تکیه آیتالله شیخ مرتضی ریزی یک زیارتگاه است که به عنوان مکان مذهبی و مقدس برای زیارت و عبادت شناخته می‌شود. خدمات اصلی شامل ارائه فضا برای دعا، نماز و مراسم‌های زیارتی است. دسترسی به این مکان از طریق آدرس JMCG+HJ9 در اصفهان ساده است و اغلب با پیاده‌روی مختصر یا استفاده از وسایل نقلیه امکان‌پذیر است. فضای زیارتگاه با ابعاد معنوی و سکوت مناسب برای آرامش و تجربه روحانی طراحی شده است. نام و نقش این مکان به وضوح نشان می‌دهد که محل عبادت و احترامات مذهبی است.
این نظر ۴ ستاره‌ای یه‌چند‌چند پاراگراف طولانی دربارهٔ زندگی و مرگ شیخ مرتضی ریزی داره؛ از تحصیلش در اصفهان و نجف گرفته تا بازگشتش به وطن و ترویج دین، و حتی جزئیات مراسم تشییع در تخت‌فولاد. نویسنده می‌گه که جنازه‌اش با عزاداری خاص در دروازه اصفهان رسید، و بعد از ساخت تکیه و بقعه توسط حاج محمدحسین کازرونی، محوطهٔ مزار به‌صورت نگینی محصور شد. این توضیح تاریخی، حس عمیق احترام و اهمیت این زیارتگاه رو به‌خوبی منتقل می‌کنه، و به‌طور واضح می‌گه که این مکان در محلهٔ هزارجریب اصفهان واقع شده و برای مریدان و بازاریان جاذبهٔ خاصی داره.
Ermac Kiyani
۷ سال قبل
۴
شیخ مرتضی ریزی فرزند عبدالوهّاب ریزی از علما و مدرسین حوزه علمیه اصفهان در قرن سیزدهم است. او در اصفهان و نجف تحصیل کرد و پس از بازگشت در وطن خویش ساکن گردیده و به ترویج دین و اجرای احکام پرداخت. از آثار وی رسالاتی در احکام و کتاب القسطاس المستقیم که تعلیقه‌ای مفصل بر قوانین الاصول است را می‌توان نام برد که نسخه‌ای از جلد اول آن در کتابخانه دانشگاه اصفهان موجود است
او در شب ۱۷ رمضان ۱۳۲۹ قمری در سن حدود هشتاد سالگی درگذشت و جسدش با اصرار مردم اصفهان و ممانعت جهت دفن در زادگاهش از ریز تا اصفهان تشییع و در تخت‌فولاد به خاک سپرده شد. نقل است که موقعی که جنازه به دروازه اصفهان می‌رسد شهر که به حالت تعطیل و عزادار درآمده بود با طنین اذان بی‌موقع به استقبال از جنازه می‌رود و با احترام فراوان شیخ را تا تخت فولاد تشییع و در محل محراب عبادت شب‌های جمعه خود مدفون می‌کنند و حاج محمدحسین کازرونی (از تجار خوشنام و از فعالان نهضت مشروطیت در اصفهان) بر مزار وی تکیه و بقعه‌ای را بنا نهاد که معروف به تکیه ریزی گردید و در ادوار بعدی بسیاری از مریدان ایشان و بازاریان با ساخت رواق‌هایی دور تا دور تکیه را محصور کرده و مقبره شیخ را به‌صورت نگینی دربرگرفتند.
حبیب‌الله نیر در تاریخ وفاتش چنین سرود: «انهدمت ارکان زهد و الرشد» و معلم که در آن زمان آذر تخلّص می‌نمود در تاریخ وفاتش چنین گوید: «قال فی تاریخه طبع اقل الناس آذر قد خلأ السبع عشر من رمضان المقتدر»
