موزه سنجش

این موزه در انتهای کوچه‌ ای آرام و خلوت قرار گرفته و با ساختمان آجری و در کوچک آهنی خودنمایی می کند؛ برای عبور از آن در باید یک طرفی داخل شوید. وقتی از در وارد شدید، در ابتدا وارد دالان می شوید، سپس وارد حیاطی مربع‌شکل خواهید شد که عمارت سلماسی دورتادور حیاط قرار گرفته است، بعدا باید از سمت راست از پله‌ها بالا بروید. ورودی اول خانه زمستانی است که در این قسمت تالارها به همدیگر راه دارند. هر تالار با معماری ویژه ای که دارند، مناسب فصل های متفاوت هستند و خانواده سلماسی در هر فصل در یکی از خانه‌ها زندگی می‌کردند.اولین تالار، تالار زمستان است که با اشیای قدیمی تزیین شده و شامل ارسی‌های رنگارنگ زیبایی است که آفتاب‌گیر هستند. تالار دوم مخصوص پاییز است که پنجره‌هایی با شبکه‌های چوبی زیبا و ساعت‌های بسیار زیبا و قدیمی که جزو اولین کالاهای زینتی محسوب می شوند. سپس از پله‌های چرخشی و سنگی به زیرزمین وارد می شوید که مخصوص فصل تابستان بوده است. تالاری که هنوز هم خنکی را آنجا احساس خواهید کرد و سپس با عبور از در از طبقه پایین خارج می شوید و کنار پله‌های ورودی تالار اول دقیقا روبروی شما ساعتی آفتابی وجود دارد که بر اثر تابش نور، آفتاب تنظیم می‌شود. این ساعت در تابستان دقیق است، اما در زمستان باید یک ساعت و ۲۴ دقیقه کم کنید. در کنار ساعت آفتابی، فسیل سنگی با قدمت چهارمیلیون سال قرار گرفته است و در قسمت غربی حیاط ، دقیقا روبروی تالار زمستان، تالار بهار دوطبقه به چشم می خورد که هوای مطبوع بهاری آنجا بیشتر از جاهای دیگر احساس می شود.این خانه جزو خانه‌های قدیمی و با ارزش تبریز است که قدمتش به اواسط دوره قاجار برمی گردد. این خانه در واقع منزل شخصی آقای سلماسی تاجر مواد غذایی بوده است که در سال ۱۲۵۳ هجری شمسی بنا شده و در سال ۱۳۷۴ میراث فرهنگی این خانه را از خانواده سلماسی خریده است. سپس مرمت و بازسازی لازم را انجام داده اند تا اینکه در سال ۱۳۸۱ به‌عنوان موزه سنجش به بهره‌ برداری رسیده است. در واقع به صراحت می توان گفت این موزه تنها موزه تخصصی سنجش در ایران است که ابزار و ادوات سنجش و اندازه‌ گیری در آن نگهداری می‌شود.

یکی از خانه های قدیمی است که الان تبدیل به موزه سنجش شده و انواع و اقسام وسایل اندازه گیری از قبیل ساعت، ترازو و ... داخل آن وجود دارد. یک پمپ بنزین دستی قدیمی نیز به نمایش گذاشته شده بود که عکس آن را گذاشته ام. هچنین باسکول های قدیمی برای من خیلی جذاب بود.

قرارگیری در بافت تاریخی تبریز و سهولت دسترسی با وسایل حمل و نقل عمومی, خود موزه هم خانه تاریخی سلماسی مربوط به 150 سال پیش است. البته میتوان وسایل و تجهیزات بیشتری مربوط به سنجش را در این موزه قرار داد. در کل پیشنهادم بازدید از این مکان آرام و دنج است.

این موزه یکی دیگر از زیباترین موزه های شهر تبریز میباشد که در خانه سلماسی واقع در خيابان امام خمينی، مقصودیه، پشت شهرداری، بن بست سلماسی در سال 1381 تاسیس گردیده است این موزه در آثار ملی کشور (به شماره 1862) تاسیس شده است. ساختمان در سه ضلع حیاط (عرصه 650 متر مربع) در دو طبقه با زیربنای 875 مترمربع بنا گردیده است. ساختمان موزه دو طیقه داشته و بصورت بهاره ، تابستانه ، پاییزه ساته شده است در این موزه ابزار الات اندازه گیری زمان و ساعت و ... و نیز ابزارهای سنجش مقیاس شامل متر و وزنه و ترازو و ... قرار دارد

موزه جالبی بود‌. انواع ساعت ها و وسایل اندازه گیری قدیمی وجود داشت که مشابه آن در تهران در موزه تماشاگه زمان بود.

بخش ساعت‌هاش بنظرم جذاب بود کلا ابزارهای سنجش رو گذاشته بودن👌 متاسفانه بنای تاریخیش که اهدایی بوده بازسازی اصولی نشده و خیلی مصنوعی بازسازی شده

همواره انسان ها برای زندگی با مقیاس‌ها و اندازه‌ها و ابزارهای متفاوتی سر و کار دارند. موزه سنجش تبریز اولین و تنها موزه تخصصی سنجش در ایران است تا ابزارها و ادوات سنجش و اندازه گیری و نحوه استفاده از آنها در معرض نمایش گذاشته شده است. بازدید از این موزه زیبا برای هر رده سنی مناسب است و مطمئنا لذت خواهید برد پس هم اکنون به فکر رزرو بلیط هواپیما خود باشید. خانه تاریخی سلماسی یا موزه سنجش تبریز تاریخچه موزه سنجش شهر تبریز دارای آثار کهن و ارزشمند بسیاری است که مسافران زیادی را در فصل تابستان به سمت خود می کشاند. یکی از پیاده ‌راه های شهر تبریز، مقصودیه است که در شلوغ ‌ترین و پرترافیک ‌ترین بخش تبریز قرار گرفته است. پیاده راه مقصودیه شامل خانه‌های سنتی و تاریخی افراد بزرگ در زمینه فرهنگ و هنر مانند نیکدل، بهنام، قدکی و گنجه‌ای‌زاده است. از سمت میدان ساعت که وارد مقصودیه شوید، اولین کوچه سمت راست، موزه سنجش است. اینبار مقصودمان خانه سلماسی است، خانه تاجری که تبدیل به موزه سنجش شده است. خانه تاریخی سلماسی یا موزه سنجش تبریز معرفی موزه سنجش این موزه در انتهای کوچه‌ ای آرام و خلوت قرار گرفته و با ساختمان آجری و در کوچک آهنی خودنمایی می کند؛ برای عبور از آن در باید یک طرفی داخل شوید. وقتی از در وارد شدید، در ابتدا وارد دالان می شوید، سپس وارد حیاطی مربع‌شکل خواهید شد که عمارت سلماسی دورتادور حیاط قرار گرفته است، بعدا باید از سمت راست از پله‌ها بالا بروید. ورودی اول خانه زمستانی است که در این قسمت تالارها به همدیگر راه دارند. هر تالار با معماری ویژه ای که دارند، مناسب فصل های متفاوت هستند و خانواده سلماسی در هر فصل در یکی از خانه‌ها زندگی می‌کردند. خانه تاریخی سلماسی یا موزه سنجش تبریز تالارهای تاریخی برای هر فصل اولین تالار، تالار زمستان است که با اشیای قدیمی تزیین شده و شامل ارسی‌های رنگارنگ زیبایی است که آفتاب‌گیر هستند. تالار دوم مخصوص پاییز است که پنجره‌هایی با شبکه‌های چوبی زیبا و ساعت‌های بسیار زیبا و قدیمی که جزو اولین کالاهای زینتی محسوب می شوند. سپس از پله‌های چرخشی و سنگی به زیرزمین وارد می شوید که مخصوص فصل تابستان بوده است. تالاری که هنوز هم خنکی را آنجا احساس خواهید کرد و سپس با عبور از در از طبقه پایین خارج می شوید و کنار پله‌های ورودی تالار اول دقیقا روبروی شما ساعتی آفتابی وجود دارد که بر اثر تابش نور، آفتاب تنظیم می‌شود. این ساعت در تابستان دقیق است، اما در زمستان باید یک ساعت و ۲۴ دقیقه کم کنید. در کنار ساعت آفتابی، فسیل سنگی با قدمت چهارمیلیون سال قرار گرفته است و در قسمت غربی حیاط ، دقیقا روبروی تالار زمستان، تالار بهار دوطبقه به چشم می خورد که هوای مطبوع بهاری آنجا بیشتر از جاهای دیگر احساس می شود.

موزه سنجش در شهر تبریز در فضای خانهٔ سلماسی تأسیس شده‌است. در این موزه انواع ابزار توزین مانند ترازوهای زرگری، قپان‌های بزرگ میادین بار، سنگ‌وزنه‌ها، پیمانه‌های نفتی، وسایل مربوط به علم نجوم مانند اسطرلاب، ابزارهای سنجش مربوط به علم هواشناسی، قطب‌نماها و ساعت‌های مربوط به سده‌های گذشته به نمایش گذاشته شده‌اند.[۱] همچنین یک تنهٔ درخت ۵ میلیون ساله متعلق به دوره پلیوسن از دوران زمین‌شناسی نوزیستی نیز در این موزه نگهداری می‌شود.[۲]

خانه‌ی سلماسی که اکنون نقش موزه‌ی سنجش کشور را به دوش می‌گیرد، خانه‌ای تاریخی و به‌جای مانده از اواسط دوران قاجار است که در دوطبقه بنا شده است. موزه‌ی سنجش از 6 تالار در بخش شمالی و شرقی و از یک بخش در قسمت غربی ساختمان تشکیل شده است. تالار اول در زیرزمین موزه به معرفی ابزارآلات سنجش وزن تعلق دارد. دومین تالار در بخش همکف ساختمان به معرفی ابزارآلات سنجش زمان اختصاص یافته است و تالار سوم حاوی تلسکوپ و تابلوهای علمی است. سه تالار دیگر هم به نمایش ساعت‌هایی با قدمت 100 الی 400 ساله مشغول هستند؛ و اما بخش غربی موزه برای نمایش ابزارآلات زمین‌شناسی و هواشناسی در نظر گرفته شده است. در این موزه انواع ابزار توزین مانند ترازوهای زرگری،قپان‌های بزرگ میادین بار، سنگ‌وزنه‌ها، پیمانه‌های نفتی، وسایل مربوط به علم نجوم مانند اسطرلاب، ابزارهای سنجش مربوط به علم هواشناسی، قطب‌نماها و ساعت‌های مربوط به سده‌های گذشته به نمایش گذاشته شده‌اند.همچنین یک تنهٔ درخت ۵ میلیون ساله متعلق به دوره پلیوسن از دوران زمین‌شناسی نوزیستی نیز در این موزه نگهداری می‌شود عمر خانه‌ی سلماسی به اواسط دوران قاجار بازمی‌گردد. پس از فوت آقای سلماسی در سال 1374 سازمان میراث فرهنگی این خانه‌ی تاریخی را خریداری کرد. پس از چند مرحله بازسازی در نهایت در سال 1381 این خانه به عنوان نخستین موزه‌ی سنجش ایران شروع به فعالیت کرد. بازدید از معماری جالب توجه موزه‌ی سنجش بازدید از ابزار و وسایل قدیمی سنجش گرفتن عکس‌های جالب در کنار وسایل قدیمی بازدید از دیگر بخش‌های خانه‌ی سلماسی می باشد.

. خانه سلماسی؛ این خانه جزو خانه‌های قدیمی و با ارزش تبریز است که قدمتش به اواسط دوره قاجار برمی گردد. این خانه در واقع منزل شخصی آقای سلماسی تاجر مواد غذایی بوده است که در سال ۱۲۵۳ هجری شمسی بنا شده و در سال ۱۳۷۴ میراث فرهنگی این خانه را از خانواده سلماسی خریده است. سپس مرمت و بازسازی لازم را انجام داده اند تا اینکه در سال ۱۳۸۱ به‌عنوان موزه سنجش به بهره‌ برداری رسیده است. در واقع به صراحت می توان گفت این موزه تنها موزه تخصصی سنجش در ایران است که ابزار و ادوات سنجش و اندازه‌ گیری در آن نگهداری می‌شود. ساختمان خانه سلماسی دو طبقه بوده و دارای زیربنای ۸۷۵ متر مربعی است. این خانه پنجره‌های ارسی، گچبری‌های بی‌نظیر و آینه‌کاری های زیبایی دارد و شامل بخش‌های اندرونی، حوضخانه، مطبخ و آب انبار می‌باشد. 📍تبریز، خيابان امام خمينی، مقصودیه، پشت شهرداری، بن بست سلماسی, ساختمان شمس Salamasi House; This house is one of the old and valuable houses of Tabriz, which dates back to the middle of the Qajar period. This house was actually the personal home of Mr. Salmasi, a food merchant, which was built in 1253 AH and in 1374 he bought the cultural heritage of this house from the Salmasi family. Then they have done the necessary restoration and reconstruction until it was put into use as a Sanseh museum in 2001. In fact, we can clearly say that this museum is the only specialized measurement museum in Iran, where measurement tools and instruments are kept. The building of Salmasi house has two floors and has an area of 875 square meters. This house has sash windows, unique stucco and beautiful mirror works, and includes interior parts, pool, kitchen and water storage. 📍 Tabriz, Imam Khomeini street, Maqsoodiyeh, behind the municipality, Salmasi dead end, Shams building

از بعد جنگ تا الان تعطیل بوده

موزه سنجش تبریز یا خانه سلماسی به عنوان یادگاری از دوران قاجار، هم دارای آثار باستانی مختلف و هم دارای ساختار ظاهری حیرت انگیزی می‌باشد. خانه‌ای پر از گچ بری‌های بی‌نظیر که می‌تواند معماری خاص و فوق‌العاده دوران قاجار را به نمایش بگذارد. از آنجایی که انسان ها در طول زندگی خود همواره با اندازه‌ها و ابزارهای متفاوتی سر و کار دارند، موزه سنجش تبریز به عنوان اولین موزه تخصصی سنجش در ایران است که ابزارها و ادوات اندازه گیری و نحوه استفاده از آنها را در معرض نمایش گذاشته است.

موزه سنجش تبریز یکی از معروف‌ترین دیدنی های تبریز به شمار می‌رود که در پشت ساختمان شهرداری تبریز قرار دارد و گنجینه‌ای ارزشمند از تمدن، فرهنگ و معیشت مردم تبریز که اکثر آن‌ها شامل ابزار و ادوات اندازه‌گیری می‌شود را به نمایش می‌گذارد. تاریخچه موزه سنجش تبریز این موزه اولین موزه تخصصی سنجش در ایران به شمار می‌رود و در یکی از خانه‌های زیبا و قدیمی شهر تبریز قرار دارد که قدمتش به اواسط دوران قاجار می‌رسد. ساختمان موزه منزل شخصی فردی به نام سلماسی بوده است که پس از فوت ایشان، توسط اداره میراث فرهنگی تبریز خریداری و با انجام چند مرحله مرمت در سال 1381 به عنوان موزه سنجش بهره‌برداری گردید.

این موزه (مستقر در خانه سلماسی) در انتهای یک کوچة آرام و خلوت در پیاده‌راه مقصودیه قرار گرفته است. در موزة سنجش انواع ابزار توزین مانند ترازوهای زرگری، قپان‌های بزرگ میادین بار، سنگ‌وزنه‌ها، پیمانه‌های نفتی، وسایل مربوط به علم نجوم مانند اسطرلاب، ابزارهای سنجش مرتبط با هواشناسی، قطب‌نماها و ساعت‌های مربوط به سده‌های گذشته قابل مشاهده است.

🔹این موزه در فضای دل انگیز خانه تاریخی سلماسی تبریز، بنا شده در دوره قاجار و ثبت شده در آثار ملی کشور به شماره ۱۸۶۲، تاسیس شده است. ساختمان در سه ضلع حیاط (عرصه ۶۵۰ متر مربع) در دو طبقه با زیربنای ۸۷۵ مترمربع بنا گردیده است. 🔹در موزه سنجش انواع ادوات مقیاس توزین از قبیل ترازوهای ظریف زرگری تا قپانهای بزرگ میادین بار مربوط به قرون گذشته، سنگ وزنه ها و پیمانه های نفتی، وسایل مربوط به علم نجوم و اخترشناسی مانند اسطرلاب و کره سماوی، ابزارهای سنجش مربوط به علم هواشناسی و قطب نماها و سایر مقیاسهای دیگر به نمایش گذاشته شده است. موزه سنجش تلاش کرده بخشی از این گونه ابزار آلات را در معرض تماشای مردم و پژوهشگران قرار دهد.

موزه سنجش تبریز در فضای خانه تاریخی سلماسی درست شده است.ایم موزه دقیقا در پشت عمارت شهرداری و برج ساعت قرار گرفته است.در این موزه ابزارها و ادوات سنجش و اندازه گیری و نحوه استفاده از آنها در معرض نمایش گذاشته شده است. در زمان مراجعه ما بسته بود و موفق به بازدید نشدیم.

خانه سلماسی در محلهٔ مقصودیه شهر تبریز محل تأسیس موزهٔ سنجش است. این خانهٔ قدیمی در دورهٔ حکومت قاجار در سه ضلع حیاط (عرصه ۶۵۰ مترمربع) و در دو طبقه با زیربنای ۸۷۵ مترمربع بنا شده‌است. طبقهٔ زیرزمین ضلع شمالی که توسط پله‌ای به هشتی ورودی نیز متصل است، حوض‌خانه نامیده می‌شود. دیگر قسمت‌های زیرزمین شامل مطبخ انبار ارزاق و آب‌انبار است. طبقهٔ همکف دارای طنبی‌های اصلی و جانبی در اضلاع شمالی، شرقی و غربی با پنجره‌های اروسی است. بنا دارای تذهیب در کمد اتاق‌ها و شومینه‌ها و گچبری در سقف طنبی‌های شمالی و شرقی است. مصالح به‌کار رفته در بنا شامل سنگ و ساروج در پی‌ها است و دیواره‌های زیرزمین ترکیبی از سنگ و آجر (تفلیسی) و دیواره‌های همکف خشتی با روکش آجری است. این اثر به شماره ۱۸۶۲ در تاریخ ۱۵/۰۲/۱۳۷۶ در فهرست آثار ملی کشور به ثبت رسیده‌است.

یک موزه فوق العاده برای وسایل اندازه گیری از گذشته تا به حال

یه خونه دوره قاجار هست که چندان بزرگ نیست. اکثر وسایل جدید و قدمت کمتر از صد سال دارن، بهتر بگم ارزش موزه ای ندارن. حیاط نقلی و یه حوض داره. ورودی یه پله به حیاط داره و قسمتهای دیگه خونه همه پله داره و بنابراین امکان دسترسی با ویلچر وجود نداره.

.از لحاظ ساخت بنا مکان قابل تاملی است.گنجینه جالبی از وسایل اندازه گیری قدیمی در اینجا موجود است.گنجینه ی ساعت ها چیز جذابی ندارد و چند لول از موزه ساعت تهران پایین تر است.