رستوران BND یک فست فود در بندر عباس است که گزینههای سریع و متنوعی برای وعدههای غذایی ارائه میدهد. منوی این رستوران معمولاً شامل برگرها، ساندویچها و غذاهای سریع با کیفیت مناسب است. دسترسی به رستوران از بلوار پردیس در شهرک انصار المهدی امکانپذیر است و با خودرو یا پیادهروی قابل دسترس است. فضا نسبتاً عادی و کاربرپسند است و تجربه مشتری با سرعت سرویس و کیفیت مواد اولیه تعریف میشود. نکتهٔ متمایز از نام نشان میدهد که برند BND بهعنوان یک فست فود با تمرکز بر سرعت سرویس شناخته میشود.
اطلاعات تماس و آدرس
استان هرمزگان، بندر عباس، شهرک انصار المهدی، بلوار پردیس، ایران
رستوران BND در بندر عباس، مخصوصاً در محله فروزان، یه جاییه که نظراتش مثل غذاهای فست فودش میتونه خیلی متفاوت باشه؛ بعضی مشتریان میگن غذاهایش عالیه، کیفیت بالا و حجم خوب، حتی صبحانههای فرانسوی و نانهای خامهایشون رو تحسین میکنن، ولی دیگران میگن غذا خشک، کیفیت پایین، قیمتها بالا و حتی محیط فضا کهنه و آلوده یا شلوغه، و سرویس گاهی بیتوجه و بیحرفه. در کل، اگر دنبال یه فست فود با طعم خوب و قیمت مناسب هستی، شاید بهتره قبل از رفتن یه لیست از غذاها رو چک کنی، چون بعضی از غذاها حجم زیادی داره و ممکنه برای یه نفر زیاد باشه؛ ولی اگر به دنبال تجربهای سریع و خوشمزه هستی، BND میتونه گزینهی خوبی باشه، البته با اینکه باید حواست به نظرات منفی در مورد کیفیت و سرویس باشه.
Ae Rriny
۵ سال قبل
۳
فضای کهنه و نسبتا آلوده ای داشت انگار که درست بهش رسیدگی نشده باشه کیفیت غذا هم متوسط بود سوسیسش انگار مونده بود و خشک بود
نون های تست که روشون خامه و میوه بود خوب بودن فقط
و اون نون خامه ای با شکلات هم خوب بود
سفارش ما صبحانه فرانسوی دو نفره بود
بسیار بسیار افت کیفیت داشته اند
مثلا پیتزا ایتالیایی بود
ضخامت نونش از نون بربری بیشتر بود
بسیار بی کیفیت شده و حسابی کیفیتش اومده پایین
،
عکسی ک گراشتم برای صبحانشه
قبل از کرونا
خوب بود
ولی خوب مثل کل منو
قبمتها یکم بالاتر از حده متعارف
کاش میشد صفر ستاره داد؛ یکی واقعاً زیاده. از غذا و فضا ناراضی نیستم، ولی اسمِ اینجا رو نمیشه گذاشت رستوران؛ بهتره بگیم بنگاهِ غذا فروشی. مطمئنم خانوادهی مالک و مدیرش هیچ وقت خودشون اینجا غذا نمیخورند، وگرنه حداقل میفهمیدند که سطحِ اتکای بشقابها مناسبِ حجمِ زیادِ غذایی که پولِ زیادتری هم براش میگیرند نیست. احتمالاً کارکنانِ اینجا هم مشتریها رو به چشمِ کیفِ پولهایی میبینند که سلامتی و لذتشون اهمیتی نداره و چشمبسته باید پرگوشتترین، بزرگترین و گرونترین غذای شهر رو سفارش بدن و حتی لایقِ یک راهنمایی برای انتخابِ غذای سادهتر نیستند. در شهرِ سوراق و توموشی، کاش آدم کنارِ خیابون آشِ سبزی بخوره و همچین جایی نیاد. جایی که هدفش فقط دام پهن کردن و پول درآوردنه. اون هم نه از جیبِ میتلاورها یا شکموها، بلکه از جیبِ کسانی که ارزشِ خودشون رو نمیدونند و با کمی بزکِ غذا و بیکنِ اضافه پولشون رو دور میریزند