خوابگاه شهید شرفی دانشگاه امیرکبیر

خوابگاه پسرانه شرفی متعلق به دانشگاه صنعتی امیرکبیر. فاصله تا درب ولی عصر دانشگاه حدود ۷۵۰ متر که در ۱۱ دقیقه میشه طی کرد.

هوا هم اینجا زندانی است! استعاره نیست. ساکن که باشید، متوجه میشید. تعداد نفرات اتاق‌ها بالاست و رسیدگی مسئولین ضعیفه. علاوه بر تهویه نامناسب، نور آفتاب رو به زحمت پیدا می‌کنید. فکر می‌کنم تنها نکته مثبتش موقعیت خوابگاه باشه.

اتاق ها بزرگ و تعداد نفرات نسبتا بالاست. حمام ها همگی در طبقه همکف قرار داره و یه لابی کوچیک هم داره خوابگاه. معمولا نور اتاق ها کمه و بعضیشون پنجره به هوای آزاد ندارند. با این وجود تمیزه و حس بدی نمیده. هر طبقه دو آشپزخانه داره

باتوجه به نزدیکی به میدان ولیعصر و میدان انقلاب و همین طور نزدیکی به دانشگاه امیرکبیر(پلی تکنیک) و همچنین دسترسی آسان به امکانات شهری مثل مترو و اتوبوس جهت رسیدن به راه آهن تهران یا حتی نزدیکی به بیمارستان ساسان؛ امتیاز بالا داره اما با توجه به قدمت ساختمان و عدم مرمت(البته تا سال 1379و1380 که من اینجا ساکن بودم) امتیاز ازش کم میشه. در هر صورت این بستگی به خود فرد داره که محیط زندگی اش را چگونه چیدمان کنه.

خوابگاه دوران کارشناسیم بود، امکانات تفریحق بروزی نداشت و اواخر اتاق تمیز کم پیدا میشد ولی از نظر موقعیت و رسیدگی خوب بود

ظرفیت اتاق ها بین ۵ تا ۷ نفره و به نسبت خوابگاه های دیگه دانشگاه، اتاق های بزرگتری داره.

خوابگاه خوبیه گرچه هنوز خوابگاه بقیه رو ندیدم ولی نه مسئولاش خوبن نه دانشجوهاش

خوابگاه هم مگه ریویو میخواد؟!

بالکن نداره.

Full of memories