پانتئون

پانتئون با قدمت پیش از میلاد مسیح به معنای معبد همه خدایان در یونانی و رومی ست - اینجا بزرگترین گنبد غیر مسطح دنیا رو داره و از آثار ثبت شده در یونسکو ست - شباهت هایی به گنبد سلطانیه ایران داشت که البته آثار نقاشی باشکوه داخل اینجا از رافائل و گنبد و محراب برنزی طلاکاری شده و مقبره پادشاهان رومی و برخی مشاهیر دوره رنسانس ایتالیا اینجا رو بین ده تا جاذبه شلوغ دنیا قرار داده - واقعا لذت بردم تمام اصول معماری بدون تکنولوژی با الهامات مختلف بوده که متاسفانه با ورود کاتولیک ها این معبد نیمش تخریب شده و تبدیل به یک کلیسای مس...خره شده است. کاتولیک ها هر جا ورود کردند آثار تخریبشون مشخصه

The Pantheon is one of the most amazing buildings in Rome — and honestly, in the whole world! It was rebuilt almost 1,900 years ago, in the early 2nd century AD, during the reign of Emperor Hadrian. But there was an earlier version, originally built by Marcus Agrippa (that’s the name still written on the front of the building!). The word “Pantheon” means “temple of all gods,” because it was dedicated to all the Roman deities. What makes it truly special is its massive dome — perfectly round — with a big circular opening at the top called the oculus. That’s where the sunlight (and sometimes rain!) comes in. Later, in the 7th century, the Pantheon was turned into a Christian church, which is one reason it’s still so well preserved today. It’s also the burial place of some famous figures, like the artist Raphael. So, the Pantheon is basically a living piece of history — ancient, powerful, and still full of wonder! ________________ Il Pantheon è uno dei monumenti più incredibili di Roma… e del mondo! È stato costruito più di 1900 anni fa, all’inizio del II secolo d.C., sotto l’imperatore Adriano. Ma attenzione: c’erano versioni precedenti ancora più antiche, la prima voluta da Marco Agrippa (il nome che vedi ancora scritto sul fronte!). Il nome Pantheon vuol dire “tempio di tutti gli dei”, perché era dedicato a tutte le divinità dell’antica Roma. Quello che lo rende speciale è la sua cupola enorme, perfettamente rotonda, con un’apertura al centro chiamata oculo — da lì entra la luce… e anche la pioggia! Dopo l’epoca romana, il Pantheon è stato trasformato in chiesa cristiana nel 600 d.C., ed è così che si è conservato così bene. Oggi è anche luogo di sepoltura di personaggi famosi, come il pittore Raffaello. Insomma, il Pantheon è un pezzo di storia viva: un edificio antico, ma ancora pieno di vita e fascino! _____________________ پانتئون یکی از شگفت‌انگیزترین بناهای رم ـ و حتی جهان ـه! ساخت اصلی اون حدود ۱۹۰۰ سال پیش، در اوایل قرن دوم میلادی و در دوران امپراتور هادریان انجام شده. ولی جالبه بدونی که نسخه‌ی اولیه‌ی پانتئون حتی قدیمی‌تره و توسط مارکوس آگریپا ساخته شده بود (همون اسمی که هنوزم بالای ورودی پانتئون نوشته شده!). اسم «پانتئون» به معنی «معبد همه‌ی خدایان»ه، چون در دوران روم باستان به تمام خدایان احترام می‌گذاشتن و اینجا مکانی برای پرستش همگانی بود. چیزی که پانتئون رو خاص می‌کنه، گنبد بسیار بزرگ و کاملشه، که وسطش یه سوراخ دایره‌ای به نام «اوکولوس» داره. نور از همین‌جا می‌تابه داخل ـ و گاهی بارون هم! بعد از دوران روم باستان، پانتئون در قرن ششم میلادی به کلیسای مسیحی تبدیل شد و به همین دلیل تا امروز سالم مونده. الان هم محل دفن افراد مشهوری مثل نقاش معروف «رافائل» هست. در کل، پانتئون یک بنای زنده از دل تاریخ رم هست؛ قدیمی، ولی هنوز هم پر از عظمت و زیبایی!

پانتئون در فاصله سال‌های ۲۷ قبل از میلاد مسیح تا ۱۴ پس از میلاد ساخته شده است. سازه‌ای تحسین برانگیز که با تکیه بر معماری باشکوه عصر باستان جان گرفته و باید آن را جواهری باشکوه در میان گنجینه‌ ارزشمند شهر تاریخی روم به حساب آورد. معنای نام آن «همه‌ خدایان» است، نامی که علت وجودی این بنا بوده است و به‌خوبی کاربرد آن را در آن عصر و زمانه نشان می‌دهد. در کنار ارزش تاریخی پانتئون، این سازه به‌دلیل معماری ارزشمند خود نیز بسیار مورد توجه قرار گرفته است. معماری که نشانه‌های فراوانی از عصر طلایی و باشکوه معماری روم باستان و تکنیک‌های معماران آن دوره را به نمایش می‌گذارد. این روزها این بنا در شمار پربازدیدترین مکان‌های تاریخی شهر رم قرار داشته و مورد توجه بازدیدکنندگان از گوشه و کنار جهان قرار دارد. این روزها با قدم زدن زیر گنبد فراخ این معبد رومی، هنوز هم می‌توان عطر روزهای قدیمی و از یاد رفته را استشمام کرد. می‌توان خاطرات آن شکوه از دست‌رفته را مرور کرد و کمی بیشتر با ویژگی‌های آن دوران فراموش‌شده آشنا شد.

مثل بقیه جاهای رم بناهای تاریخی. ساختمان‌های رومی و بقایا و خرابه‌های تاریخی

روزی که ما رفتیم، خیلی صف بود، ولی ارزش صف ایستادن رو داره، بنایی با اون وسعت بدون ستون خیلی زیباست. این بنا اوج تکنولوژی رومیان باستان است که با اختراع مصالحی مانند بتون توانسته اند بنایی به این زیبایی رو بسازند... من که از دیدنش لذت بردم... در ضمن دیدن این بنا رایگانه و بلیطی نیست...

به معنای واقعی یک مکان تاریخی⚘⚘⚘ یکی از پرآوزه‌ترین و پر نفوذترین بناها در تاریخ معماری، معبد پانتئون است. این معبد در حدود ۱۲۵ میلادی ساخته شد. پانتئون معبدی گرد و گنبد دار است، در جلویش رواقی مستطیلی دارد که به نظر می‌رسد آنچنان که باید و شاید با ساخت گردوار اولیه آن تناسبی ندارد و احتمالاً بعدها برآن افزوده شده‌است. تأثیر اولیه حاصل از مشاهده این بنا احتمالاً با تأثیر امروزیش متفاوت بوده‌است، زیرا پانتئون در آغاز یک بنای مستقل نبود بلکه به یک باسیلیکای قدیمی تر متصل بود و امتداد آن یال‌های جانبی پانتئون را می‌پوشانده‌است. گذشته از این، در جلوی رواق معبد یک حیاط ستون بندی شده قرار داشت که بخشی از رواق نیز جزو آن بود و در آغاز تنها بخش قابل رؤیت ساختمان از روبرو بود. این حیاط که در دوره هادریانوس ساخته شد، احتمالاً از طرح‌های همین امپراتور تنوع طلب بوده‌است. بنای پانتئون از گونه‌ای سادگی پرهیبت در مقیاس بزرگ برخوردار است. برفراز اندرون مدورش گنبدی نیمکره وار به قطر ۴۳ متر زده‌اند که فاصله نوک گنبد از کف پانتئون نیز ۴۳ متر است. بدین ترتیب، طرح پانتئون بر تقاطع دو دایره – یکی عمودی، دیگری افقی – قابل تصور به صورت مقاطعی از یک کره «فضا» که در درون بنا محاط شده‌اند استوار گشته‌است. گنبد پانتئون، پوسته‌ای بتونی دارد که تدریجاً در سمت قاعده بر ضخامتش افزوده می‌شود تا در جای لازم بر قدرت آن بیفزاید. در مرکز گنبد، سوراخی گرد (به نام «چشمه نور» یا «نورگیر») به قطر ۹ متر تعبیه شده که شیشه‌ای ندارد، رو به آسمان باز شده و تنها منبع نور برای تأمین روشنایی اندرون بنا است. دیوارهای نگه دارنده گنبد بسیار ضخیمند و در سطحشان فرونشستگی‌های مستطیل و نیمدایره یک در میان ایجاد شده‌است، که بر بالای هر کدام طاقی هلالی زده شده تا فشار حاصل از گنبد را به جرزهای عظیم سنگی منتقل کنند. گنبد پانتئون از درون قاب‌بندی شده تا آنکه هم جلوه هندسی زیبایی از مربع‌های کوچک در درون دایره‌ای عظیم را پیدا کند هم از فشار و سنگینی کل گنبد بکاهد بی آنکه صدمه‌ای به قدرتش زده باشد. کف پانتئون، مختصر تحدبی دارد و زهکشهایش به صورت خطوطی کم عمق در مرکز (مستقیماً در زیر نورگیر) ایجاد شده‌اند تا هر آبی را که از آن بالا می‌ریزد به سوی خود سرازیر گرداند دیوارها و حجم‌ها در معماری مصر و بین‌النهرین به قدری اهمیت دارند که آنچه دیده می‌شود همین‌ها هستند، فضا فقط به شکل «منفی» وجود دارد یعنی تصادفاً بین حجم‌ها ظاهر می‌شود. این گونه معماری را معماری حجم‌ها می‌نامند. معماری یونانی نیز مخصوصاً به حجم‌ها، نسبتهای میان حجم‌ها و شکل‌دادن به عناصر حجمی توجه داشت، با صفت معماری استخوان بندی یا ساختاری متمایز شده‌است.

یکی از بهترین جاهای رم پانتئون و اطرافشه .

جای بسیار قدیمی و زیبایی هست توصیه میکنم اگر به رم سفر کردید حتماً از این ساخمان هم دیدن کنید.

شگفت انگیز و باشکوه. دارای حسی متفاوت و باستانی. اگر به مفاهیم باستانی و اسطوره ای علاقه دارید در نخستین دیدار مبهوت آن خواهید شد.

هر کسی نرفته باشه نصفه عمرش بر فناس

قدیمی ترین و بزرگترین گنبد جهان

برای وروود بلیط میخواد؟

عالی و دیدنی

عالی و بسیار باشکوه

خیلی خاطره انگیزه

لازم تزورونه

دیدنی و جذاب

بسیار زیبا

بیست

زیبا