آرامگاه و مناره شمس تبریزی

افتضاح به معنای واقعی! یک فضای بی روح مخروبه که دور تا دورش را هم دارند ساختمان می سازند...هیچ‌بنای سالم و کامل و یا حتی فضای زیبایی نبود...حیف و صد حیف

مشاهده در گوگل مپس

«جایی که شاخ‌های قوچ، نگهبانِ تنهاییِ مرادِ مولانا شده‌اند.» وقتی به خوی رسیدیم، اولین جایی که سراغش رفتیم همین‌جا بود. اتمسفر عجیبی دارد؛ انگار دیوارهای مناره که با شاخ قوچ ساخته شده، هنوز بعد از چند صد سال دارند قصه‌ی دیدارهای شمس و مولانا را روایت می‌کنند. به عنوان کسی که عاشق عکاسی است، باید بگویم بازی نور خورشید با بافت آجری مناره در ساعت‌های قبل از غروب، قاب‌هایی به شما می‌دهد که در هیچ جای دیگر ایران پیدا نمی‌کنید. چند نکته برای مسافرها: عکاسی: حتماً از زاویه‌ی پایین به مناره نگاه کنید تا ابهت شاخ‌ها در عکس مشخص شود. تندیس شمس هم که در محوطه است، سوژه‌ی خوبی برای عکاسی پرتره است. نقد کوچک: متأسفانه تابلوهای راهنما داخل شهر خوی کمی گیج‌کننده بود و ما مجبور شدیم چند بار از مردم محلی آدرس دقیق ورودی را بپرسیم. امیدوارم شهرداری روی تابلوهای گردشگری بیشتر کار کند. فضا: محوطه خیلی تمیز و دلباز بود، اما بوفه یا جای خاصی برای نشستن و نوشیدن یک چای در نزدیکی مستقیم مزار ندیدیم. در کل، اگر اهل تاریخ و عرفان هستید، ایستادن کنار تک‌مناره‌ی باقی‌مانده از سه مناره‌ی باستانی این مزار، حسی دارد که نمی‌شود با کلمات توصیفش کرد.

مشاهده در گوگل مپس

متاسفانه نمیرسند داره خراب میشه

مشاهده در گوگل مپس

Mausoleum of Shams Tabriz, closest one to Mevlana Rumi

مشاهده در گوگل مپس