امامزاده شاه محمد تقی (علیهالسلام) یک زیارتگاه در بندرعباس است. خدمات اصلیِ این مکان شامل فضای زیارتگاهی برای عبادت، محوطهای آرام و احتمالاً فضای داخلی برای مراسم و نذورات است. دسترسی به این مکان از بندرعباس با آدرس «بندر عباس، رویال 2» ممکن است. فضای معنوی و آرام با احترامی عمیق به زیارتکنندگان، تجربهای ساده و مطلوب ارائه میدهد. نکتهٔ متمایز این مکان، وجود نام امامزاده در عنوانِ مکان است که نشان میدهد اینجا به یکی از بزرگان دینی نسبت داده میشود.
امامزاده شاه محمدتقی با نام محلی «سیدالکریم شاه محمدتقی ع» و با نام اصلی «ابوالفضل شاه محمدتقی زکیالدین» که در زمان نبرد پرتغالی ها دوره شاه عباس صفویه برای مبارزات ضداستعماری از لار یا شیراز به بندرعباس آمده است و احتمالا در سال 1042هـق وفات نموده است.
تا مدت ها تصور میشد مدفون در این مکان باید شخصی از نوادگان و فرزندان امام موسی کاظم ع باشد اما در تحقیقات کتابهای انساب شخصی از اولاد و نوادگان موسی بن جعفر بدین نام در هرمزگان یافت نشد.
بلکه تحقیقات نسب شناسان قم «دانشنامه بقاع و اماکن متبرکه» به سرپرستی حجت الاسلام بحرالعلوم، نسب ایشان از این قرار است: ابوالفضل محمد تقی زکی الدین بن عبد الرضا بن حیدر بن خلیل الله بن شاه حسین بن فخرالدین بن شاه حسن بن یوسف بن حبیب الله بن یوسف بن شاه حسن بن یحیی بن حسن بن سید احمد بن حسن بن حسین بن ابراهیم بن اسماعیل بن جعفر بن حسین بن محمد بن زید الاسود بن حسین بن زید الاسود بن ابراهیم بن محمد بن قاسم الرسی بن ابراهیم طباطبا بن اسماعیل الدیباج بن ابراهیم الغمر بن حسن المثنی بن امام حسن ع
در دوره قاجار قبر او توسط مختار مشیردوانی کشف گردید و بزرگترین امامزاده استان هرمزگان بود و از کشورهای عربی و هندوستان و پاکستان و آفریقا دارای زائر بوده است. آرامگاه ایشان در کمتر از صد متری دریا و در مقابل دریا بنا شده، قبر اصلی امامزاده حدود ۱ تا ۱/۵ متر زیر زمین است که در گذشته به آن سرداب می گفتند
فرزندان: شاه فیض الله در جهرم دفن است
و پدرش: شاه عبدالرضا در لار دفن است
و همه اجداد و خاندان او در مناطق فارس دفن هستند
منابع: تحفه الأزهار، ج،1 ص272؛ روض المعطار، ج،4 ص.48
امامزاده شاه محمد تقی (ع)
این امامزاده را به یکی از فرزندان امام موسی بن جعفر (علیه السلام) منسوب می دانند که در سال 402 هجری قمری در بندرعباس فوت و دفن شده است ابتدا این امامزاده بصورت بقعه بوده و بعدها بصورت زیارتگاه درآمده است.
این امامزاده یکی از امامزاده هایی است که قدمت بسیار زیادی دارد و دوران و زمان های بسیار زیادی را پشت سر گذاشته است. اعتقادی که به این امامزاده وجود داشته و در دل مردم خانه کرده بوده بسیار عمیق بوده به صورتی که گفته می شود، در گذشته افرادی که برای زیارت از پاکستان و بنگلادش قصد زیارت حرم علی بن موسیالرضا (علیه السلام) را داشتند ابتدا به بندرعباس و این زیارتگاه می آمدند. این زیارتگاه دارای یک گنبد و دو مناره می باشد و سقف و مناره های مینا کاری شده و شیشه های رنگی پنجره ها جلوه خاصی به این مکان داده اند.
ضریح چهار گوش واقع در صحن از یک درب و دیوارهای مشبک ساخته شده است که توسط حاج مصطفی روزگاریان در سال 1375 در اصفهان به پایان رسیده است.
این امام زاده از سه لحاظ برای مردم جالب است یکی از لحاظ قدمت و تاریخی بودن و دیگر از لحاظ جایگاه معنوی آن و همینطور از لحاظ زینت ها و زیبایی های آن. وجود زینت های مختلف در ساختمان سبب شگفتی بازدیدکنندگان و زیارت کنندگان و جذب تعداد زیادی مسافر و گردشگر می شود.
مقبره شاه محمدتقی در بلوار امام خمینی، خیابان شهید بهشتی جنوبی، کنار مسجد امام واقع شده است.
