آوای تندرستی (سیمای آرامش) خدمات بهداشت روان، تهران. این مرکز برای افرادی که به دنبال آرامش ذهنی و روانی هستند، جایگاه خوبی در محله ابوذر دارد. در این منطقه، افراد زیادی به دنبال مشاوره و درمان‌های روانشناختی می‌گردند و این مرکز با تیمی مجرب و محیطی دوستانه، خدماتی عالی ارائه می‌دهد. اگر حس می‌کنید که نیاز به گفت‌وگوی آرام دارید، حتماً به اینجا سر بزنید؛ فضای صمیمی و محیطی دنج باعث آرامش بیشتر می‌شود.
در ابتدا بگم که چون آرم شرکت آوای تندرستی (سیمای آرامش) با آرم شرکت "همیاران سیمای آرامش" (موسس-آقای طالبی) تا حدودزیادی شباهت دارن و من حدس زدم این دو مجموعه به هم ارتباط دارن و یک گروه مشخص این دو تا رو تاسیس کردن و از اونجا که شرکت "همیاران سیمای آرامش" در گوگل ثبت نشده لذا من اینجا کامنت میذارم. بازم توضیح میدم که کامنت مربوط به شرکت "همیاران سیمای آرامش" است که در زمینه ارسال کارگر نظافتچی تلاش میکنه. نه شرکت آوای تندرستی (سیمای آرامش) که در زمینه ارسال "پرستار برای نگهداری سالمند و مراقبت پزشکی" فعالیت میکنه. با این حساب از مدیر و گردانندگان شرکت آوای تندرستی پیشاپیش جداً پوزش می طلبم. آقای رمضانی از طرف "همیاران سیمای آرامش" با معرفی مدیر اونجا آقای طالبی اومدن. ایشون مهربان و کاربلد هستن ولی راستش بنده خود یه کم بیماره و روش اثر گذاشته. در ضمن بد قوله و دیر میاد. موبایلشم حین کار دایم زنگ میخوره. وقتی هم قرار بعدی روا میذاری یادش میره و باید بهش یادآوری کنی. آقای سلیمانی یه دفعه دیگه جای ایشون اومدن. خوش قول و سروقت و کاربلد و بامعلوماتن ولی زیادی خشک و جدی هستن و مشخصا عصبی هم هست. آقای نادری پور هم هفته پیش اومدن. کارشون خوب هست ولی آخر کار بطرز مشکوک و با حالت روانی شروع به هوار زدن کرد که به من تهمت زدی که من چای کیسه ای (تی بگ) دزدیده ام. من چون گفته بود چای کیسه ای رو تو راه پیدا کرده ام فکر کردم منظورش توی خیابون موقع اومدن بوده و واسه همینم میخواستم بهش بگم بندازه دور که مریض نشه ولی این فکر کرد من بهش میگم دزد! من اگه محتاج یه برگ چای کیسه ای بودم پس چرا نهار مفصل و چهار تا چایی هم بهش دادم. بعلاوه یک کیلو قند اعلاء که ببره. در نهایت ضمن توهین به اینجانب شروع به درآوردن لباسهاش کرد و من بهش هشدار دادم که اگر لباسهای زیرشو در بیاره پلیس خبر می کنم. وسایلشم با حالت عصبی ریخت بیرون کف اطاق. من آرومش کردم و گفتم بره. به نظر میاد این کارگر احیاناً؟ اختلال اعصاب و روان داره. البته کارگرای خوابگاهی اکثرشون اینجورین. مراقب باشین.
