The shrine of Ghulam Rasool(مقبره سید غلام رسول)

اين اثر ثبت ملي شده و قدمت بنا به قرن ٥ هجري باز مي گردد.سبك معماري هندي داره.ميگن سيدغلام رسول شيعه بوده و مورد احترام محلي ها. روايت هست كه ايشون در شب عروسيش فوت ميكنه.توي حياط چندتا قبر هست وچند درخت تمبر.

مکان مقدس نزد اهالی که گفته میشود نزدیک به هزار سال قدمت دارد به لحاظ معماری خیلی خاص و متفاوت و البته جالب بود در قیاس با نمونه های مشابه که دیده بودم چند سنگ قبر خیلی قدیمی هم در صحن آرامگاه هست که مشابه سنگ مزار هایی بود که در قبرستان هفتاد ملا دیده بودم

مقبره سید غلام رسول از جاذبه‌های تاریخی شهر چابهار است. طبق روایات محلی، او فردی بوده که در شب عروسی‌اش بیمار شده و به همین دلیل هنگام مرگ وصیت می‌کند تا برای مرگش عزاداری نکنند و به جشن و پایکوبی بپردازند.مردم چابهار در همین راستا، مردم چابهار در گذشته هر سال در سالمرگش 15 ذی‌القعده مراسمی در پای مقبره داشتند. همچنین مردم چابهارتا چند سال پیش همچنان داماد را پیش از عروسی پای مقبره می‌آوردند (طبق گفته افراد بومی.) قدمت این مقبره به قرن پنجم هجری باز می‌گردد.

این مکان مقدس معماری خاصی داره. انگار که یک معبد یا مقبره ی تاریخی را در آگرا یا حیدرآباد بازدید میکنید. این بنا بدون تکلف در حاشیه یک خیابان اصلی و در میان درختهای زیبایی واقع شده. داخل ساختمان حس هندی بودن معماری دو چندان میشود. البته که شاخصه های اسلامی را در کنار خود دارد. خود جایگاه دفن با سایر امامزادگان ایران متفاوت است. چیزی شبیه یک کجاوه ی چوبی است. در کل فضای بسیار گرم و خودمانی دارد و حس و حالتان را خوب میکند.

ساختمان برای زمان سلجوقیه، معماری هندی بوده، سیدغلام رسول شیعه بوده و مورد توجه مسلمانان

مقبره سید غلام شبیه به مکان های هندی می باشد و جذابیت آن هم به همین خاطر است، ولی متاسفانه در آن بسته بود و نشد که از داخل محوطه آن را ببینیم

اگر در فصل بهار اینجا رفتید از درخت تمبر هندی یه دونه بخورید. بیشتر نه. 😊

جای بسیار خوش آب وهوا

ضريح سيد محمود الذي اشتهر باسم سيد غلام رسول كان مزار لأهالي المنطقة، في جابهار. ويعود تاريخه الى عام 1064 م. وقد بني على غرار الهندسة الهندية، وبها قبور أخرى موجودة في الجانب الغربي للباحة، على دكات صخرية ارتفاعها متر واحد. وفي اعلى باب الدخول توجد رسوم زينة ملونة على شكل نجوم مشتكة، ويعتقد البعض ان المبنى يعود لفترة الحكم السلجوقي والبعض الآخر يرى انه بنى في العهد التيموري