Ceyda Metin
۳ ماه قبل
Bugün saat 17.00 civarında Lukoil benzin istasyonunuza aracımı fırçalı yıkamada yıkatmak için giriş yaptım. Ancak karşılaştığım tavır ve hizmet anlayışı gerçekten kabul edilemez düzeydeydi. Yıkama alanının önüne duba çekilmişti. Orada bulunan pompa personeline birkaç kez özellikle “kapalı mı?” diye sormama rağmen, son derece sinirli ve asabi bir tavırla “kapattık” şeklinde bir cevap aldım. Ne bir açıklama var, ne bir gerekçe… Sanki işletme kişisel bir alan, evindeki televizyonu kapatır gibi “kapattım” diyor. Yanında bulunan diğer personele de aynı soruyu yönelttim: “Bir arıza mı var, neden kapalı?” Aldığım cevap ise daha da düşündürücüydü: “Kapattığını söylüyor.” Bu nasıl bir kurumsal yaklaşım, nasıl bir iletişim biçimidir? Saat 17.00 — yani insanların işten çıktığı, hizmet ihtiyacının en yoğun olduğu saat. Hava 20 derece. Ortada ne bir arıza bilgisi, ne bir uyarı, ne de düzgün bir açıklama var. Sadece keyfi bir kapatma ve son derece saygısız bir iletişim. Bu yaklaşım, bir markaya değil; başıboş bir işletmeye yakışır. Müşteriyle bu şekilde konuşan, açıklama yapma gereği bile duymayan bir personel anlayışı kabul edilemez. Şunu açıkça belirtmek isterim: Bu deneyimden sonra bu istasyondan kesinlikle yakıt almayacağım, önünden dahi geçmeyeceğim ve çevremdeki hiç kimseye tavsiye etmeyeceğim. Ayrıca Ankara genelinde aktif olarak kullanılan çok sayıda araçla çalışan bir yapı içindeyim ve bu durum kurumsal tercihlerimize de yansıyacaktır. Bir işletmeyi büyüten de batıran da tabelası değil, içindeki insandır. Bugün gördüğüm şey hizmet değil, düzensizlik ve saygısızlıktı.