آرامگاه شاه نعمت الله ولی

سلام ساعت بازدید از مجموعه استانه شاه نعمت الله ولی ماهان صبحها 7:15الی 9:45دقیقه شب میباشد در کل طول سال بازدید رایگان میباشد مجموعه دارای 5 صحن بترتیب از ورودی خیابان امام بنام صحن اتابکی که در دوره قاجار ساخته شده است البته سردرورودی مطعلق به دوره پهلوی اول ساخته وتکمیل شده است این صحن دارای اب انبار و غرفه هایی در یک سمت میباشد و سمت دیگر درحال حاضر هتل ومهمانپذیر(ورودی خارج از مجموعه میباشد)قراردارد بعداز صحن اتابکی به کلیاس می‌رسیم که محل استراحت وجداسازی صحن عمومی وخصوصی می‌رسیم دردوطرف کلیاس ورودی موزه مجموعه ورودی سفره خانه مجموعه قراردارد. این قسمت دردوره ناصرالدین شاه قاجار ساخته شده است ودارای دوطبقه میباشد ( طبقه بالا وشاه نشین)ا. آن قبلا موزه وتشریفات بوده است صحن بعدی وکیل الملک میباشد که دردوره قاجار ودست اسماعیل خانه نوری ساخته شده است این صحن دوطرف اتاق میباشد که بیشتر استفاده اداری مجموعه را درخود جا داده است در ورودی بعقه مقبره امیرنظام گروسی حاکم کرمان قرار دارد ودر طرف دیگر مقبره یحیی پسر امیرنظام قرار دارد امیرنظام استاد خط وزبان دردوره خود بوده وکتابهای نیز نوشته است پنداره یحیویه از نوشته های ایشان. است ورودی بقعه رواق قاجاری با کاشی زرد رنگ چشم نوازی میکند در ورودی دوتا بلو 3بعدی شمایل ودیگر آیات قرآن وجود دارد مقبره وگنبد خانه در دوره تیموری درسال 840 هجری وبه دستور احمدشاه ابوالمغالی حاکم یکی ازشهرهای هندوستان شروع ودرباره علادواله پسرش اتمام یافت که مقبره شاه نعمت درآن قرار دارد درپایین مقبره شاه یکی از نوادگان شاه نعمت الله بنام سید تقی بخاک میباشد در سمت دیگر دراتاق قراردارد که داخل یکی ازآنها سید جواد رضوی سید علما متولی استانه دفن میباشد و اتاق بعدی مقبره خانوادگی امینی وامین زاده قرار دارد بعد از گنبد خانه به رواق داراحفاظ میرسم که در دوره صفویه ساخته شده است در گوشه این رواق دو سنگ قبر قراردارد که متعلق به بکتاش خانه افشار واغاخاتون حاکم آن دوره وسازنده آن قرار دارد در انتهای این رواق اتاق چله خانه قرار دارد که محل عبادت شخصی شاه میباشد ودر این اتاق مقبره ابوفا شاگرد شاه قرار دارد بعدازاین به صحن میرداماد وشاه عباسی قرار دارد که دردوره صفویه ساخته شده است درانتهای صحن شاه عباسی سردروومناره محمدشاهی قراردارد که درزمان محمدشاه قاجار ساخته شده است صحن آخر صحن بیگلربیگی قراردارد که متصل کننده استانه به مجموعه متولی باشی قراردارد

آرامگاه شاه نعمت‌الله ولی، بنای شاخص ماهان، با گنبد فیروزه‌ای، صحن‌های متوالی و کاشیکاری‌های نفیسش یکی از زیباترین مجموعه‌های معماری ایران است. این آرامگاه که هسته‌ی اصلی آن در سده‌ی نهم هجری و به‌دستور احمدشاه دکنی ساخته شد، در دوره‌های صفوی، افشاری و قاجار بارها توسعه یافت و امروز همچون موزه‌ای زنده از تحول معماری ایرانی دیده می‌شود. فضایی آرام، تاریخی و سرشار از زیبایی که روح عرفان و شش قرن قدمت را در خود حفظ کرده است.

شاه نعمت‌الله از اقطاب و عرفای سدهٔ هشتم و نهم هجری است که طریقتی جدید در تصوف ایجاد کرد و در طریقت و تصوف مقامی بلند داشته است و پیروان سایر طریقت‌ها را نیز تحت تأثیر خود قرار داد، او از جمله حکما و شعرا و بزرگان تصوف ایران و مؤسس طریقت صوفیان نعمت‌اللهی است.شاه نعمت‌الله ولی در سال ۷۳۰–۷۳۱ (هجری قمری) در کوهبنان متولد شد. او فرزندِ میر عبدالله ولی است. نسبتِ او مطابق نظریاتی سید است و نظریه دوم در مورد نسب شاه نعمت‌الله ولی ایشان را عجم و ایرانی اصل می‌دانند. از نوادگان او در حال حاضر با نام امیرحسین شاه نعمت الهی یاد می‌شود. شاه خلیل‌الله فرزند شاه نعمت‌الله ولی تولد پدرش را در روز دوشنبه چهاردهم ربیع‌الاول ۷۳۱ دانسته است. او در سن ۵ سالگی با تصوف و عرفان آشنا شد و پدرش میر عبدالله، او را به مجالس صوفیه می‌برد. شهر حلب در آن زمان مرکز مکتب وحدت وجودی ابن عربی بود. شاه نعمت‌الله از این فرصت استفاده کرده و در حلب در خدمتِ محیی‌الدین ابن عربی قرار گرفت و از مکتب و عرفان او بهره برد. شاه نعمت‌الله برای پیشرفت در علوم و فراگیری بیشتر علوم دینی به شیراز سفر کرد. شهر شیراز در آن زمان از مراکز اصلی دروس فقه و مذاهب سنّی بود. شاه نعمت‌الله برای یافتن مرشد و مراد خود به این سو و آن سو و در خدمت شیوخ و مشایخ زیادی قدم برداشت. شاه نعمت‌الله علوم مقدماتی را نزد شیخ رکن‌الدین شیرازی تحصیل کرده و علم بلاغت را خدمت شیخ شمس‌الدین مکی و حکمت را نزد سید جلال‌الدین خوارزمی و اصول و فقه را نزد قاضی عضدالدین ایجی آموخت و چون علوم ظاهری طبع او را قانع نمی‌کرد سال‌ها به ریاضت و تصفیه و تزکیه باطن مشغول گردید و در پی مراد به سیر و سفر پرداخت تا عاقبت به مکه مشرف شد و از دست شیخ عبدالله یافعی یکی از عرفای عصر خویش خرقه پوشید و به مراد خویش نایل آمد و دست ارادت بدو داد، چنان‌که در اشعار خود که از او یاد کرده است: شیخ ما در حرم محرم قطب وقت و یگانه عالم ز دمش مرده می‌شدی زنده نفسش همچو عیسی مریم نعمت‌الله مرید حضرت اوست شیخ عبدالله است او فافهم شاه نعمت‌الله، به سیر و سفر در ممالک مصر و حجاز و ترکستان و ایران پرداخت و به نشر عرفان و تصوف همت گمارد. او بیست و چهار ساله بود که در مکه با شیخ عفیف‌الدین یافعی دیدار کرد. شیخ یافعی از عرفای بزرگ و با عظمت آن دوران به‌شمار می‌آمد. شاه نعمت‌الله هفت سال را با شیخ عارف سپری کرد و از او علوم و دانش‌های معنوی زیادی آموخت. شاه نعمت‌الله بعد از آن به مصر رفت و در آنجا به سوی جهان فرهنگ ایرانی روی آورد. وی در بازگشت به ایران پس از ازدواج با نوهٔ دختریِ میر حسینی هروی، به‌سوی کوهبنان کرمان عزیمت کرد و در آنجا به ریاضت طویل‌المدتی پرداخت که مکان مورد نظر به نام تخت امیر معروف است. در طول این مدت، افراد بسیاری در نزد او به تحصیل علوم و معارف صوفیه پرداختند و از محضر ایشان کسب فیض نمودند.

آخرش متوجه نشدم این محل مسجد هست یا یه آرامگاه ! هرچند شدیدا انرژی مثبت و خوبی جریان داره

شاه نعمت‌الله ولی (نام کامل: نعمت‌الله بن عبداللَّه بن محمد بن عبداللَّه بن کمال الدین یحیی کوهبنانی کرمانی) ملقب به نورالدین و متخلص به سید و معروف به شاه نعمةاللَّه ولی (۷۳۱–۷۳۰)-(۸۳۲–۸۳۴) (هجری قمری)، حکیم، صوفی و عارف بزرگ ایران بود. شاه نعمت‌الله از اقطاب و عرفای سدهٔ هشتم و نهم هجری است که طریقتی جدید در تصوف ایجاد کرد و در طریقت و تصوف مقامی بلند داشته است و پیروان سایر طریقت‌ها را نیز تحت تأثیر خود قرار داد، او از جمله حکما و شعرا و بزرگان تصوف ایران و مؤسس طریقت صوفیان نعمت‌اللهی است. شاه نعمت‌الله ولی در سال ۷۳۰–۷۳۱ (هجری قمری) در کوهبنان متولد شد. او فرزندِ میر عبدالله ولی است. نسبتِ او مطابق نظریاتی سید است و نظریه دوم در مورد نسب شاه نعمت‌الله ولی ایشان را عجم و ایرانی اصل می‌دانند. از نوادگان او در حال حاضر با نام امیرحسین شاه نعمت الهی یاد می‌شود. شاه خلیل‌الله فرزند شاه نعمت‌الله ولی تولد پدرش را در روز دوشنبه چهاردهم ربیع‌الاول ۷۳۱ دانسته است. او در سن ۵ سالگی با تصوف و عرفان آشنا شد و پدرش میر عبدالله، او را به مجالس صوفیه می‌برد. شهر حلب در آن زمان مرکز مکتب وحدت وجودی ابن عربی بود. شاه نعمت‌الله از این فرصت استفاده کرده و در حلب در خدمتِ محیی‌الدین ابن عربی قرار گرفت و از مکتب و عرفان او بهره برد. شاه نعمت‌الله برای پیشرفت در علوم و فراگیری بیشتر علوم دینی به شیراز سفر کرد. شهر شیراز در آن زمان از مراکز اصلی دروس فقه و مذاهب سنّی بود. شاه نعمت‌الله برای یافتن مرشد و مراد خود به این سو و آن سو و در خدمت شیوخ و مشایخ زیادی قدم برداشت. شاه نعمت‌الله علوم مقدماتی را نزد شیخ رکن‌الدین شیرازی تحصیل کرده و علم بلاغت را خدمت شیخ شمس‌الدین مکی و حکمت را نزد سید جلال‌الدین خوارزمی و اصول و فقه را نزد قاضی عضدالدین ایجی آموخت و چون علوم ظاهری طبع او را قانع نمی‌کرد سال‌ها به ریاضت و تصفیه و تزکیه باطن مشغول گردید و در پی مراد به سیر و سفر پرداخت تا عاقبت به مکه مشرف شد و از دست شیخ عبدالله یافعی یکی از عرفای عصر خویش خرقه پوشید و به مراد خویش نایل آمد و دست ارادت بدو داد، چنان‌که در اشعار خود که از او یاد کرده است: شیخ ما در حرم محرم قطب وقت و یگانه عالم ز دمش مرده می‌شدی زنده نفسش همچو عیسی مریم نعمت‌الله مرید حضرت اوست شیخ عبدالله است او فافهم شاه نعمت‌الله، به سیر و سفر در ممالک مصر و حجاز و ترکستان و ایران پرداخت و به نشر عرفان و تصوف همت گمارد. او بیست و چهار ساله بود که در مکه با شیخ عفیف‌الدین یافعی دیدار کرد. شیخ یافعی از عرفای بزرگ و با عظمت آن دوران به‌شمار می‌آمد. شاه نعمت‌الله هفت سال را با شیخ عارف سپری کرد و از او علوم و دانش‌های معنوی زیادی آموخت. شاه نعمت‌الله بعد از آن به مصر رفت و در آنجا به سوی جهان فرهنگ ایرانی روی آورد. وی در بازگشت به ایران پس از ازدواج با نوهٔ دختریِ میر حسینی هروی، به‌سوی کوهبنان کرمان عزیمت کرد و در آنجا به ریاضت طویل‌المدتی پرداخت که مکان مورد نظر به نام تخت امیر معروف است. در طول این مدت، افراد بسیاری در نزد او به تحصیل علوم و معارف صوفیه پرداختند و از محضر ایشان کسب فیض نمودند. وی در سال ۸۳۴ هجری قمری در کرمان درگذشت و امیر شمس الدین محمد ابراهیم بمی، پدر سید طاهرالدین بمی، عارف نامیِ هم‌عصر شاه نعمت‌الله، از بم آمد و بر پیکر شاه نعمت‌الله ولی در مسجد جامع کرمان نماز خواند و پس از خواندن نماز میت پیکر پاک شاه نعمت‌الله بر دوش ارادتمندان و پیروان و اکابر و اهالی کرمان از مسجد جامع کرمان تا خانقاه ماهان حمل شد و سرانجام در مراسم تشییع با شکوهی در باغ خانقاهش به خاک سپرده شد. مدتِ زندگانیِ شاه نعمت‌الله ولی ۱۰۴ سال ذکر شده است و خود او تا ۹۷ سالگیِ خود را بیان داشته است: نود و هفت سال عمر خوشی بنده را داد حیّ پاینده پیکر وی در آرامگاه شاه نعمت‌الله‌ولی در شهر ماهان به خاک سپرده شده است. در فضای مجازی و برخی وبسایت‌ها شعرهایی به شاه نعمت‌الله ولی نسبت داده شده است و ادعا شده که وی بخشی از تاریخ ایران را از دوران صفویان تا کنون پیشگویی کرده و پس از جمهوری اسلامی، مهدی ظهور می‌کند. در صورتیکه طبق متن اصلی شعر مورد نظر مشخص می‌شود که بسیاری از بیتها و پیشگویی‌های نسبت داده شده به شاه‌نعمت‌الله ولی، به هیچ عنوان در شعر اصلی این شاعر وجود ندارند. یکی از مناطقی که شاه نعمت‌الله ولی برای ریاضت و اربعین انتخاب نموده بود کربلا بود. وی گاهی چله نشینیهای سلوکی خود را در کربلا انجام می‌داد.

آرامگاه شاه نعمت الله ولی در شهر ماهان در نزدیکی شهر کرمان قرار دارد و که برای اولین بار به صورت یک بنای چهارگوش کوچک با گنبدی بزرگ در باغی عظیم به دستور «احمد شاه دکنی» بر مزار نعمت الله ولی بنا گردید. به مرور زمان این بنا گسترش یافت به طوری که هم‌اکنون بیش از ۳هزار متر مربع به زیربنای این آرامگاه اختصاص پیدا کرده است. آرامگاه یا آستانهٔ شاه نعمت‌الله ولی بنایی مربوط به دوره تیموری است که در شهر ماهان در استان کرمان جای گرفته‌است. این اثر در تاریخ ۱۵ دی ۱۳۱۰ با شمارهٔ ثبت ۱۳۲ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده‌است

شاه نعمت‌الله از اقطاب و عرفای سدهٔ هشتم و نهم هجری است که طریقتی جدید در تصوف ایجاد کرد و در طریقت و تصوف مقامی بلند داشته است و پیروان سایر طریقت‌ها را نیز تحت تأثیر خود قرار داد، او از جمله حکما و شعرا و بزرگان تصوف ایران و مؤسس طریقت صوفیان نعمت‌اللهی است آثار شاه نعمت‌الله به دو دسته منظوم و منثور تقسیم می‌شوند. مهم‌ترین اثر منظوم شاه ولی، دیوان اشعار اوست که شامل قصاید، غزلیات، قطعات، مثنوی‌ها و رباعیات است که بالغ بر دوازده هزار بیت می‌باشد. بعضی از اشعار و ابیات این دیوان منسوب‌ به اوست. همه آنها از نوع اشعار عرفانی و حاوی اشارات و توضیحات درباره عقاید و افکار متصوفه می‌باشد. تعداد رسالات منثور شاه نعمت‌الله را تا پانصد ذکر کرده‌اند؛ البته تاکنون انتساب ۱۱۴ رساله به او مسلم شده است. نثر این رساله‌ها اغلب مشکل و پیچیده است و اکثراً از ویژگی‌های نثر قرن هشتم و نهم برخوردار است سرانجام در سال ۸۳۴ هـ.ق در ماهان دار فانی را وداع گفت و او را در همان باغ خود در ماهان به خاک می‌سپارند.

مکان جالبی بود دوتا حیاط بزرگ داشت و یک جایی شبیه به مسجد او کیست؟ شاه نعمت‌الله ولی (نام کامل: نعمت الله بن عبداللََّه بن محمد بن عبداللََّه بن کمال الدین يحيي کوهبنانی کرمانی) ملقب به نورالدین و متخلص به سید و معروف به شاه نعمةاللََّه ولی (۷۳۱-۷۳۰)-(۸۳۲-۸۳۴) (هجری قمری)، حكيم، صوفی و عارف بزرگ ايران بود. شاه نعمت‌الله از اقطاب و عرفای سدهٔ هشتم و نهم هجری است که طریقتی جدید در تصوف ایجاد کرد و در طریقت و تصوف مقامی بلند داشته است و پیروان سایر طریقت‌ها را نیز تحت تأثیر خود قرار داد، او از جمله حكما و شعرا و بزرگان تصوف ایران و مؤسس طریقت صوفیان نعمت‌اللهی است. شاه نعمت‌الله علوم مقدماتی را نزد شیخ رکن‌الدین شیرازی تحصیل کرده و علم بلاغت را خدمت شیخ شمس‌الدین مکی و حکمت را نزد سید جلال‌الدین خوارزمی و اصول و فقه را نزد قاضی عضدالدین ایجی آموخت و چون علوم ظاهری طبع او را قانع نمی‌کرد سال‌ها به ریاضت و تصفیه و تزکیه باطن مشغول گردید و در پی مراد به سیر و سفر پرداخت تا عاقبت به مکه مشرف شد و از دست شیخ عبدالله یافعی یکی از عرفای عصر خویش خرقه پوشید و به مراد خویش نایل آمد و دست ارادت بدو داد، چنان‌که در اشعار خود که از او یاد کرده‌است: شیخ ما در حرم مرح قطب وقت و یگانه عالم ز دمش مرده می‌شدی زنده نفسش همچو عیسی مریم نعمت‌الله مرید حضرت اوست شیخ عبدالله‌است او فافهم

آرامگاه حکیم عارف و صوفی بزرگ ایرانی سده 8 و 9 قمری از اونجایی که گسترش این مجموعه در درازای چند سده بوده تلفیقی از معماری ایرانی شش سده در اینجا قابل مشاهده است که برای علاقمندان حتما جذاب است مانند اکثر اماکن مذهبی از اینجا هم به خوبی پاسداری میشود و بنا سرپا و تماشایی است طراحی فضای صحن ها و بیرون آرامگاه به گونه است که گویی در هنگام بازدید در یک پارک زیبا قدم میزنید بنابراین حتی اگر به بازدید از اینگونه اماکن علاقه ای ندارید این قدم زدن فرحبخش را از دست ندهید.

خیلی حس خاصی داشت، اینجا براب اهالی عرفان خیلی جای مهمی توی کشور هست. یه مقبره هم از استاد شاه نعمت‌الله ولی ، توی روستای قناتغستان نرسیده به ماهان هست.

هم دیدنی و هم زیارتی بود. ارزش یکبار رفتن داره. فضای حیاط واقعاً حس و حال خونه های قدیمی رو به آدم میده و خیلی حسش خوبه.

آرامگاه شاه نعمت الله ولی واقع در مرکز شهر ماهان از توابع شهرستان کرمان،از عرفا و علمای قرن هشتم و نهم هجری که دیوان شعر هم داره،تاریخ این بنا به دوره تیموریان میرسه و مقبره یکی از نوادگان شاه نعمت الله و بیگتاش خان افشار هم در این مجموعه قرار داره.

آرامگاه شاه نعمت‌الله ولی، عارف و شاعر قرن هشتم (دوره تیموریان). از جمله جاهایی که در سفر به کرمان و ماهان نباید از دست داد. فضای باغ آرامگاه همراه با غرفه‌هایی که برای خرید سوغات وجود دارند و در کنار شاه نعمت الله، آرامگاه امیر نظام گروسی از رجال دوران فتحعلی شاه (صاحب خانه‌ی موزه قاجار در تبریز) قرار داره چرا که امیرنظام در اواخر عمر والی ولایت کرمان و بلوچستان بود. متأسفانه در زمان بازدید موزه مجموعه تعطیل بود. طبق شنیده ها یکی از قدیمی‌ترین رودوزی‌های کرمان (پته کرمان) که پیشتر بر روی آرامگاه شاه نعمت الله قرار داشته، امروزه باید در این موزه قرار داشته باشه .

اگر اهل معرفت باشید، باید این‌جا زمان بگذرونید و به حس و حالش متصل بشید، وگرنه صرفا اگر بخواید بازدید کنید چیز خاص و عجیبی باهاش مواجه نمی‌شید.

مکانی به غایت خودمانی، گرم و آرامش بخش. پیشنهاد میکنم تجربه اش کنید. در داخل مجموعه درویشی به زانو نشسته بود ابیاتی را به آواز میخواند کاملا در دستگاه های ایرانی.

غر زیاده، ولی محیط اینجا بسیار دلنشین و آرومه. درختان کهنسال هم میبینید علاوه بر آرامگاه.

برای بازدید خیلی خوب هست و محیط خیلی زیبایی دارد ولی وقتی به کنار آرامگاه می رسید بوی نامطبوع و عدم رسیدگی کمی زننده است. ولی حتما ارزش یک بار بازدید را دارد.

پیشنهاد میکنم اگر مسیرتون به کرمان خورد و رفتین باغ شازده ، اینجا رو هم برید، انرژی بسیار بالایی داره و بسیار قشنگه😍😍😍

آرامگاه شاه نعمت الله ولی،شبیه مسجد بود که بخاطر معماریش بازدید کردم،قسمت گنبدش در حال مرمت بود،هزینه ی ورودی نداشت

شاه نعمت‌الله ولی در سال ۸۳۲ و به قولی ۸۳۴ ه‍.ق در شهر کرمان درگذشت و در ماهان در میان باغی مدفون شد. هستهٔ اولیهٔ این بنا گنبدی منفرد بود که در سال ۸۴۰ ه‍.ق و به دستور «احمدشاه دکنی» ساخته شد و به‌تدریج گسترش یافت.[۲] حمید فرزام در کتاب «تحقیق در احوال و نقد آثار و افکار شاه نعمت‌الله ولی» نوشته[۲] نخستین کسی که فرمان داد گنبد و بارگاهی رفیع و مجلل بر مرقد شاه ولی بنا کنند، سلطان احمد شاه بهمنی پادشاه دکن هندوستان بود که از مریدان و هواخواهان خاص او به‌شمار می‌رفت. … کتیبه کهن و تاریخی بسیار گرانبهای سر در مزار شاه ولی که یادگار اخلاص و ارادت بی شائبه سلطان احمد شاه و فرزند او به آن عارف بزرگ نامی است، هنوز هم پس از پنج و نیم قرن زینت بخش آستان شاه ولی است. معماری