Narenj Restaurant یه رستوران ایرانی در تهران، دقیقاً در منطقه‌ی دوازدهم، نزدیک میدان شهرداری و خیابان شاهرور. اینجا می‌تونید از غذاهای سنتی ایرانی با طعم‌های اصیل لذت ببرید، مخصوصاً خوراکی‌های داغ و سوپ‌های خوشمزه. محیط گرم و دوستانه، با دکور سنتی و نور ملایم، باعث میشه حس کنید مثل در خانه‌ی خودتون. اگر دوست دارید با دوستان یا خانواده‌تون یه شب خوش بگذرونید، این رستوران جای عالیه. حتماً یه بار سر بزنید، شاید یه تخفیف ویژه یا منوی جدید داشته باشن. پیشنهاد می‌کنیم قبل از رفتن، از شبکه‌های اجتماعی رستوران چک کنید، چون گاهی اوقات منوی خاص یا تخفیف‌های ویژه برای مشتریان جدید ارائه میدن. با سرویس سریع و کیفیت بالا، تجربه‌ی شما رو به یادماندنی می‌کنن.
اطلاعات تماس و آدرس
Hefahè, Tehran Providence, Tehran, District 12, Shohada (Jalleh) Sq, Shahrivar Street, ایران
در کل رستوران نارنج یه جای متوسطه؛ غذاها به‌طور کلی قیمت‌برابری داره و برای مناسبت‌ها حجم خوبی می‌گیرن، اما خیلی‌ها می‌گن خورشت‌ها خیلی آبکی و کم‌طعم هستن، مثل خورشت قیمه و قرمه سبزی که بعضی از مشتریان با “آبکی” و “معمولی” توصیف می‌کنن. در عوض، غذاهای خوشمزه‌تر و حجیم‌تر مثل کباب و خوراک‌های دیگر، سرعت سرویس خوبی داره و قیمتشون هم مناسب می‌شن. چند نفر ۵ ستاره می‌نویسن و می‌گن “واقعا خوشمزه” یا “غذای خوبی داره”، ولی یه نفر با “کیفیت افتضاح” و دیگری با “کیفیت معمولی” انتقاد می‌کنن. در مجموع، اگر به دنبال خورشت‌های قوی‌تر و بدون آبکی باشید، شاید بهتره یه بار به رستوران بزنید، ولی اگر فقط به دنبال غذاهای پرقیمت و حجم خوب هستید، نارنج می‌تونه گزینه‌ی مناسبی باشه.
Mohsen Arooni
۴ سال قبل
۳
ما از رستوران نارنج، خورشت قیمه و قرمه سبزی سفارش دادیم. کیفیتش واقعاً معمولی بود.
درسته خورشت، جزو غذاهای ارزان قیمت کیترینگ ها و آشپزخونه هاست. اما مطبخ‌هایی هستند که نهایت کیفیت و دقت رو در تهیه این غذاها به خرج میدن. کافیه یه سری به رشت بزنید.
خورشت‌ها بسیار آبکی بود. همونی که مثلاً سلف دانشگاه میده. به مدیریت رستوران نارنج پیشنهاد می‌کنم این قضیه رو ترتیب اثر بدن. آدم گاهی از جوجه و کباب خسته میشه، هوس خورشت می کنه. حیفه اعتبار و شهرت نارنج، با این حجم آب، مخدوش بشه. روی نون هم منگنه نزنید لطفاً... ممکنه بره لای دندون ملت... 😅
خداقوت...
We tried the vegetable stew (Ghormesabzi) and split pea stew (Gheymeh) with rice. They were both quite watery.
