Ali Tayebi
۱۰ ماه قبل
"دخترم سارا 19 ساله بود که بعد از کنکور دچار افسردگی شدید شد، اونقدر حالش بد بود که دیگه از اتاقش بیرون نمیاومد.۱ ماه توی بیمارستان نوریه بستری بود و الان بعد از ۱۰ ماه کاملاً خوب شده و دانشگاه قبول شده. وقتی اول رفتیم، فکر میکردم بیمارستان اعصاب و روان جای ترسناکیه، ولی نوریه اصلاً اینطور نیست! محیطش واقعاً مثل باغ بهشته، پر از درختهای کاج و کهنسال که بعضیاشون بیش از30 سال قدمت دارن. صبحها صدای پرندهها و عصرها نسیم خنک باغ خودش یه جور آرامشبخشی طبیعیه که تو هیچ بیمارستان دیگهای ندیدم. دکتر رجبیزاده که پزشک معالج دخترم بود، واقعاً یه فرشتهست. با اینکه خیلی شلوغه و مراجعهکننده زیاد داره، ولی هر بار که میرفتیم ملاقات، حداقل نیم ساعت وقت میذاشت و با صبر و حوصله به حرفهای ما و دخترم گوش میداد. حتی شمارهشو داد که اگه اورژانسی مشکلی پیش اومد تماس بگیریم. همیشه هم میومد توی بخش ها و پیگیری و بررسی میکرد روند درمان رو این بیمارستان این قدر قشنگه و معماری زیابیی داره حال دل ادم هم خوب میشه و حس خوب میگیره، معماری قدیمیش با اون سردر زیبا و کاشیکاریها حس خاصی به آدم میده. پرستارها هم خیلی مهربون و دلسوز بودن، مخصوصاً خانم محمدی که مثل مادر با بچهها رفتار میکرد.
