مرکز سالمندان آرام مرکز مراقبت از سالمندان در تهران. این مرکز برای سالمندان و خانوادههایشان در منطقه ۳ تهران طراحی شده و جایگاه خوبی در میان مراکز مراقبت در ایران دارد. اگر شما یا عزیزانتان به دنبال محیطی دلباز، خوشبرخورد و با تیم متخصص هستید، این مکان میتواند گزینهی مناسبی باشد. بهصورت روزانه در دسترس است و میتوانید با مراجعه حضوری یا تماس آنلاین، خدمات را رزرو کنید.
در میان نظرات، خیلیها بهصورت مشترک اشاره میکنن که هزینهها خیلی بالا و گاهی هم صورتحسابهای اضافی یا غیر واضح میرسه؛ همینطور مشکلاتی مثل عدم نظافت، کمبود ارتباط با خانواده، رفتار پرسنل که گاهی بیادب یا کمتجربه به نظر میاد، و نگرانیهای امنیتی و مراقبتهای پزشکی که گاهی ناکافی یا ناهماهنگ گزارش میشه، مطرح میشه. از طرفی هم چند نفر بهطور واضح میگن که پرستارها و پزشکان حرفهای و با تجربهن، وضعیت سالمندان رو بهبود میبخشن، امکانات مرکز مناسب و امنه، و قیمتها در بعضی موارد قابل قبول و حتی مناسب میشن. در کل، نظرات بهصورت متقابل، هم نقاط ضعف و هم قوتی رو بهصورت واضح و بدون قضاوت قاطع بیان میکنن.
mojgan pourhassan
۱۰ ماه قبل
۱
سلام به عزیزانی ک قصد همکاری با این مجموعه رو دارند.
مجموعه فقط در بدو ورود محترمانه و صمیمانه برخورد میکند.
طی چند ماه ک همسرم رو گذاشتم،افسردگی کاهش وزن وعدم تحرک، نتیجه کار شد و هنگام خروج از مجموعه ب طرق مختلف هزینه تراشی های واهی ایجاد کردند ومبلغ 20 میلیون تومان یعنی حدود نصف مبلغ ودیعه رو اضافه بر برنامه از ما گرفتند.
مرکز آرام بی مسئوليت و پولکی و بدور از اخلاق و انسانیت است ک بهیچوجه به کسی این مکان روتوصیه نمیکنم.
تجربه افتضاحی داشتیم.سالمند ما بعد از ۲ سال با نصف وزنش در هنگام تحویل و گرسنه و در شرایطی که کل مشاعرش را از دست داده بود ازاین
اسایشگاه تحویل گرفتیم.ان هم با صورت حساب های الکی و دو برابر شهریه ثابت. اسایشگاه نیست،
یک زندان مخوف است
لیاقت نمره صفر هم ندارید.
مادر من مدت سه سال در این مرکز تحت مراقبت بودند. ایشان ابتدا در اتاق خصوصی بودند و از نظر پزشکی و مراقبت های ویژه کاملا رضایتبخش بود تا اینکه ویویروس کووید از راه رسید و ما با درهای بسته روبرو شدیم. پس از آن متوجه شدیم که مادر دیگر در اناق خصوصی نبودند و در راهرو در کنار چند نفر بیمار بد حال منتقل شده بودن
کادر پزشکی رضایت بخش بود ولی بخش پرستاری ضعیف عمل می کرد،
بعد از سه سال بعلت وخامت حال مادر،از لباسهاهای مادر سوال کردم ، جز پیژامه و یک روسری چیزی بمن ندادن ، بعدها متوجه شدم که دو خانم دیگر که مادرانشان در مرکز ارام بودن ، آنها هم شاهد این بی امانتی بودهاند حتی واکر مادرم که از خارج فرستاده بودیم ان را هم بما ندادن!!!!!!