رصدخانه مراغه

800 سال پیش در آذربایجان شرقی و در شهر مراغه، زمانی که هنوز خبری از تلسکوپ و دوربین‌های پیشرفته و فوق پیشرفته نبود، در سرزمین ما توسط فیسلوف نام آشنا خواجه نصیرالدین طوسی و به دستور هلاکو، رصد خانه‌ای ساخته شد که سال ها به عنوان پیشرفته‌ترین رصد خانه جهان نام آور بود. رصد خانه مراغه از يادگارهای خواجه نصیرالدین طوسی؛ فیلسوف، ریاضیدان و منجم بزرگ دوره ایلخانی است كه به دست او و همراهی عده ای از دانشمندان بنا شده است. این بنا در زمانی که مراغه توسط هلاکو خان مغول به عنوان پایتخت انتخاب شده بود روی تپه ای در غرب مراغه ساخته شد. ساخت این بنا نزدیک به 15 سال زمان برد.در آن زمان، خواجه نصیرالدین طوسی برای اینکه بتواند دانشمندانی که بخاطر حمله مغول فرار کرده بودند را دوباره بازگرداند و نیز برای پیشرفت بیشتر علم در ساخت رصدخانه و ابزارهای رصد، از دانش و هنر دانشمندان و استادان زمان خود استفاده کرد. این رصدخانه تا سال 703 هجری کاملا سالم بوده اما پس از زلزله‌های سخت و بی توجهی حاکمان، رو به ویرانی رفت و درحال حاضر تنها آثاری از بناهای متعلقه آن باقی مانده است. رصدخانه مراغه تا زمان سلطان محمد خدابنده همچنان به فعالیت خود ادامه داده است و تاریخ ویرانی آن بطور کامل و دقیق هنوز مشخص نیست.

این رصد خانه در روی تپه ای در غرب مراغه قرار گرفته است که در دوره هلاکو خان زیر نظر خواجه نصیر طوسی در شهر مراغه ساخته شده است. امروز تنها پی های بخش های مختلف از سدس سنگی آن باقی مانده است.در سالهای اخیر گنبدی برای محافظت از بقایای این بنا بر روی بخشی از آن ساخته شده است.

اصلا و ابدا ارزش دیدن نداره!!!! هیچی نداره، هیچکس نیست توضیح بده! ادم میره اونجا میگه ۴ تا تلسکوپی چیزی هست هیچکس نیست حتی ساعت ۱۲ ظهر هم که بری. وقت نگذارید برای دیدنش.

برای بازدید دو بخش در اینجا داریم. یکی ساختمان اصلی و گنبدی شکل رصدخانه که در بالاترین تپه واقع است. دیگری بخش کلاس های درس که پایین تر از ساختمان اصلی است متاسفانه خیلی به اینجا رسیدگی نمی شود و رها شده است.

رصدخانهٔ مراغه رصدخانه‌ای بود که در دورهٔ هلاکوخان زیرنظر خواجه نصیرطوسی در شهر مراغه ساخته‌شد. این رصدخانه روی تپه‌ای در غرب مراغه در نزدیکی دو روستا به نام‌های طالب‌خان و حاجی‌کرد[۳] قرار داشته‌است که دریاچهٔ ارومیه را می‌توان از دوردست از آنجا دید.[۳] امروزه تنها پی‌های بخش‌های مختلف و بخشی از سدس سنگی آن باقی‌مانده‌است.

رصدخانه مراغه یکی از بزرگ‌ترین و پیشرفته‌ترین مراکز علمی زمان خودش بود که توی قرن هفتم هجری (۱۳ میلادی) ساخته شد. این رصدخانه به همت خواجه نصیرالدین طوسی، که یکی از بزرگ‌ترین دانشمندان ایرانی بود، و با حمایت هلاکوخان مغول تأسیس شد. در اون دوره، نجوم و ستاره‌شناسی خیلی مهم بود، چون هم برای مسائل دینی مثل تعیین اوقات شرعی به کار می‌رفت، هم برای پیش‌بینی‌های نجومی که پادشاه‌ها بهش علاقه داشتن. بعد از حمله مغول‌ها به ایران و تصرف بغداد، خواجه نصیر تونست با سیاست و تدبیر خودش جایگاه خوبی بین مغول‌ها پیدا کنه. هلاکو هم که متوجه دانش و علم بالای خواجه نصیر شده بود، بهش اجازه داد تا یه مرکز علمی راه بندازه. این شد که توی مراغه، روی یه تپه بلند، رصدخانه‌ای ساخته شد که بزرگ‌ترین مرکز علمی اون زمان شد. رصدخانه مراغه فقط یه جای معمولی برای تماشای ستاره‌ها نبود، بلکه یه مجموعه کامل علمی بود. اینجا علاوه بر ابزارهای پیشرفته نجومی مثل ذات‌الحلق، یه کتابخانه بزرگ هم داشت که پر از کتاب‌های نجومی، ریاضی، فلسفی و علمی بود. خیلی از این کتاب‌ها از بغداد و جاهای دیگه آورده شده بودن. همچنین، دانشمندای بزرگی از کشورهای مختلف مثل چین، مصر و شام به اینجا اومده بودن تا توی این مرکز کار کنن و یاد بگیرن. یکی از مهم‌ترین کارهایی که توی این رصدخانه انجام شد، تهیه زیج ایلخانی بود. این کتاب یه جدول نجومی خیلی دقیق بود که برای محاسبه موقعیت ستاره‌ها و سیارات استفاده می‌شد. این زیج تا قرن‌ها بعد، توی سراسر دنیا مورد استفاده قرار گرفت. همچنین، کارهای علمی‌ای که توی این رصدخانه انجام شد، زمینه‌ساز پیشرفت‌های بعدی در علم نجوم شد و حتی روی دانشمندای بزرگی مثل کوپرنیک هم تأثیر گذاشت. بعد از مرگ خواجه نصیر و کاهش حمایت‌های مالی، رصدخانه کم‌کم رو به افول رفت. البته، تا مدتی همچنان دانشمندایی اونجا فعالیت می‌کردن، ولی کم‌کم متروکه شد. امروزه از اون مجموعه بزرگ فقط یه سری خرابه باقی مونده، اما تأثیرش روی علم نجوم و ریاضیات هنوز هم حس می‌شه. رصدخانه مراغه فقط یه مرکز علمی نبود، بلکه یه نقطه عطف توی تاریخ علم محسوب می‌شه. اینجا نشون داد که چطور علم می‌تونه با حمایت درست رشد کنه و تأثیرات بلندمدتی بذاره. اگه امروز از ایران و دانشمندای ایرانی توی تاریخ علم اسم برده می‌شه، یکی از دلایلش مراکزی مثل رصدخانه مراغه هست که توی زمان خودشون نقش بزرگی توی پیشرفت علم داشتن.

داخل رصد خانه چیز خاصی نیست اما از تپه ای که رصد خانه روی اون قرار داره نمای زیبایی از شهر مراغه قابل مشاهده هست. چیزی که درباره رصدخانه جذاب هست انعکاس صدای جالبیه که با توجه به معماریش در داخلش رخ میده.

رصدخانه مراغه در دوره هولاکو خان (سال 657 قمری) و تحت نظر خواجه نصیر طوسی روی تپه ای در مراغه و نزدیکی دو روستا ی طالب خان و حاجی کرد ساخته شده که اکنون مقدار کمی از ان باقی مانده است غارهایی که در مسیر رصد خانه وجود دارد نیز بسیار دیدنی است و زمان ساخت ان معلوم نیست

این رصد خانه در روی تپه ای در غرب مراغه قرار داشته است که در دوره هلاکو خان زیر نظر خواجه نصیر طوسی در شهر مراغه ساخته شده است .امروز تنها پی های بخش های مختلف و بخشی از سدس سنگی آن باقی مانه است.در سالهای اخیر گنبدی برای حفاظت از بقایای این بنا بر روی بخشی از آن ساخته شده است. ساختمان اصلی این رصد خانه به شکل برجی استوانه ای ساخته شده.

رصدخانه مراغه یکی از يادگارهای علمی و فلكی خواجه نصیرالدین طوسی، فیلسوف، ریاضیدان و منجم بزرگ دوره ایلخانی و صاحب رساله مشهور اخلاق ناصری و زیج معروف ایلخانی است كه به دست او و با همراهی عده ای از فضلا و دانشمندان بنا شده است. اين رصدخانه زمانی از مشهورترين رصدخانه‌های اسلامی بوده است که آوازه آن تمام جهان آن روز را فرا گرفته است و تاكنون با اين همه تحولات و تغييراتی كه در جهان پديد آمده است، هنوز هم نام آن رصدخانه و بانی آن بر سر زبان‌ها است.

مکان دیدنی ای هست. پیشنهاد میکنم ازاین مکان دیدن کنید

ورودی رایگان...اما متاسفانه حراست و نگهانی در محل برای مراقبت نیست

برای دیدن این مکان برنامه ریزی کرده بودیم. پس از رسیدن به جاده منتهی به رصدخانه، متوجه شدیم که جاده در دست تعمیر است و تابلویی به این مضمون: "جاده مسدود است. از صبر و شکیبایی شما متشکریم". به نظر می رسد قبل از بازدید از چنین مکانهایی که دارای مسئول و متولی هستند باید قبلاً از باز بودن آن اطمینان حاصل کرد.

بخشی از هویت علمی این سرزمین که هر ایرانی حتما باید بازدید کند.

ازبیرون یجور دیگه قشنگه از تو یجور دیگه

قابل توجه بسیاری از علوم

رصد خانه مراغه را بی‌گمان می‌توان مهم‌ترین مرکز علمی ایرانیان و نقطه شکوه جهان اسلام در دوره ایلخانی و پس از حمله مغول‌ها دانست. این بنای علمی و فرهنگی عظیم، علاوه بر رصدخانه، میعادگاه دانشمندان و علمای آن دوران بود و از مراکز اصلی ترویج دانش به‌شمار می‌رفت. ستارگان و صور فلکی، همواره مظهر شگفتی انسان‌ها بوده‌اند و کشف رمز و رازهای آن، مسئله همیشگی دانشمندان به شمار رفته است. از دوران باستان، نقش ستارگان را طرحی از زندگی آینده و گذشته انسان‌ها می‌دانند و افسانه‌ها و خرافاتی که پیرامون آن‌ها وجود داشته، تا دوره اسلامی و حتی تا امروز نیز ادامه‌دار بوده است. از همین رو، لزوم ساخت چنین بنایی با امکانات اختصاصی برای رصد ستارگان و آنان در قرون میانی پس از اسلام احساس می‌شد.

رصد خانه مراغه را بی‌گمان می‌توان مهم‌ترین مرکز علمی ایرانیان و نقطه شکوه جهان اسلام در دوره ایلخانی و پس از حمله مغول‌ها دانست. این بنای علمی و فرهنگی عظیم، علاوه بر رصدخانه، میعادگاه دانشمندان و علمای آن دوران بود و از مراکز اصلی ترویج دانش به‌شمار می‌رفت. رصدخانه مراغه، یکی از مهم‌ترین آثار تاریخی به‌جای مانده از عصر ایلخانی است که با تلاش‌های خواجه نصیر ساخته شد.

رصدخانه مراغه یک ایستگاه رصدی فوق‌العاده در منطقه‌ی مراغه در استان آذربایجان شرقی ایران است. این ایستگاه که قرار گرفته در یک موقعیت جغرافیایی برجسته و دور از نورهای شهری، شرایط بسیار مناسبی برای مشاهده آسمان شب و فعالیت‌های رصدی و فلکی مطالعاتی فراهم می‌کند. رصدخانه مراغه وسیله‌های پیشرفته‌ای برای مشاهده ستارگان، سیاره‌ها، اجرام آسمانی و پژوهش‌های کیهان‌شناسی دارد و جذابیت خاصی برای علاقمندان به فلکیات دارد.

ظاهرا قبلا این مکان رصدخانه بوده اما در حال حاضر فقط یک سازه فلزی سفید به شکل نیم کره در این مکان وجود دارد و دیگر هیچ.