نگارخانه آزاد یک گالری هنری در تهران، نزدیک به Golha و Fatemi Square، است. این گالری با تمرکز بر نقاشی و طراحی، آثار هنرمندان محلی و بینالمللی رو به نمایش میگذاره. اگر علاقهمند به هنرهای تجسمی هستی، اینجا جای مناسبیه. در اینجا میتونی با هنرمندان در ارتباط باشی و حتی در کارگاههای کوتاهمدت شرکت کنی. یه یادآوری: قبل از رفتن، حتماً مسیر رو بررسی کن تا راحت به محل برسی.
اطلاعات تماس و آدرس
Tehran, No5, Salmas Sq, Golha, Fatemi Square, No. Sq، ایران
نگارخانه آزاد، گالری کوچکی در محله جهاد تهران است که با وجود فضایی محدود و نورپردازی گاهی کمکیفیت، بهعنوان یکی از معتبرترین مکانهای نمایش هنر در شهر شناخته میشود؛ برخی بازدیدکنندگان با ستایش از مدیریت دوستانه، تنوع آثار و حمایت از هنرمندان تازهکار، حتی آن را «بهترین گالری تهران» مینامند، در حالی که دیگران بهدلیل روند انتخاب ضعیف، گرایش به آثار مشابه خارجی، قیمتهای بالا و حس انحصاریسازی توسط هنرمندان ثابت، انتقاد میکنند و میگویند تجربه واقعی و نوآورانهای در آن دیده نمیشود. در مجموع، نگارخانه آزاد جایگاه خوبی برای نمایشگاههای هفتگی دارد، اما هنوز جای بهبود در شفافیت انتخاب، تشویق به اصالت و بهبود امکانات فضا وجود دارد.
Bl St
۴ سال قبل
۱
رویکرد: اقتصاد-محور همراه با ژستی از اندیشه گرایی
میزان استاندار بودن روند بازبینی و انتخاب آثار: ضعیف
کیفیت هنری آثار به نمایش درآمده در گالری: ضعیف تا متوسط، به ندرت خوب
توانایی تشخیص و ارزیابی کیفیت هنری آثار: نسبتا ضعیف
اطمینان از اوریجینال بودن آثار: خیر
کار کردن با آرتیست های ثابت: بله
تبلیغات، مارکتینگ و معرفی هنرمند:بسیار خوب
استمرار و تداوم فعالیت: خوب
ایجاد فرصت های برابر برای هنرمندان از طریق سازو کارهای دموکراتیک همچون اعلام فراخوان های عمومی،نمایش آنلاین، امکان سابمیت کردن آثار از طریق سایت برای بازبینی وغیره: ضعیف
احترام به مراجع:بسته به شخص و موقعیت، ضعیف تا متوسط
برخی از ویژگی های آثار به نمایش در آمده در گالری: آثار مبتنی بر عکس و فیلم، تلفیق عکس و نقاشی،پرتره
چیدمان، ویدئو آرت، هنر مفهومی
بعضا مناسب برای نصب در فروشگاه ها، آرایشگاه ها، سالن های مانیکور و غیره
قیمت ها: نسبتا گران
در قیاس با سایر گالری های تهران، در مجموع عملکرد قابل قبولی داره. هر چند با وجود تمام نقاط مثبتش، جزو گالری هایی است که سیاست پشتیبانی از آرتیست های ثابت رو خط مشی خودشون قرار دادند و انگار در انحصار آدم های به خصوصی هست و به نوعی "محفلی" است. از طرف دیگه ، بر خلاف نظر دوستان، من فکر نمی کنم عمدتا به آثار نمایش داده شده در این گالری بشه عنوان"اکسپریمنتال" رو اطلاق کرد. چون در اغلب نمایشگاه های این گالری، مخاطب با یا تجربه های تجسمی حقیقتا نو و تازه رو به رو نمیشه. بلکه با آثاری روبه رو میشه که اگرچه از لحاظ تکنیکی غالبا کارهای خوبی اند، اما با یه جست و جوی ساده در .
اینترنت میشه صدها نمونه ی .مشابه اونها رو پیدا کرد.
Compared to other Tehran galleries, it has a fairly good performance. However, despite all its positive points, it is one of the galleries in which the policy of supporting permanent artists has been put into action ,as if it is monopolized by private individuals and somehow "circular." On the other hand, contrary to the comments of others, I don't think that the artworks that are usually displayed in this gallery can be called "Experimental". Because in most cases, the audience don’t face with truly new experiences , but with works that are mostly well executed technically, but you can find hundreds of examples similar to them by a simple search on the Internet.
براساس تجربه شخصی خودم،دوست دارم واقعیت هایی رابگویم که شاید برای هنرمندان جوان تری که می خواهند برای نمایش آثارشان دریک گالری اقدام کنندکمک کننده باشد.اول اینکه به رای ونظرگالری دارها وبه خصوص درک تجسمی آنها کاملا اعتماد نکنید.به نظر می رسدگالری داران بیشتر آثاری را ترجیح می دهندکه مشابه خارجی پذیرفته شده ای داشته باشندوجلوی رشد آنچه در کارهای شما حقیقتا تازه و شخصی است را می گیرند.
دوم اینکه به استیتمنت ها اعتماد نکنید. این نوشتارها در بسیاری از موارد ،بخشی از یک سیستم سلبریتی سازی با هدف نهایی فروش و سودآوری و گاه مغایر با واقعیت و آلوده به توهم هستند.به عنوان مثال با آب وتاب فراوان درباره آثاری که بعضا فاقد خلاقیت تجسمی اندوحتی می توان گفت به نوعی "وارداتی" و"تقلیدی" هستند،مطالبی رامی نویسند تا شما فکر کنید ماجرا کاملا برعکس است! تاثیری که این فرایندناسالم وسوال برانگیزبرذهن هنرمندان تازه نفس می گذاردمی تواندگمراه کننده باشد.چراکه الگوی کاملااشتباهی را در ذهن آنها شکل می دهدوآنچه که حتی اوریجینال نیست را خوب و پذیرفتنی جلوه می دهد.از سوی دیگر آن هنرمندانی که به طور حقیقی و راستین در مسیر شکل دادن به زبان شخصی خود هستند، یا کنار گذاشته می شوند یا در جهت پسند بازاربه انحراف کشیده می شوند.با چنین رویه ای،تعجبی ندارد که شاهد روی دیوار رفتن تعداد زیادی کار کپی روی دیوار گالری های تهران باشیم. در پی نمایش داده شدن دست کم یک کپی"عین به عین" روی دیوارگالری طراحان آزاد درسال 96، (که به احترام گالری ازانتشارتصویرآن خودداری می کنم)،تمام ادعاها واعتباراین گالری پیش چشمم پودر شدوفروریخت.باخودم گفتم انگارطراحان آزاد هم از این گزنددرامان نمانده است و دراینجا هم، مثل یک بازارهمه چیزدر تبلیغات خلاصه می شود و مرزمیان واقعیت و نمایش به شدت مخدوش شده است
درنهایت،راه خودتان را برویدو اگرمثل خیلی از هنرمندان مستقل دیگر،با جمله رایج: "تا دوسال دیگر وقت نداریم"روبه رو شدید،سرخورده نشویدو شیوه کاری خودرا برای ورود به همچون فضایی تغییر ندهید.وضعیت امروز هنرهای تجسمی تاسف بارترازهمیشه است واحتمالا بدتراز این هم خواهد شد. ولی در نهایت فکر نمی کنم این رویه بتواند پایدار بماند.در پایان این را هم می خواهم اضافه کنم که قصد من نفی کردن همه تلاش ها و کوشش های طراحان آزاد و دستاوردهای مثبتش نیست. هنوزهم هنرمندان خوبی هستند که با این گالری همکاری می کنند.قصد من صرفا گوشزد کردن برخی ازخطاها و کج روی های این گالری به امید بازنگری و تغییردر آینده است تا هم خود گالری آسیب بیشتری نبیند و هم خاک بیشتری در چشم مخاطبان گالری ها و هنرمندان راستین این سرز مین پاشیده نشود.ببخشید خیلی طولانی شد(: