مسجد جامع عتیق نوش آباد

مسجد تاریخی زنده با مناره بلند که در بافت کهن شهر قرار دارد.

مشاهده در گوگل مپس

مسجد کاربری خوبی ندارد و مرمت های غیر اصولی از زیبایی اینجا کاسته - مناره بلند 20 متری خشتی این مسجد از همه جا قابل رویت است - شهر باستانی نوش آباد نزدیک اینجاست که ارزش دیدن فراوانی دارد.

مشاهده در گوگل مپس

با تاسف فراوان باید اعتراف کنم که بازدید از مسجد جامع نوش‌آباد، برخلاف انتظارم، تجربه‌ای ناامیدکننده بود. این بنای تاریخی که زمانی نمادی از معماری اصیل ایرانی بود، اکنون در سایه بازسازی‌های نامناسب و کاربری‌های غیر اصولی، زیبایی و اصالت خود را از دست داده است. بازسازی‌های ناکارآمد و تخریب بافت تاریخی یکی از مهم‌ترین انتقاداتی که می‌توان به وضعیت فعلی مسجد جامع نوش‌آباد وارد کرد، بازسازی‌های ناکارآمد و تخریب بافت تاریخی آن است. استفاده از مصالح نامرغوب، عدم رعایت تناسبات و جزئیات معماری اصیل، و تغییر در طرح اصلی بنا، به شدت به هویت تاریخی این مسجد لطمه زده است. به نظر می‌رسد که در این بازسازی‌ها، بیشتر به جنبه‌های ظاهری و مدرن توجه شده و اصالت و روح بنا فدا شده است. کاربری‌های غیر اصولی و بی‌احترامی به فضای مقدس کاربری‌های غیر اصولی از دیگر مشکلات این مسجد است. تبدیل بخش‌هایی از مسجد به فروشگاه‌های صنایع دستی و چایخانه، نه تنها با فضای مقدس یک مسجد تناسبی ندارد، بلکه به ارزش تاریخی و فرهنگی آن نیز بی‌احترامی است. این کاربری‌ها، علاوه بر ایجاد مزاحمت برای نمازگزاران، به تدریج هویت مذهبی مسجد را تحت‌الشعاع قرار داده است. عدم توجه به حفظ اصالت و هویت بنا به نظر می‌رسد که در حفظ و نگهداری از این بنای تاریخی، توجه کافی به اصالت و هویت آن نشده است. نبود تابلوهای راهنما، اطلاعات ناکافی درباره تاریخچه و معماری مسجد، و عدم وجود نظارت کافی بر بازدیدکنندگان، از جمله مواردی هستند که به این مسئله دامن می‌زنند. برخورد نامناسب با بازدیدکنندگان برخورد نامناسب برخی از مسئولان و نگهبانان مسجد با بازدیدکنندگان، از دیگر نکات منفی این بازدید بود. عدم پاسخگویی به سوالات، رفتارهای غیرحرفه‌ای و عدم آشنایی با تاریخچه و اهمیت این بنا، باعث ایجاد حس ناخوشایندی در بازدیدکنندگان می‌شود.

مشاهده در گوگل مپس

مسجد جامع نوش آباد مربوط به دوره سلجوقیان تا دوره قاجار است و در ۱۴ کیلومتری ضلع شمالی کاشان، نوش‌آباد واقع شده و این اثر در تاریخ ۱۹ اردیبهشت ۱۳۷۷ با شمارهٔ ثبت ۲۰۱۵ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.

مشاهده در گوگل مپس