قله کهار، منطقه پیادهرویی در کلوان، البرز، یه نقطهی دیدنی برای عاشقان طبیعت و ورزش است. این مسیر برای کسانی که میخواهند از تماشای مناظر کوهستانی لذت ببرند، عالیه. محله کلوان، با دسترسی آسان و امکانات خوب، جای خوبی برای پیادهروی صبحگاهی یا عصرگاهی است. اگر دنبال یه تجربهی تازه در دل کوهها هستی، حتماً این مسیر رو امتحان کن.
قله کهار، این منطقهی پیادهروی در کلوان، مثل یک چالش بزرگ برای کوهنوردان است؛ خیلیها میگن مسیر طولانیه، مثل قله توچال، ولی با قدرت بدنی و یه روزه صعود میتونید به قله برسید. هوا میتونه سرد و بادگیر باشه، مخصوصاً در زمستان، پس باید لباس مناسب، دستکش، کلاه توفان و گاز استاندارد داشته باشید؛ حتی یه کوله سنگین میتونه بهجای کمککننده باشه. اما وقتی بالا میرسید، منظرهی خیرهکنندهای میبینید؛ قلهی ۴۰۵۰ متر، چشماندازهای بینظیر و جای عالی برای نشستن و عکسبرداری. اکثر بازدیدکنندگان با امتیاز ۵ میگن تجربهی فوقالعادهای بود، حتی اگر مسیر سخت و بادگیر باشه؛ فقط باید آماده باشید، تجهیزات درست داشته باشید و از طبیعت لذت ببرید.
hamidreza ghahremani
یک سال قبل
۵
صعود زمستانه به قله کهار دوم اسفند ۱۴۰۳
حرکت از تهران ساعت ۵ صبح بسمت روستای کلوان و شروع حرکت از روستا ساعت ۶ و سی دقیقه صبح هوا سرد باد کم و هوا گرگ ومیش از سراشیبی جاده خاکی با شیب تند در یک دره ادامه یافت بسمت ویلایی که در بالای تپه ساخته شده بود از کنار ویلا تراورس میکنیم و دوباره با یک شیب ملایم روی یال قرار میگیریم و با حرکت بسمت شمال غرب مسیرمان را به سمت پناهگاه کهار ادامه دادیم دقیقا ساعت ۹ و ۸ دقیقه به پناهگاه رسیدم با سرعتی متوسط پس از نیم ساعت استراحت و خوردن صبحانه حرکت بسمت قله شروع کردیم هوا افتابی و صاف بود و بعد از پناهگاه باد شدید بود و برفی که قبلا پاکوب شده بود و کار را راحتتر میکرد با قدم متوسط بدون عجله و با ریتم مناسب برای حفظ گرمای بدن ادامه دادیم و در انتها به شیب اخر منتهی به قله که رسیدیم با توجه به احتمال باد شدید روی قله تصمیم گرفتیم پوشش را افزایش بدهیم دستکش پر و کلاه و عینک توفان پوشیدیم ولی ابتدا از شدت باد کاسته شد تا اینکه به یال منتهی به قله قرار گرفتیم با اینکه قله از مسافتهای بسیار پایینتر دیده میشود ولی راه و شیب زیاد کار را سخت میکند در نهایت حدود ساعت یک و ربع ظهر به قله رسیدیم باد زیاد بود روی قله ولی هوا مه الود نبود خیلی سریع یک عکس و فیلم گرفتیم و بعد ده دقیقه توقف بسمت پایین حرکت کردیم در ساعت ۳ به پناهگاه رسیدیم انجا توقف نیم ساعته نسکافه و ناهار خوردیم و با قدم متوسط ادامه مسیر بسمت روستا حدود ساعت ۶ به ماشین رسیدیم رفت و برگشت حدود ۱۲ ساعت بطول انجامید در جاهایی از مسیر نیاز به برف کوبی بود و هوای متغیر و نااشنا بودن ما به طبیعت منطقه با دقت و وسواس تعویض لباس انجاممیدادیم و البته بمنظور رعایت کردن استانداردهای برنامه زمستانه بصورت کاملا مجهز کوله رابستیم لباس اضافه گاز و سرشعله طناب غذای اضافه اب باعث شد در واقع کوله سنگینی داشتیم ولی برنامه بخوبی انجام شد
چند نکته حایز اهمیت اب داخل کوله تا حدودی یخ زده بود گازی که میبرید استاندارد باشد تا یخ نزند دستکش مناسب و کلاه توفان الزامی است امکان خالی شدن باطری گوشی وجود دارد بدلیل دمای پایین هوا
میزان باد در این برنامه فکر میکنم حدود بیست و پنج کیلومتر بود و دمای هوا منفیه بیست درجه، نیمه افتابی بودن مسیر کمک زیادی بما کرد
Nargess
یک سال قبل
۴
ما قله مهار رو با برنامه یک روزه رفتیم که باید بگم مسیر طولانی و زمان زیادی به کوهپیمایی گذشت، تقریبا مسافتش با قله توچال یکسان و ابهتر که شب مانی داشته باشید و یا قدرت بدنی خوبی داشته باشید که بتونید یک روزه صعود کنید. گروه ما هم تعداد زیادی بود و اینم به سختی مسیر اضافه شد. در کل مسیر سختی و خطر ندارن و فقط مسافت طولانی داره. جانپناه هم داره و بعضی از گروه ها برای تنوع و آمادگی قله دماوند این قله رو هم انتخاب میکنم. خود قله هم جای بزرگی برای نشستن و عکس گرفتم داره.
Mohsen Aghaahmadi
۲ سال قبل
۲
از روستای گته ده طالقان به این قله صعود کردیم.
Davood Pouyanejad
یک سال قبل
۵
هر کوهنوردی یک بار باید کهار رو فتح کنه
Habib Kiaheyrati
۲ سال قبل
۵
Majid Kholousi
۲ سال قبل
۵
Tough but beautiful. 6 hours hike to summit. Top hight 4050m