سرای دانشجویی دانشگاه صنعتی شریف، مرکز آموزشی از راه دوری دوستداشتنی در قلب تهران است که پذیرای دانشجویان و علاقهمندانی است که به یادگیری از راه دور اهمیت میدهند. محیطی آرام و با رویکرد حمایتی، با کادر صبور و فضاهای مطالعه مشترک، کلاسهای مجازی را به تجربهای دوستانه و کارآمد تبدیل میکند.
در مجموع، نظرات کاربران بهصورت عمده دو دسته اصلی رو بهرو میکشن: از یک طرف، خیلیها بهدلیل عدم پاسخگویی تلفن، رفتار کارمندان و دسترسی سخت به کلاسها شکایت میکنن؛ از طرف دیگه، چند نفر بهخصوص در نظرات اخیر، از برخورد دوستانهی پرسنل، چشمانداز خوب و فضای آموزشی رضایتمند بودن رو بیان میکنن. در کل، به نظر میرسه که مشکلات ارتباطی و دسترسی هنوز پابرجا هستن، ولی همزمان همچنین نقاط قوتی مثل فضای دلپذیر و کمکهای لازم توسط برخی از اعضای هیئت علمی وجود داره.
kaltr kfn
تاریخ ویرایش: ۶ سال قبل
۱
سلام
اگر دانشجوی این واحد هستید
و رییس آموزش و کارمندان آموزش واحد تهران شمال در امور دانشجویی و.....اخلال ایجاد می کنن و قوانین پیام نور را رعایت نمی کنند مستقیما به "پیام نوراستان تهران" در خیابان فلاح پور یا حراست کل پیام نور مراجعه کنید خیلی سریع کار شمارا پیگیری می کنند..
من برای تدریس در سال 92 اینجا درخواست دادم. رفتار درب داغون نظم صفر و از همه بدتر یه زنکه بود به اسم خانوم نورعزیزی یا عزیزیان یا همچین کوفتی نفهم وقیح به تمام معنا. نمونه بارزی از اینکه دانشگاهها شده بنگاه مدرک دهی و بنابراین نقش کارمند خیلی مهمتره تا استاد. استاد فقط جنس جوره برای تکمیل ویترین اینطور جاهاست و اصلاً از استاد بدشون میاد درحالیکه کارمند اصل کاری است و فرآیند اداری مدرک چاپ کنی و رتق و فتق مربوطه رو راه میندازه و بنابراین خیلی اهمیت بیشتری داره. از رفتار با دانشجویان خیلی اطلاعی ندارم اما حدس میزنم مناسب باشه چون آوردنگان سرمایه به این بنگاهها هستند و لذا ولی نعمت اینجور بنگاهها حساب میشن.
بیشتر کلاسهای دوره ارشد توی این ساختمون برگزار میشه که میسر دسترسی خیلی بدی داره، قبلا از ایستگاه مترو گلبرگ (جانبازان) واسه دانشگاه ون داشت الان نمیدونم هنوز هستن یا نه هرچند همون موقع هم خیلی منظم نبود. به نظرم بهترین راه دسترسیش بعد از خودرو شخصی اینه که تا ایستگاه محلاتی با مترو برید بعدش تاکسی بگیرید
من لیسانس مهندسی پزشکی گرفتم از این دانشگاه و میتونم بگم توی این سال ها تنها چیزی که بهم اضافه شد فقط یه برگ مدرک لیسانس بود ، دریغ از یک کلمه دانش ! به خصوص توی دوران کرونا . همه آزمایشگاه ها و دروس اختصاصی که شدن پروژه ککامپیوتری که باید تهیه میکردیم دریغ از یک جلسه آموزش عملی و از اونور دو برابر شهریه واحد های عملی ازمون گرفتن و یک کلمه آموزش ندادن ...