خانه تاریخی نوریان

این خانه توسط شهرداری نجف آباد بازسازی شده و هم اکنون به عنوان کافه و کتاب فروشی فعال است. حیاط خانه مسقف شده و بازدید رایگان است

مشاهده در گوگل مپس

دوشنبه 31 شهریور 1404 یک خانه تاریخی با معماری چشم نواز که به طرز شایسته ای بازسازی و مورد بهره برداری فرهنگی قرار گرفته است. خانه تاریخی نوریان اولین مکتب خانه علوم نجف آباد در فضایی به مساحت ۱۱۶۳ متر مربع گسترش یافته که شامل بخش اصلی دارای شاه نشین و بخش خلوت کناری در شرق آن است. ورودی اصلی خانه از طریق هشتی بزرگی مفروش شده با سنگ های قلوه ای به مساحت ۱۶ متر مربع در ضلع جنوبی خانه قرار دارد که با پیچشی شرقی و متناسب با معماری بومی ایران، دسترسی به حیاط اصلی بخش مرکزی خانه را ممکن می سازد. خانه نوریان از خانه‌های تاریخی متعلق به اواخر قاجار و اوایل پهلوی اول است که در بافت تاریخی نصیر شهر نجف آباد واقع شده است. در حال حاضر این مکان اختصاص پیدا کرده است به فروشگاهی به نام «فرهنگان» جهت عرضه کتاب، لوازم تحریر و صنایع دستی. همچنین وجود کافی شاپی به نام «پِنگان»* با منوی متنوع و با کیفیت از انواع نوشیدنی ها و میان وعده ها و غذاها، این امکان را فراهم کرده که بتوان در این محیط زیبا و در میان قفسه های کتاب و یا داخل اتاق های زیبای عمارت نشست و لحظاتی را خلوت کرد و یا با دوستان به گپ و گفت گذراند. همچنین چیدمان تعداد قابل توجهی صندلی و وجود تجهیزات صوتی و تصویری در حیاط کناری عمارت اصلی، امکان برگزاری گعده ها، انجمن ها و همایش ها را در یک محیط فرهنگی جذاب فراهم کرده است. حضور در فضای دنج سنتی، فرهنگی و سرشار از انرژی مثبت خانه تاریخی نوریان، با امکانات خوب و کاملی که فراهم آمده است، تجربه ی شیرینی خواهد بود که بارها و بارها ارزش تکرار دارد. ورود به این مکان رایگان و برای عموم آزاد است. * پی نوشت: نام پنگان کلمهٔ اصیل ایرانی است که در علوم دوره اسلامی به دلیل نبود حروف پ و گ مبدل به فنجان گردیده و گاهی به طور عام به همه انواع ساعت‌های آبی گفته می‌شد. پِنگان یا ساعت آبی به یک کاسه برای واحد سنجش زمان گفته می‌شده است. پنگان یا همان فنجان کاسه‌ای مُدَرَج و نشانه‌گذاری شده است که در کف آن یک روزنه تعبیه شده است و این فنجان بر روی یک دیگ پرآب قرار می‌گیرد. در بیشتر مناطق ایران از جمله خراسان تقسیم عادلانه آب در میان کشاورزان اهمیت فراوانی دارد. از این رو برای اینکه بتوانند سهم آب هر کشاورز را به دقت تعیین کنند از واحد زمانی به نام «فنجان» استفاده می‌کنند. این واحد را با ابزاری به همین نام می‌سنجند که در هر مکان شکلی و نامی دارد. برای سنجش زمان با فنجان، دیگ یا تشتی را که معمولاً ۱۰ تا ۲۰ لیتر گنجایش دارد، از آب پر کرده و فنجان را روی سطح آب می‌گذارند. آب از سوراخ فنجان بالا آمده و اندک اندک آن را پر کرده و سرانجام غرق می‌شود. مدتی که صرف پر شدن فنجان می‌شود واحد زمانی تقسیم آب می‌باشد که بسته به قطر سوراخ، اندازه و جنس فنجان متفاوت است. طریقه کار فنجان یا ساعت بدین گونه بوده که میرآب با چشم دوختن به فنجان با هر بار پرشدن و خوردن کاسه به کف دیگ، یک فنجان یا هفت دنگ و نیم یا (۷ دقیقه و نیم امروزی) محاسبه نموده و یک سنگ کوچک برای هر بار غرق‌شدن کاسه در یک کیسه یا یک ظرف سفالی می‌گذاشته است تا تعداد فنجان‌ها و زمانی که سهامدار قنات آب را به باغ یا زمین خود می‌برده را دقیقاً حساب کند. مثلاً اگر ۱۰ سنگ درون کیسه باشد یعنی ۱۰ فنجان یا معادل امروزی ۷۵ دقیقه آب قنات را فرد استفاده کرده است. فنجان یا تشت را به گونه‌ای می‌ساخته‌اند که یک شبانه روز حتماً بر زمان مربوط به آن قابل تقسیم باشد. در روستای سویز سبزوار (خراسان رضوی) یک فنجان آب برابر با ۱۸ دقیقه است، در نتیجه یک شبانه روز که دارای ۲۴ ساعت می‌باشد شامل ۸۰ فنجان آب است.

مشاهده در گوگل مپس

شکوه معماری ایرانی را باید با تمام وجود در اینجا لمس کرد. ورودی اصلی خانه از طریق هشتی بزرگی مفروش شده با سنگ های قلوه ای به مساحت ۱۶ متر مربع در ضلع جنوبی خانه قرار دارد که با پیچشی شرقی و متناسب با معماری بومی ایران، دسترسی به حیاط اصلی بخش مرکزی خانه را ممکن می سازد. خانه نوریان از خانه‌های تاریخی متعلق به اواخر قاجار و اوایل پهلوی اول که در بافت تاریخی نصیر واقع شده است و در میان مکان های دیدنی نجف آباد به چشم میخورد

مشاهده در گوگل مپس

خانه تاریخی زیبایی در نجف آباد که به تازگی شهر کتاب هم داخلش افتتاح شده و کافه هم داره و تبدیل به محیط جذاب تری شده و میشه اوقات لذتبخشی رو داخلش سپری کرد.

مشاهده در گوگل مپس