گل فشان نفتیلجه گمیشان - دریاچه صورتی

اول از همه مسیری که مپ نشون میده ناقص هست، راه رو ادامه بدین تا جایی که سمت چپ رد بقیه ماشین هایی که قبلا رفتن مشخص میشه، بعد از پیچیدن به سمت چپ مسیر رو مستقیم برین کم کم گلفشان دیده میشه. راهش اصلا خوب نیست تمامش خاکی و باریک هست حواستون باشه اشتباه نرین، وقتی ما رفتیم هیچ کسی برای راهنمایی هم نبود. اما ارزشش رو داره چون منحصر به فرد و بکر هست و رنگ آب صورتی و زیباست. بوی خاص گوگرد میاد و وقتی از دل زمین میجوشه قابل دیدن هست.

ما هفته پیش رفتیم اصلا صورتی نبود و گول تصاویر صورتی رو خوردیم💔🥲

خوب بود ولی صورتی نبود توی مهرماه این مسیر فقط یه راه نیست، خودش بخشی از سفره. با موتور که حرکت می‌کنی، تغییر منظره، سکوت و حس آزادی کاملاً قابل لمسه. اگه اهل رانندگی و طبیعتی، اینجا ارزش توقف داره. This road is more than just a connection between places. Riding through it gives you a real sense of freedom and presence. Highly recommended for travelers and riders.

بسیار زیبا و ارزشمند هست، در بهمن ماه که ما رفتیم رنگ آب صورتی بود. از آسفالت تا خود گل افشان هیچگونه علایم راهنمایی وجود نداشت واستفاده ازنقشه و جی پی اس ضروریه، امکانات رفاهی هم مطلقا وجود ندارد

با درود پس از رسیدن به شهر گمیشان یا گمیش تپه، ۲۰ کیلومتر با ماشین سواری تا گلفشان راه دارید، پس از ۱۳ کیلومتر به فرعی گلفشان خواهید رسید که مسیر مستقیم بسمت تالاب گمیشان و دست راست در یک جاده خاکی نسبتا مناسب بطول ۷کیلومتر به گلفشان می‌رسد. سعی شود در مواقع بارندگی بعلت خاکی بودن هفت کیلومتر آخر مسیر تا نفتیلجه، بازدید صورت نگیرد. بازدید از این مکان رایگان بود.

خیلی عجیب بود که این دریاچه با وجود زیبایی خیره‌کننده‌اش، کمتر شناخته شده و تعداد کمی از آن بازدید کرده بودند. منظره‌ی دریاچه فوق‌العاده زیبا و منحصر به‌فرد بود، طوری که پیش از این، جایی شبیه به آن ندیده بودم. فضا کاملاً در سکوت و آرامش فرو رفته بود و خلوتی محیط، تجربه‌ای خاص و ناب برایمان رقم زد. متأسفانه حضور تعدادی شهروند بی‌مسئولیت که زباله‌هایشان را در دریاچه رها کرده بودند، از زیبایی محیط کم کرده بود و دیدن این صحنه واقعاً ناراحت‌کننده بود. با این حال، بازدید از این دریاچه را قطعاً به همه توصیه می‌کنم؛ جایی که هنوز بکر مانده و ارزش دیدن و حفظ کردنش را دارد.

با توجه به اینکه در وسط بیابان واقع شده زیباست ولی رنگ صورتی فقط مربوط به یک ماههای خاص هست علاوه براینکه مقصود از گلفشان حبابهای کوچک روی اب هست نه مشابه گلفشانهای جنوب وچابهار ،در مجموع زیبا بود داخل اب املاحی وجود داره که برای خوردن و...استفاده نمیشه ولی سگها برای شنا ازش استفاده میکردن،در مسیر گلفشان در دیواره یک ردیف تپه پرستوها لونه داشتن که منظره زیبایی را خلق میکردن

نفتلیجه یا گِل فشان بخش کوچکی باقیمانده در تالاب صورتی است که همچون بقیه تالاب‌های گرگان از بین رفته اند ولی هنوز بخشی بعنوان گِل فشان با آب صورتی رنگ وجود دارد که بسیار زیباست گِلهای داغ از زیر بستر آب غُل می‌زنند و آب کاملا صورتی است.مسیر رسیدن به نفتلیجه ناهموار ،گِلی، در زمان خیس بودن جاده خطرناک است و در مرحله آخر تابلو ندارد بعد از تابلو ۷ کیلومتر به راست در اواسط یک راه خاکی چپ بدون تابلو هست که شما را به نفتلیجه میرساند

اول از همه. از مسیری که بهتون میده تا خود لوکیشن یه فاصله ای هست. به همون علامت مپ دقت کنید. مسیر رو به اشتباه زودتر قطع کرده. باید از مسیر خاکی وقتی رسیدین به انتهای مسیری که گوگل مپ نشون میده برید سمت راست تا به یه بخشی که حصارهای چوپانی هستند برسید. کمی جلوتر می‌بینید. ما فروردین اومدیم و صورتی بود آب و جوش هم میزد. به یکبار دیدن از نظر من می ارزه. اما سلیقه ای هست.

از آنجا که یک محل تقریبا ناشناخته و کوچک است، خوشبختانه هنوز آلوده نشده است‌، اما در زمان مراجعه ما متأسفانه صورتی نبود. احتمالا بارندگی، گرد وغبار و سایر شرایط جوی روی رنگ آن تاثیر دارد.

گلفشان نفتلیجه یکی از پدیده‌های طبیعی و بسیار خاص در نزدیکی بندرترکمن است که بازدید از آن تجربه‌ای متفاوت و شگفت‌انگیز برای علاقه‌مندان به طبیعت به شمار می‌رود. البته باید توجه داشته باشید که مسیر دسترسی به این گلفشان چندان ساده نیست؛ جاده‌ی خاکی، ناهموار و پر از دست‌انداز که باعث می‌شود بخش قابل توجهی از مسیر را با احتیاط طی کنید. اما در نظر بگیرید که تمام این سختی مسیر ارزشش را دارد. فوران گل از دل زمین، صدای حباب‌های جوشان و نمای بی‌نظیر این پدیده‌ی طبیعی، حس عجیب و جذابی را به شما منتقل می‌کند. یقیناً این جز زیباترین مکان‌هایی بود که دیدم.

وقتی در شهر گمیشان یا گمش تپه به تابلوی گلفشان نفتلیجه میرسید حدود ۷ کیلومتر باید در مسیر جاده خاکی رانندگی کنید که جاده همواری است. ولی خبری از رنگ صورتی و یا بوی نفت و بقیه اطلاعاتی که در پیج های مختلف میگویند در این گلفشان نیست. البته ما در تیر ماه به اینجا رفتیم و بعدا از محلی های این منطقه شنیدیم که گفتند این تغییر رنگ در ماه بهمن اتفاق میوفته

در هوای و خوب ارزش دیدن داره مسیر دسترسی خاکی و با خودرو شخصی میشه رفت من در ایام عید بازدید کردم و بسیار شلوغ بود امکانات رفاهی در اطراف پیدا نمیکنید و تا نزدیک ترین شهر چندین کیلومتر فاصله دارید

تو مهر ماه رفتم ولی زنگ آب بنفش نبود ، شاید تو همه فصل ها رنگش بنفش نباشه. حداقل ۷ کیلومتر خاکی ، تو دشت داره ، اگر هوا بارونی باشه احتمال گل شدن مسیر خاکی خیلی زیاد میشه. پیشنهاد میکنم تو زمان بارندگی نرید اونجا.

راحت نیم ساعت خاکی داره ولی می‌ارزه ، جای قشنگیه👌

📍استان گلستان | گلفشان نفتلیجه (دریاچه صورتی)📍 🏛 تاریخچه 🏛 گلفشان نفتلیجه یکی از قدیمی‌ترین گلفشان‌های ایران است که قدمت آن به حدود ۱۰۰ هزار سال پیش برمی‌گردد. گلفشان نفتلیجه معروف به دریاچه صورتی گلستان، یکی از پدیده‌های زمین‌شناسی نادر و زیبا است که در شهرستان گمیشان استان گلستان قرار دارد. این گلفشان به شکل مخروطی و با ارتفاع هشت متر و قطر ۵۰۰ متر، آب شور و گِل رس را با فشار زیاد به همراه گاز از دهانه‌اش خارج می‌کند. رنگ آب در گلفشان نفتلیجه معمولاً سفید یا صورتی است. رنگ صورتی آب به دلیل وجود ماده معدنی ید در آن است. ید یک ماده معدنی مفید برای سلامتی انسان است و به درمان بیماری‌هایی مانند کم‌کاری تیروئید کمک می‌کند. 🛣 مسیر و دسترسی 🛣 از یه جایی به بعد، مسیر شما دیگر آسفالت نیست و جاده خاکی است و حدود۷ کیلومتر مسیر خاکی وجود داره. در اواسط مسیر، یک خروجی به سمت چپ وجود دارد که برای تشخیص آن، نیاز است که از نقشه های اینترنتی استفاده کنید. البته در زمان سفر ما، تابلو کوچکی تعبیه شده بود که شناسایی مقصد را آسان میکرد. بعد از خروجی، با طی حدودا ۲ دقیقه مسیر به دریاچه میرسید. 🏕 محل کمپ 🏕 دریاچه در دل کویر قرار دارد و برای کمپ توصیه نمی شود. به هرحال اطراف دریاچه فضای بسیار وسیعی برای کمپ وجود دارد. 🏭 امکانات 🏭 بدون هیچ گونه امکانات 👁‍🗨 جاذبه ها 👁‍🗨 *صورتی بودن دریاچه *قرار داشتن دریاچه در دل کویر ⏳ بهترین زمان سفر ⏳ فصل خشکسالی ! در فصل بارندگی، مسیر دسترسی به نفتلیجه ممکن است گل و لای داشته باشد و دریاچه نفتلیجه نیز آب کمتری دارد. در این زمان، رنگ دریاچه نفتلیجه نیز به رنگ قهوه‌ای یا زرد در می‌آید 💰 ورودی ها و عوارض 💰 بدون ورودی ما در اردیبهشت ۱۴۰۴ رفتیم و آب دریاچه خیلی صورتی نبود.

بخشی از مسیر این گل افشان خاکی و گلی هستش پیرامون این گل افشان تا چشم کار میکند اراضی مسطح است و عشایر در اطراف و به صورت بسیار پراکنده زندگی میکنن

جاده طولانی خاکی خیلی بد و متاسفانه تو فروردین صورتی نبود ، خبری هم از گل افشان نبود

گلفشان گمیشان که می‌تواند از جاذبه های گردشگری معروف استان باشد بدون جاده ، بدون علائم و بدون هیچ نوع اطلاع رسانی بجز یک تابلو که لینگ گوگل مپ را می‌دهد در پهنه دشت حضور دارد. جاده باتلاقی و در روزهای بارانی برای هر اتومبیلی قابل عبور نیست . برهوت بودن منطقه نفس انسان را بند می‌آورد. روز بازدید ما احتمالا به دلیل بارش باران شدید در روزهای قبل گلفشان به یک دریاچه کوچک تبدیل شده بود که از وسط آن آب می جوشید و حباب خارج می‌کرد . رنگ حوضچه به دلیلی که نمی‌دانم (شاید وجود ید یا نفت یا ترکیب شیمیایی دیگری ) به رنگ صورتی-ارغوانی در آمده بود و بوی خاصی می‌داد.

جاده خاکی داره پشه داره جای نشستن نیست درحد دور زدن کوتاه لذت داره