فروشگاه پژو لیون

زنگ زدم با امید اینکه مثل یه مشتری محترم، فقط یه سوال بپرسم—درباره یه قطعه ساده: سنسور دریچه گاز زانتیا. اما اون‌طرف خط، انگار نه فروشنده بود، نه انسان، نه چیزی شبیه به احترام. حرفمو نصفه قطع کرد، با لحنی که بیشتر بوی تحقیر می‌داد تا پاسخگویی: “توضیح الکی نده، چیزی می‌خوای بیا مغازه!” نه وقت گرفتم، نه مزاحم شدم، فقط تماس گرفتم برای خرید. ولی ظاهراً تو فروشگاه پژو لیون، «مشتری بودن» خودش یک اشتباهه، و «احترام» مفهومی فراموش‌شده. به فروشگاه پژو لیون: یاد بگیر قبل از فروش قطعه، شعور پاسخگویی داشته باشی. یاد بگیر قبل از گرفتن پول مردم، حرمت آدم‌ها رو نگه داری. و اگر این سطح از برخورد توی تلفنه، وای به حال حضوری! این تجربه رو نوشتم تا امثال من بدونن کجا نباید وقت و پولشونو تلف کنن.

هم جنسشون همیشه جوره، هم برخورد خوبی دارند توی نوسانات قیمت بازار قیمتشون نسبت به بقیه منصفانه تر هست ولی در سایر مواقع جنس درجه یک بازار رو میارن و قیمت هم از اکثر قطعه فروش ها کمی بالاتر هست. در کل انصافشون خوبه

ازین شخص بی ادب تر و بی شعور تر توی صنف لوازم یدکی نیست

عالی