با همکارش صحبت کرد و بعد اومد سفارشمون رو گرفت. شاید دلیل خاصی داشته، ولی از دید مشتری حس جالبی ایجاد نمی‌کرد. در کل این بار حس کردیم هم برخورد کارکنان و هم کیفیت پذیرایی نسبت به دو سال قبل افت کرده.

فضای کافه خیلی قشنگ و نوستالژیکه کیفیت غذاهاشون خوبه ولی قهوه و کیک هاشون به مراتب خیلی بهترن سرویس دهی خوبه و پرسنل بسیار محترم و خوش برخوردن. از دیدن حیاط غافل نشید چون تم قدیمی و قشنگی داره.

قديمي ترين كافه تهران اگر جاهاي نوستالژي و قديمي رو دوست داريد حتما بيشنهاد ميشه 👌🏻 حتما داخل حياط هم بريد و لذت ببريد

بیشتر از یه غذا تجربه کردیم. عالی بود 😍

کافه نادری یکی از اون جاهای قدیمیی تهرانه که وقتی واردش می‌شی، انگار یه لحظه از شلوغی و سرعت امروز جدا می‌شی و می‌ری به چند دهه قبل. میزها و صندلی‌های چوبی، دیوارهای پر از عکس‌های قدیمی و بوی خاص قهوه، یه حس نوستالژیک قشنگی داره. ما بستنی مخصوص نادری و لیموناد سفارش دادیم و کیفیتشون خوب بود، ولی اگر دنبال طعم‌های خاص و مدرن هستی، اینجا بیشتر یه تجربه تاریخی و فرهنگیه تا یه کافه مدرن. برای قرارهای دوستانه، خلوت کردن با خودت یا دیدن بخشی از تاریخ تهران خیلی پیشنهادش می‌کنم، مخصوصاً اگه اهل ادبیات و فضاهای کلاسیک باشی.

فضای قدیمی خودش رو حفظ کرده ولی به لحاظ کیفیت و خدمات رسانی ضعیف عمل کرده و با این هزینه کافه های بهتری هست که میتونید به جای نادری برید

پامو‌که داخل گذاشتم (بدون اینکه حواسم باشه اینجا پاتوق هنرمندان قدیمی بوده) حس کردم فروغ فرخزاد و صادق هدایت و پروین اعتصامی اونجان! بسیاااار لذت بردم. فضا و نورپردازی و… کاملااااا حس زمان قدیم رو میده. قهوه ترک رو دوست داشتم فقط خیلییی دیر برام منو اوردن و سفارشمم یادشون رفته بود بیارن! یه عکس باحال از جلد منو با بک‌گراند فضا براتون گرفتم که خودم کیف میکنم میبینمش. عکس از منو گذاشتم با قیمت برای فروردین ۱۴۰۴

یک کافه قدیمی و نوستالژی، منوی کافه و غذا محدوده، کافه گلاسه و قهوه خوب بود. فضای به شدت جذابی داره

ساعت ۱۶، رستوران تعطیل است از منو هیچ کدام از آبمیوه ها را ندارند لیموناد و موهیتو هم همینطور تنها هات چاکلت و قهوه ها آماده بود برای چای را گفتند تازه گذاشتیم و یکربع طول می کشد برای گل گاو زبان هم گفتند فرنچ پرسمان چند وقت پیش شکسته نداریم! یک اسلایس رولت ساده ۲۰۰ هزارتومان حساب کردن

بعد از گراندهتل قدیمیترین کافه رستوران و هتل تهران و شایدم ایران باشه . حس نوستالژی داره قهوه و رولتش معروفه ، قهوه کم حجم اما جوندار و لعابدار بود و بهرحال همچین جایی باید سبک خاص خودشو داشته باشه بهر حال اینجا بخاطر تاریخی که بهش گذشته فرم آنتیک و فانتزی داره

همه چی متوسط بود ما لته و ماسالا و شیرینی سفارش دادیم هر سه آیتم متوسطی بود و کلا فکر کنم برای یکبار رفتن و دیدن محیط ارزش رفتن تقریبا داره. اما قیمتاشم به نظرم بالاست.

قدیمی هنوز همان صندلی های ۴۰ سال پیش و دکوراسیون همان هست اما قیمت ها جدید و بالاست اینجا شاتو بریان بخوری هیچ کجا در تهران دیگه استیک مزه بهت نمی ده بورش و سالاد هم قبل از غذا سفارش بدید نیم ساعت دقیق طول میکشه غذا آماده بشه

احتمالا اسم کافه نادری به گوشتون خورده. مجموعه هتل و کافه رستوران نادری از سال ۱۳۰۶ تاسیس شده و توی این نزدیک صدسال فعالیتش چه خاطره‌ها که با حضور افراد مشهور، شعرا، هنرمندان و بازیگران نساخته. دیوار کافه پر از عکس کساییه که اینجا پاتوقشون بوده. به کافه نادری به چشم یه نوستالژی‌بازی جالب باید نگاه کنید و‌ الان دیگه جایی نیست که توقع کیفیت و جالب و جذاب بودن منو رو ازش داشته باشید، علاوه بر اینکه استف کافه هم خیلی دوستتون ندارند. :) منو بیشتر شامل انواع نوشیدنی‌های سرد و‌ گرم میشه و‌ تنوع زیادی نداره. ‌

اینجا یک استیک های مشتی خوب داره. به نظر من اینجا یکی از بهترین استیک‌های ایران رو داره

ما می‌خواستیم قهوه ترک و رولت کافه نادری را امتحان کنیم، فضایی که روزی بزرگ‌ترین شاعران و نویسندگان این مملکت ساعت‌ها در آن وقت گذراندند و با هم در باب مسائل گوناگون گفتگو کردند... این فضا خود به خود در ذهن انسان جذاب می‌شود. با این وجود، من حس قدیمی بودن از این کافه نگرفتم و حتی تاریکی آنجا هم برایم خوشایند نبود. باید بگویم سرویس‌دهی آنقدر عجیب بود که مجبور شدم گوشزد کنم که ما بیشتر از ۵ دقیقه است که منتظر منو هستیم. با اینکه گفته بودند منو را می‌آورند، منو چند دقیقه بعد به میز ما رسید. حالا بعد از چند دقیقه‌ای که منو رسید و ما انتخاب‌های‌مان را کردیم، این شخص که مسئول گرفتن سفارش است، به جای گرفتن سفارش از میز ما، شروع به جمع کردن میز روبرویی ما کرد، در صورتی که نیمی از میزهای داخل سالن خالی بودند!! واضح است که احترام به مشتری در اینجا معنی ندارد و فردی که مسئول گرفتن سفارشات و آوردن آن‌هاست، کاملاً کارنابلد است. ما ترجیح دادیم اینجا را ترک کنیم به خاطر برخورد غیر حرفه‌ای و این همه تاخیر، آن هم در ساعتی که نصف رستوران خالی بود. پر واضح است که به هیچ‌کس پیشنهاد نمی‌کنم.

۱۰/۱۲/۱۴۰۲ اگر کافه نادری در گذشته مکان مهمی برای فرهنگ و روشنفکری ایران نبود تا امروز هزار بار تعطیل شده بود. اگر تا به حال کافه نادری رو ندید یکبار سر بزنید و محیطش. رو ببینید اما انتظار هیچ چیز نداشته باشید. هیچ چیزی خوب نیست، محیطی کثیف با پرسنل غیر حرفه ای و نابلد. شاید بدترین قهوه و یکی از گرونترین قهوه های عمرم رو خوردم. تو میدون توپخونه از بساطی کنار خیابون قهوه بهتر خریدم. شکلات گلاسه هم بستنی وانیلی بود که روش سس شکلات ریخته بودن. شیرینی فروشی هم باز شده که خوب امتحان نکردم. مدتی قبل هم برای ناهار رفتم که با توجه به کیفیت غذا، سطح سرویس و قیمت شاید برای اولین بار بلند شدم و سفارش ندادم و رفتم.

تجربه خیلی خوبی بود. فضای نوستالژیک کافه نادری که همیشه جذابیت خودش رو داره، اما چیزی که این بار خیلی نظرم رو جلب کرد، قهوه ترک بود. دقیقاً همون عطر و طعم اصیلی رو داشت که انتظار می‌رفت و خیلی خوب دم شده بود.

چه بی‌تابانه می‌خواهمت ای دوری‌ات آزمون تلخ زنده‌ به‌ گوری! چه بی‌تابانه تو را طلب می‌کنم! بر پشت سمندی گویی نوزین که قرارش نیست و فاصله تجربه‌یی بیهوده است بوی پیرهنت، این‌جا و اکنون کوه‌ها در فاصله سردند دست در کوچه و بستر حضورِ مأنوسِ دستِ تو را می‌جوید، و به راه اندیشیدن یأس را رج می‌زند بی‌نجوای انگشتانت فقط و جهان از هر سلامی خالی‌ست (شاملو)

یک کافه قدیمی که اصلا ارزش رفتن نداره و تنها چیزی که ادمو جذب میکنه همین قدیمی بودنشه. کیفیت به شدت بدی دارن و اصلا به فکر بهبود اونجا نیستن چون با همین سرویس دهی بد ، به خاطر قدیمی بودن و اسمشون، مشتری های خودشونو دارن اصلا توصیه نمیشه

محیط خوب و نوستالژی با عکس های قدیمی بر دیوارها. قهوه طعمش خوب بود،عالی نبود. لیموناد و موهیتو خوب بود و خیلی ترشی لیمو احساس نمیشد که باب میلم بود. شیرینی رولت رو هم حتما اینجا امتحان کنید. فقط رولت برای دونفر مناسب هست.