موزه ایالتی پست و تلگراف

موزه زیبایی که رسما به تباهی کشونده شده! حیاتش خانواده ای زندگی میکنند که شبیه انباری کردند ساختمان موزه رو

مشاهده در گوگل مپس

پوشش گیاهی جانوری و فرهنگ مردم جنوب شرق کشور به خوبی نشان داده شده بود یکی از مجسمه هایی که در بدو ورود هر گردشگر و بازدید کننده ای آن را خواهد دید مجسمه ای از رستم ساخته استاد فارسی است که پوشش مدرن به خود گرفته و شمشیرش را غلاف کرده و به جای آن قلمی ساخته شده از پر سیمرغ در دست دارد. در کنارش نیز زال و سیمرغ با نگرانی او و قلمی که می خواهد به کسی تقدیم کند را نگاه می کنند. این مجسمه برگرفته از مجسمه فردوسی در میدان فردوسی تهران است. موزه منطقه ای زاهدان اگر چه بنا و آثارش جزو فاخرترین و یکی از جاذبه های گردشگری استان سیستان و بلوچستان به حساب می آید اما شاید هنوز برای اینکه ساعتها گردشگران را به خود مشغول کند جای کار دارد و هنوز می توان آثاری را در این موزه به نمایش گذاشت که مخصوص جنوب شرق ایران باشد.نخستین جمجمه جراحی شده در این موزه که گورستان شهرسوخته به دست آمده و متعلق به یک دختر ۱۳ ساله است نیز می گوید: این اثر نیز در موزه تاریخ پزشکی نگهداری می شود چرا که آنها مجموعه ای از آثار مربوط به دانش پزشکی در همه دوران های تاریخی را در موزه گرداوری کرده بودند و این اثر هم آنجا به نمایش گذاشتند. در این موزه تنها مولاژ آن به نمایش درامده است. چشم مصنوعی یافت شده در شهرسوخته از ویژگی های این موزه است. این چشم مربوط به جسد زن مدفون شده در گورستان شهرسوخته از جنس قیر طبیعی که با نوعی چرب جانوری مخلوط شده ، است و روی این چشم مصنوعی ریزترین مویرگ‌های داخل کره چشم توسط مفتول‌های طلایی به قطر کمتر از نیم میلی‌متر طراحی شده منتها این چشم مصنوعی در مخزن آثار نگهداری می شود و تنها برای نمایشگاههای موقت ممکن است از مخزن بیرون بیاورند. موزه از سه بخش تشکیل شده بخش اول باستان شناسی بخش دوم. مردم شناسی بخش سوم کتابخانه موزه

مشاهده در گوگل مپس

یک جای جمع و جور. بعضی از آرشیو تمبرهاش دوست داشتنی بود.

مشاهده در گوگل مپس

موزه تلگراف در خیابان طالقانی حد فاصل طالقانی ۹ و ۱۱  قرار گرفته است . این ساختمان در سال ۱۳۱۱، هجری شمسی در زمان طاغوت رضاشاه پهلوی به نام اداره ایالتی پست و تلگراف بلوچستان و سیستان زاهدان با استفاده از مصالحی همچون خشت خام و آجر و با به شکل بومی کویری ساخته شده. در سال ۱۳۷۷، با شماره ۲۱۵۷ به ثبت آثار ملی ایران رسیده‌ است.در پلان اولیه آن، کلیه فضاهای معماری آن به حیاط مرکزی منتهی می‌شد که اکنون این حیاط در بخش غربی بنای فعلی موزه پست واقع شده‌است محتویات موزه ترازو، تمبز زن، رادیو لامپی و تلفن سلطنتی رومیزی، در بخش پست تاریخی انواع مهره‌های کشف شده دکمه ای، استامپی، استوانه ای در شهر سوخته، مرد تلگراف چی و ماکت کبوتر خانه پست میرجاوه، بخش تمبرهای ایران و بین‌الملل و بخش ارتباطات تلفن و تلگراف میباشد این بنا علاوه بر فعالیت اصلی خود بعنوان اداره پست و تلگراف در سال ۱۳۳۸ با نصب اولین فرستنده رادیویی یک کیلو واتی، با تهیه و ارسال برنامه‌هایی به زبان‌ محلی و بومی به عنوان مرکز و ایستگاه رادیویی جنوب شرق فعالیت می‌نمود و در سال ۱۳۴۲ با ارتقاء و نصب فرستنده صد کیلو واتی در آن، برنامه‌های رادیویی تهیه شده در این محل به زبان اردو و هندی برای کشورهای شبه قاره هند افغانستان، پاکستان و هندوستان نیز پخش میشده‌ است.

مشاهده در گوگل مپس