پل شهرستان

قدیمی ترین پل اصفهان است که به خاطر دور بودن از جاذبه های اصلی شهر کمتر بهش توجه میشه. پل شهرستان یا پل جی یا پل جسر حسین قدیمی‌ترین پل اصفهان روی رودخانهٔ زاینده رود است. این پل در زمان ساسانیان ایجاد گردید و در زمان دیلمیان و سلجوقیان تعمیر و مرمت شده‌است. پل شهرستان در جی قدیم در شرق اصفهان واقع شده‌است. پایه‌های آن بر روی سنگهای طبیعی کف رودخانه استوار گردیده‌است. طول پل از ستون مدور آجری تا انتهای سنگفرش قدیمی، در حدود ۱۰۵ متر و عرض آن از ۴/۲۵ تا ۵ متر متغیر است. جهت پل، شمالی - جنوبی با کمی انحراف است. پل شهرستان دارای یازده چشمه و دوازده پایه سنگی بزرگ است. اما قسمت فوقانی پل که جهت عبور و مرور بوده خراب شده‌است و فقط پیاده می‌توان از روی آن عبور کرد. پل شهرستان در تاریخ ۱ دی ۱۳۴۸ با شمارهٔ ثبت ۸۸۹ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده‌است

این پل قدیمی ترین پل ساخته شده بر روی رودخانه زاینده رود است و دیرینگی آن به دوره ساسانیان بازمیگردد و در زمان تیموریان و سلجوقیان تعمیر و مرمت شده است. درازی پل در حدود 105 متر و پهنای آن بین 4/2 تا 5 متر متغیر است. پایه های این پل باستانی بر روی سنگهای طبیعی کف رودخانه استوار گردیده است.

پل شهرستان یا پل جی یا پل جسر حسین قدیمی‌ترین پل اصفهان روی رودخانهٔ زاینده رود است. این پل در زمان ساسانیان ایجاد گردید و در زمان دیلمیان و سلجوقیان تعمیر و مرمت شده‌است در کل بنای زیبایی هست ولی حیف که آبی در زاینده رود نیست و حس و حال خیلی خوب رو از آدم میگیره ولی با همه ی شرایط بدش بسیار زیباست و هنوز استواره حتما بازدید کنید .

پل شهرستان یا پل جی  کهن ترین پل اصفهان روی رودخانهٔ زاینده رود است. این پل در زمان ساسانیان ایجاد گردید و در زمان دیلمیان و سلجوقیان مرمت شده‌است. پل شهرستان در جی قدیم در شرق اصفهان واقع شده‌است. طول پل از ستون مدور آجری تا انتهای سنگفرش قدیمی، در حدود ۱۰۵ متر و عرض آن از ۴/۲۵ تا ۵ متر متغیر است. پل شهرستان دارای یازده چشمه و دوازده پایه سنگی بزرگ است. قسمت فوقانی پل که جهت عبور و مرور بوده خراب شده‌است و فقط پیاده می‌توان از روی آن عبور کرد. پل شهرستان در تاریخ ۱ دی ۱۳۴۸ با شمارهٔ ثبت ۸۸۹ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.

پل شهرستان یکی از بناهای تاریخی شهر اصفهان است که قدمت آن به دوران ساسانیان و حداقل ۱۵۰۰ سال پیش برمیگردد . این پل باستانی بدست بناهای هنرمند ایرانی در جی قدیم و در شرق اصفهان امروزی از خشت و آجر ساخته شده است . از آنجائیکه پل شهرستان بعنوان میراث فرهنگی شهر اصفهان در سازمان یونسکو ثبت شده ، فقط برای پیاده روی استفاده و با همان سبک و سیاق قدیمی توسط سازمان میراث فرهنگی ایران از آن حفاظت میشود . پل شهرستان واقع در خیابان مشتاق دوم و روبروی خیابان بازارچه میباشد و یکی از جاذبه های شهر اصفهان است که روزانه مورد بازدید توریست های خارجی و گردشگران ایرانی قرار می گیرد .

پلی که روزگاری شریان اصلی رفت و آمد عموم مردم پر اصفهان بوده...که الان به منتهی الیه نمایشگاه دایمی می خورد...و بدون رد شدن آب شاید چندان جذاب نباشد

نام این شاهکار معماری با 105 متر طول و عرض 5 متر را در فهرست آثار ملی می توان دید. دیرینگی پل جی به عصر ساسانیان بر می گردد و در دوره سلجوقیان به دلیل سیلاب رودخانه زاینده رود تعمیر شد. یک بار هم در دروره دیلمیان مرمت گشت که در طاق های آن علائم تعمیر را می بینید که دقیقاً شبیه یکدیگر نیستند. وزي که شاه عباس به سال1000 قمري اصفهان را پايتخت خود کرد، دو پل شهرستان و خواجوي پيشين بر زاينده رود بسته شده بودند و امور شهر اصفهان را مي چرخانيد. پل شهرستان، بازمانده از روزگار ساسانيان، براي مردم محلّه گبرآباد که در جنوب آن نشسته بودند،راهي بود که خود را به محلّه شهرستان رسانيده،داد و ستدي کنند و برگردند. نيز پل قديم خواجو که در منطقه سنگي رودخانه بسته شده بود، براي کاروان هايي که مي خواستند راهي شيراز و جنوب بشوند، گذرگاه بود. اما اينها براي پادشاهي که بيش از هرچيز به شکوه و جلال پايتخت خودساخته اش مي انديشيد، کفايت نمي کرد. پس به الله وردي خان، فرمانده سپاهش، دستور داد پلي بر انتهاي چهارباغ بسازد که خود استمرار و مکمل زيبايي تفرجگاه چهارباغ باشد؛ و نيز ارامنه اي را که به تازگي به محلّه جلفاي نو آورده شده بودند، به شهر راه دهد. بدين ترتيب، به سال1011ق. پل سي و سه چشمه يا پل جلفا يا پل الله وردي خان با 300متر طول و 14متر عرض به غرور تمام بر پهن ترين نقطه زاينده رود، عرض اندام نمود. مدّتي بعد در پارک سلطنتي سعادت آباد که در اطراف زاينده رود و به تقليد از شهرهاي افسانه اي چين ساخته شد، براي تفريح و تکميل زيبايي آن، پلي کوچک بر رودخانه بسته شد:پل چوبي يا جويي (بدان سبب که جوي باريکي در وسط آن آب را از اين سو بدان سو مي برد). اين پل نيز از يادگارهاي همان پادشاه آبادگر صفوي است. اما شاه عباس دوم نيز به سال1060 دستور داد درمحلّ پل خواجو، که احتمالاً پلي رو به ويراني بوده، پل مجللي ساختند. طول اين پل 132متر و عرض آن 12متر است. پل مذکور که در دوران شکوه و جلال سلسله صفوي ساخته شده است، به خوبي بيانگرآن است که مردم هنردوست و آسايش خواه اين شهرِ پُرکرشمه نياز به جايي براي خوشگذراني و حظ بردن از مناظر زيباي زاينده رود داشته اند؛و چه جايي بهترازپلکان پل خواجو،که با استقرار بر روي آنها گويي غوطه ور در آب به بازي موج ها دل سپرده اي؟ پس از آن پل مارنان ساخته شد،به زمان شاه سليمان صفوي، که گفته اند يکي از ثروتمندان ارامنه آن را برپا کرده است. هرچه هست، پل مارنان يا ماربين براي آن ساخته شد تا مردم ساکن غرب شهر زودتر و آسان تر از رودخانه بگذرند. شهر اصفهان با همين پل ها،سيصدسال صفوي و افشار و قاجار را گذراند. پهلوي اول که آمد،ماشين نيز از اروپا سرازير شد؛ و ماشين سنگين بود و بزرگ، اما مورد نياز و اجتناب ناپذير. چاره ديگري نبود. آدمي به قانون ماشين گردن نهاد و ساخت پل هاي جديد فلزي- بتني را براي زاينده رود ضروري دانست و بدين ترتيب، شش پل ديگر تا امروز بر اين رود بسته شده تا ماشين راحت تر از آب بگذرد. پس از همه اينها، آيا روزي خواهد رسيد که ديگر بر جسم نحيف زاينده رود پل ديگري سايه نيفکند و اين آبراهِ زيبا را خط پل ديگري مخدوش نکند؟ مديران شهر چاره اي ندارند جز آنکه براي ازسر گذراندن معضل ماشين،در دوره ي خود طرحي بريزند و کلنگ پلي به زمين زنند،اما آيا کسي به فکر زاينده رودِ يک قرن و دو قرنِ ديگر هم هست؟

در واقع این پل در زمان ساسانیان ساخته شده و قدیمی ترین پلی است که روی زاینده رود بنا گشته است. ولی ظاهرا پایه های آن متعلق به دوران هخامنشی است. روی پل آثاری از دوره دیلمیان و سلجوقیان هم به چشم می خورد که نشان دهنده این است که در این دوره ها، پل را مرمت کرده اند. کارایی این پل در زمان ساسانیان نظامی جنگی بوده است و از لحاظ قدمت با پل شوشتر و پل دزفول برابر می باشد و جزو همان مجموعه پل ها است که به منظور لشکرکشی ها ساخته شده اند. این پل در سال 1348 به عنوان آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.

به تاریخ ۱۴۰۰.۱۲.۱۳ فرصتی دست داد تا به همراه خانواده به پل تاریخی و پر قدمت شهرستان برویم واقعا جای همه دوستان و عزیزان مشتاق خالی محیطی بس پر از آرامش و کهنسال که پیشینه آن به زمان ساخت توسط سلسله معظم ساسانیان می‌رسد هوا نیز بسیار مطبوع بود و باد سرد و نه سخت اسفندماه بر زیبایی و جذابیت محیط دو چندان افزوده بود. و به قول حافظ خوش سخن نوبهار است در آن کوش که خوش دل باشی **** که بسی گل بدمد باز و تو در گل باشی****من نگویم که کنون با که نشین و چه بنوش****که تو خود دانی اگر زیرک و عاقل باشی

مطمئنا با وجود آب در زاینده رود، زیبایی پل قدیمی اصفهان نیز دو چندان خواهد شد.

پل زیبا و فضای سبز زیباتر. به نسبت زیباییش خیلی خلوت هست. حتی وقتی رودخانه خشک میشه تا مدتی بعد اینجا آب هست و خیلی زیبا و رویایی هست

یکی از پل های قدیمی اصفهان بر روی زاینده رود است که آخرین آنها هم هست البته در حال حاضر مسیر رود تغییر کرده و این پل بر روی دریاچه ای که در انتهای یکی از مسیر های زاینده رود است واقع شده که دسترسی به نمایشگاه بین‌المللی اصفهان است

پل شهرستان یکی از قدیمی‌ترین پل‌های زاینده‌رود است. احتمالاً ساخت این پل به سده‌های نخست اسلام مربوط می‌شود. طبق بررسی‌ها، پل شهرستان اصفهان را روی پایه‌هایی از دوره ساسانی و همچنین صخره‌های سنگی زاینده‌رود بنا کرده‌اند. پل شهرستان در 3 کیلومتری شرقی پل خواجو قرار دارد. آرتور پوپ، یکی از مورخان بزرگ، اظهار می‌کند که در جنوب ایران هم پل‌هایی مانند پل شهرستان وجود داشته است و به‌مرور از بین رفته‌اند. همچنین، سبک ساخت پل شهرستان را رومی می‌دانند و احتمال می‌دهند که به‌دست مهندسان رومی ساخته شده است که زمانی در ایران اسیر بوده‌اند

این پل روی بستر صخره ‏اى رودخانه احداث شده است. در قدیم، براى ایجاد پل ‏ها، بستر صخره ‏اى رودخانه انتخاب مى ‏شد. همچنین محل مورد نظر را جایى انتخاب مى‏ کردند که رودخانه باریک شده است. این شیوه، براى استحکام و صرفه جویى در مصرف مصالح در ساختمان پل به کار گرفته مى ‏شد. در این شیوه، ابتدا صخره را تراشیده سپس با سنگ و ساروج، پایه‏ هاى پل را به وجود مى ‏آوردند. در ساختن پل شهرستان نیز از همین شیوه استفاده شده است و پایه ‏ها را از سنگ لاشه و ساروج ساخته ‏اند. اکثر سیاحان و جهانگردان در باره پل شهرستان، به تفصیل مطلب نوشته و آن را توصیف کرده اند. فرد ریچاردز از این پل به عنوان یک پل جنگی و نظامی یاد کرده و آن را تنها نمونه ای از پل های جنگی قدیم می داند. در سال های اخیر، پل شهرستان نیز مانند سایر پل هائی که بر روی زاینده رود احداث شده، مورد مرمت قرار گرفته است. پل شهرستان از این نظر که قدیم ترین پل موجود در اصفهان است و از آثاری است که بنای آن به قبل از اسلام می رسد، حائز اهمیت بوده و به همین دلیل نیز مشهور است. این پل در تاریخ ۱ دی ۱۳۴۸ با شماره ثبت ۸۸۹ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.

پل شهرستان یا پل جی یا پل جسر حسین قدیمی‌ترین پل اصفهان روی رودخانهٔ زاینده رود است. این پل در زمان ساسانیان ایجاد گردید و در زمان دیلمیان و سلجوقیان تعمیر و مرمت شده‌است. پل شهرستان در جی قدیم در شرق اصفهان واقع شده‌است. پایه‌های آن بر روی سنگهای طبیعی کف رودخانه استوار گردیده‌است. طول پل از ستون مدور آجری تا انتهای سنگفرش قدیمی، در حدود ۱۰۵ متر و عرض آن از ۴/۲۵ تا ۵ متر متغیر است. جهت پل، شمالی - جنوبی با کمی انحراف است. پل شهرستان دارای یازده چشمه و دوازده پایه سنگی بزرگ است.[۱][۲] اما قسمت فوقانی پل که جهت عبور و مرور بوده خراب شده‌است و فقط پیاده می‌توان از روی آن عبور کرد

ل شهرستان یا پل جی یا پل جسر حسین قدیمی‌ترین پل اصفهان روی رودخانهٔ زاینده رود است. این پل در زمان ساسانیان ایجاد گردید و در زمان دیلمیان و سلجوقیان تعمیر و مرمت شده‌است. پل شهرستان در جی قدیم در شرق اصفهان واقع شده‌است. پایه‌های آن بر روی سنگهای طبیعی کف رودخانه استوار گردیده‌است. طول پل از ستون مدور آجری تا انتهای سنگفرش قدیمی، در حدود ۱۰۵ متر و عرض آن از ۴/۲۵ تا ۵ متر متغیر است. جهت پل، شمالی - جنوبی با کمی انحراف است. پل شهرستان دارای یازده چشمه و دوازده پایه سنگی بزرگ است. اما قسمت فوقانی پل که جهت عبور و مرور بوده خراب شده‌است و فقط پیاده می‌توان از روی آن عبور کرد. پل شهرستان در تاریخ ۱ دی ۱۳۴۸ با شمارهٔ ثبت ۸۸۹ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده‌است. این پل در واقع یک پل جنگی و نظامی بوده‌است. از نظر معماری و قدمت زمان ساختمان در مجموعه پله‌ای قدیمی ایران فقط پل دزفول و پل شوشتر با این پل برابری می‌کنند. آثار بر جای مانده مسجد جامع جی از دوران سلاجقه و مقبره الراشد بالله خلیفه عباسی و قلعه قدیمی اصفهان به نام سارویه (کهندژ) و حصار جی را در مجاورت این پل تاریخی می‌توان مشاهده کرد. در مجاورت این پل از دیر باز مردمانی زیسته‌اند که هنوز هم با پسوند فامیل شهرستانی می‌توان آنان را یافت

یکی از قدیمی‌ترین پلهای رودخانه زاینده رود، پل شهرستان اصفهان است. این پل جزو بناهای تاریخی و مشهور اصفهان است، که در ٣ کیلومتری شرق اصفهان قرار دارد. بعضی از مورخان و باستان شناسـان بنیاد آن را به زمـان هخامنشی و ساسانی نسبت داده‌اند، ولی ساختمانهای روی پل از نمونه معماری اســلامی ـ دیلمی و سلجوقی متأثر شده است. از نظر معماری و قدمت زمان ساخت، در مجموعه پل‌های قدیمی فقط پل‌های دزفول و شوش‌تر با آن برابری می‌کنند. در زمان‌های قدیم این پل به نام گی و بعد از اسلام به جی و سارویه شهرت داشت و نظر به نزدیکی به قریه شهرستان به این نام نیز شهرت یافت.‌گاه این پل را جسر حسین نیز می‌نامیدند که بـه علـت وجود مقبره آجری کوچکی به نام شاهزاده حسین در نزدیکی آن است. و نسب او را چنین می‌گویند: حسین بـن زید بن حسن بن علی. پل شهرستان در دوره دیالمه و سلاجقه تن‌ها پل مهم زاینده رود در داخل اصفهان و پل ارتبـاط جنـوب و شـمال شهر بود و دروازه جنوبی شهر را شامل می‌شد. طول این پل ۱۰۵ متر و عرض آن ۵ متر و دارای ۱۲ دهنه بزرگ هلالی شکل دهانه‌های فوقـانی و تحتـانی می‌باشد. پایه‌های پل بر روی سنگ‌های طبیعی کف رودخانه استوار گردیده است و مصالح پایه‌ها و بدنه از سنگ و ساروج بوده و در تاق‌ها آجر به کار رفته است. شاه نشین شمالی پل به نظر مـی رسـد که محلی بـرای دریافت عوارض از کاروانانی بوده که از روی پل برای رفتن به شهر شیراز عبور می‌کردند و حتی می‌توانسته جایگاهی برای اسکان بزرگان در هنگام جشن آب پاشان بوده باشد

پل شهرستان یا پل جی یا پل جسر حسین قدیمی‌ترین پل اصفهان روی رودخانهٔ زاینده رود است. این پل در زمان ساسانیان ایجاد گردید و در زمان دیلمیان و سلجوقیان تعمیر و مرمت شده‌است

پل شهرستان به زیبایی پل خواجو وسی و سه پل نیست .پل شهرستان یا پل جی یا پل جسر حسین قدیمی‌ترین پل اصفهان روی رودخانهٔ زاینده رود است. این پل در زمان ساسانیان ایجاد گردید و در زمان دیلمیان و سلجوقیان تعمیر و مرمت شده‌است. پل شهرستان در جی قدیم در شرق اصفهان واقع شده‌است. پایه‌های آن بر روی سنگهای طبیعی کف رودخانه استوار گردیده‌است.

پل شهرستان به لحاظ قدمت، قدیمی ترین پل اصفهان روی رودخانه زاینده‌روده که بهش پل جی هم گفته میشده. در زمان ساسانیان ساخته شده و از جنس خشت و آجر هست. زیبایی این پل به اندازۀ سی و سه پل و پل خواجو نیست اما دیدنش خالی از لطف نیست. این پل محل گذر برای رسیدن به نمایشگاه بین‌المللی اصفهان هست و از این رو پل پر رفت و آمدیه.