سازمان صدا و سیمای جمهوری اسلامی ایران، اداره دولتی در تهران، یکی از بزرگ‌ترین رسانه‌های دولتی در ایران است. این سازمان برای علاقه‌مندان به اخبار، برنامه‌های فرهنگی و رادیوهای زنده، جایگاه ویژه‌ای دارد و در منطقه ۳ تهران به‌صورت گسترده فعالیت می‌کند. اگر دنبال اخبار سریع و برنامه‌های جذاب هستید، می‌تونید به‌جای تماشای تلویزیون، از پادکست‌ها و رادیوهای آن بهره‌مند شوید. یه پیشنهاد ساده: هر روز صبح با گوش دادن به اخبار، روزتون رو با انرژی شروع کنید.
در مجموع نظرات کاربران درباره سازمان صدا و سیمای جمهوری اسلامی ایران به‌صورت مختصر می‌گوید که خیلی‌ها حس می‌کنن برنامه‌ها و فیلم‌های پخش‌شده با سلیقه‌شون همخوانی ندارن؛ یکی از کاربران حتی گفت «فیلم‌های مد نظر مردم را به نمایش نمی‌گذارند» و دیگری با امتیاز ۱ گفت «خیلی بد»، ولی جزئیات بیشتری ارائه نکرده. از طرفی چند نفر با امتیاز ۵ به این سازمان ارجاع داده‌اند، اما متن نظراتشان خالی بود، بنابراین نمی‌تونیم دقیق بگیم چرا اینقدر خوشحال شدن. در کل، تم مشترک شکایت بر عدم تطابق محتوا با انتظارات است، در حالی که تم مشترک تعریف، اگرچه کم‌تعداد و بدون جزئیات، نشان می‌دهد که بعضی افراد با کیفیت یا تنوع برنامه‌ها راضی هستند.
Unknown
یک سال قبل
۱
خیلی بد
تلویزیون ملّی ایران در روز ۱ فروردین ۱۳۴۶ رسماً افتتاح شد تا بعدتر سازمان رادیو و تلویزیون ملی ایران شکل بگیرد. در آن زمان تجهیزات سخت‌افزاری تلویزیون در اختیار وزارت پست، تلگراف و تلفن بود و محتوای آن توسط اداره تبلیغات و انتشارات تولید می‌شد. در سال‌های بعد گسترش فعالیت‌های رادیو-تلویزیونی به سراسر کشور ایجاب می‌کرد تا نهاد یکپارچه‌ای تشکیل شود و از سال ۱۳۵۰ تمامی تأسیسات در اختیار سازمان رادیو و تلویزیون ملّی قرار گرفت.[۱۹] شاه شخصاً رضا قطبی را به ریاست سازمان منصوب کرد و زمان پخش برنامه‌ها به سرعت زیاد شد. در اواخر انقلاب دو شبکهٔ تلویزیونی (برنامه اوّل و برنامه دوم) فعال بودند و با گسترش تأسیسات، بیش از ۹۵٪ جمعیت شهرنشین و چیزی در حدود ۷۵٪ از جمعیت کشور قادر به دریافت امواج تلویزیونی بودند. پیش از انقلاب در حدود ۴۰٪ برنامه‌های تلویزیون خارجی و وارداتی بودند و برنامه‌های ساخت داخل نیز عمدتاً از برنامه‌های خارجی الگوبرداری شده بودند.[۲۰]
