اقامتگاه بوم گردی روشا، یک مهمانپذیر دوستانه در بورخانی است که با آرامش روستاهای اطراف و هوای پاک مازندران، میزبانان مهربان و اتاقهای دنج را به شما ارائه میدهد. اینجا برای استراحت پس از گشت و گذار محلی، فضای گرم و صمیمی خانوادگی دارد و تجربهای بینظیر از مهماننوازی بومی را به شما هدیه میدهد.
بیشتر مشتریان اقامتگاه بومگردی روشا و رستوران غذای محلی مامان زهرا از غذاهای خوشمزه، محیط زیبا و فضای آرامشبخش، و رفتار گرم و صمیمی پرسنل تعریف میکنند؛ خیلیها حتی میگویند که غذاها حجم زیادی دارند و قیمتها در حد متوسط تا بالای متوسط است، ولی با کیفیت خوب. اما چندین بازخورد نشان میدهد که قیمتها برای برخی گران به نظر میرسد، صدای مشتریان رستوران در شبها گاهی مزاحم میشود، دسترسی به آشپزخانه محدود است و پارکینگ کوچک و گاهی ناکافی میتواند مشکلساز باشد. همچنین چندین نفر از کیفیت غذا و رفتار میزبان ناراضی بودهاند، بهخصوص در مورد غذاهای بیکیفیت و رفتار بداخلاق. در مجموع، اگرچه اکثر بازدیدکنندگان تجربهای مثبت دارند، اما نکات منفی در زمینه قیمت، سروصدا، امکانات و گاهی کیفیت غذا وجود دارد که میتواند برای تصمیمگیری مهم باشد.
Sima Boustan
۷ ماه قبل
۵
ما برای دیدن سد لفور اومده بودیم و تاریخ آبان ۱۴۰۴
نظرات رو خوندم و بین اومدن و نیومدن مونده بودیم ، اومدیم و باید بگم برخلاف نظرات که نوشته بودن قیمت ها بالاس کجاش بالاس ؟ اگر بتونم از منو غذاها عکس میذارم بنظرم معقول هست ما یک شب رو اینجا بودیم بهمراه صبحانه که البته ما املت هم درخواست کردیم که بسیار خوشمزه بود ، بسیار مودب و خونگرم هستند
بابت سرو صدا هم دیگه ساعت ۱۱ صبح سر و صدا منطقیه شب هم از ساعت ۱۰ شب به بعد سکوت کامل بود ما هیچ اذیتی نشدیم
کلبه ما شمالی بود که بالای آشپزخونه بود سر و صدای غذا درست کردن هست اونم میگم از ساعت ۱۱ صبح که خب منطقیه و اتفاقا خوبه حس و حال خونه مامان بزرگارو میده ؛ در هر حال بسیار خوب بود . پر برکت باشند .
این اقامتگاه زیبا و تمیزی بود. مدیریت اون (آقای حسینی) بسیار خوشرو و با اخلاق بودن. کیفیت غذا قابل قبول بود. اتاقها و فضای باز در اختیار رستوران بود که اگر کسی برای آرامش و استراحت داره میره، ممکنه براش آزار دهنده باشه.
صبحانه بسیار خوبی روی رزرو اتاق بود. و همچنین جای پارک خودرو در داخل اقامتگاه بود.
از نظر نظافت خوب بود. کیفیت غذاش هم خوب بود اما بسیار گران (هم قیمت رستوران های بالاشهر تهران).
بزرگترین ایراد دراختیار نگذاشتن آشپزخانه و عدم اجازه ی هرگونه طبخ (اعم از چای و ...)
بیشتر دنبال کسب درآمد از طریق اجبار مسافر به پرداخت هزینه ی غذا بودن.
همچنین با توجه به وجود غذا خوری عمومی در حیاط، هنگام ناهار و شام شاهد حضور مسافرهای زیادی از اقامتگاه های اطراف به این محل بودیم.
همچنین خانواده ی صاحب اقامتگاه نیز در بین واحد ها مستقر هست که کلا حس مستقل بودن نداری و دائم زیر نظری
با این هزینه جاهای خیلی بهتری میشه گرفت
