سرای ماشاءالله یک موزه تاریخی در قلب تهران است که گویای تاریخ دوران باقیمانده حصار شاه طهماسبی است. اگر به دنبال کشف داستان‌های گذشته و ساعت‌هایی آرام برای نگاهای دقیق هستید، این مکان با ambience دوستانه و فضایی گرم میزبان بازدیدکنندگان علاقه‌مند می‌شود. بازدیدکنندگان خانواده‌ها و علاقمندان تاریخ چه از محله‌های نزدیک و چه از سایر نقاط شهر را به خود جذب می‌کند.
در اینجا، در قلب بازار تهران، سرای ماشاءالله یه جای تاریخی باحال است که هنوز بخشی از دروازه نو (دوازده دروازه تهران) رو نگه داشته؛ مناره آجرکاری‌ش با شیر طلایی‌اش خیلی چشم‌نوازه، ولی متأسفانه در حال تخریب است. بازدیدکننده می‌تونه از سمت چپ بالای بازار، تپه خاکی که رویش ستون‌های آجری کوتاه ساخته شده بود رو ببینه، جایی که قبلاً مردم جمع می‌شدند و مجرمان رو سر می‌بردند؛ این منطقه به‌دلیل سر بریدن وحشیانه تبدیل به میدان اعدام شد و بعداً به میدان محمدیه تغییر نام پیدا کرد. در کل، این مکان نه‌تنها یه یادبود تاریخی بلکه یه داستان پر از تغییر و تخریب است که هنوز هم در دل بازار تهران جای خود رو دارد.
Amir Hossein
یک سال قبل
۵
بخشی از دروازه نو یکی از دوازده دروازه تهران که هنوز بخشی ازش باقیمونده قبل از ورود به بخش مسقف بازار دست چپ بالارو ببینید قشنگ مناره آجرکاری شده آبیش مشخصه
متاسفانه به شدت در حال تخریبه
در میان این میدان تپه‌ای خاکی قرار داشت که روی آن ستون گرد آجری کوتاهی را ساخته بودند. بر روی این ستون قاپوق قرار داده می‌شد و مجرمان را در آن سر می‌بریدند و مردم در پای آن اجتماع می‌کردند. همین امر سبب شده بود تا آن را پاقاپوق بنامند.
در آخرین سال پادشاهی محمد شاه قاجار و به سال ۱۲۶۳ قمری، دروازه‌ای در پاقاپوق تهران ساخته شد، که سپس دروازه نو یا دروازه محمدیه نامیده شد. این دروازه که در جنوب محله بازار تهران است، تنها دروازه‌ایست که همچنان پابرجاست. بر بدنه آن شیر طلایی به چشم می‌آید.
پس از مشروطیت، سر بریدن کاری وحشیانه محسوب شد. به همین دلیل به جای آن تپه خاکی که به مرور زمان تخریب شده‌بود و قاپوق میان میدان، تختگاهی دیواردار ساخته شد که بر رویش تیرک چوبی و طناب دار نصب نمودند و عمل سر بریدن جای خود را به اعدام با طناب دار داد. با تغییر شیوه اعدام، نام میدان نیز از «پاقاپوق» به «اعدام» تغییر یافت.
سپس محل نمایش عمومی اعدام از این میدان به میدان مشق منتقل شد. با برچیده شدن چوبه دار از میان میدان اعدام، نام آن نیز به میدان محمدیه تغییر یافت
