Amir Hossein
یک سال قبل
بخشی از دروازه نو یکی از دوازده دروازه تهران که هنوز بخشی ازش باقیمونده قبل از ورود به بخش مسقف بازار دست چپ بالارو ببینید قشنگ مناره آجرکاری شده آبیش مشخصه متاسفانه به شدت در حال تخریبه در میان این میدان تپهای خاکی قرار داشت که روی آن ستون گرد آجری کوتاهی را ساخته بودند. بر روی این ستون قاپوق قرار داده میشد و مجرمان را در آن سر میبریدند و مردم در پای آن اجتماع میکردند. همین امر سبب شده بود تا آن را پاقاپوق بنامند. در آخرین سال پادشاهی محمد شاه قاجار و به سال ۱۲۶۳ قمری، دروازهای در پاقاپوق تهران ساخته شد، که سپس دروازه نو یا دروازه محمدیه نامیده شد. این دروازه که در جنوب محله بازار تهران است، تنها دروازهایست که همچنان پابرجاست. بر بدنه آن شیر طلایی به چشم میآید. پس از مشروطیت، سر بریدن کاری وحشیانه محسوب شد. به همین دلیل به جای آن تپه خاکی که به مرور زمان تخریب شدهبود و قاپوق میان میدان، تختگاهی دیواردار ساخته شد که بر رویش تیرک چوبی و طناب دار نصب نمودند و عمل سر بریدن جای خود را به اعدام با طناب دار داد. با تغییر شیوه اعدام، نام میدان نیز از «پاقاپوق» به «اعدام» تغییر یافت. سپس محل نمایش عمومی اعدام از این میدان به میدان مشق منتقل شد. با برچیده شدن چوبه دار از میان میدان اعدام، نام آن نیز به میدان محمدیه تغییر یافت