امامزاده محمد والی

امامزاده محمد والی در دل درکه، مثل یه گنجینه‌ی آرامش و شفاست؛ خیلی‌ها از تجربه‌ی روحانی و صفا‌پذیری این مکان تعریف می‌کنن، حتی یه دکتر که بچه‌اش سرطان خون داشت، گفت از دیدن اینجا و دعا، بچه‌اش به‌طور کامل شفا پیدا کرد و خودش هم گریه کرد. آدم‌ها حس می‌کنن که اینجا مثل یه مرجعِ روحانی و درمانی است، با حضور امامان و نگهبانان مجرب که مثل «حسین» و «عبدالعظیم» کار گشا می‌کنن. محیط اطراف، درختان سایه‌دار، حوضی با کاشی‌های آبی و فضای خلوت، مخصوصاً در تابستان، خیلی آرامش‌بخش است؛ حتی یه نفر گفت «مکان دنج و با صفا» و دیگری گفت «بهترین و با صفا ترین مکانی که دیده‌ام». البته دسترسی به اینجا با ماشین مشکل است؛ باید پیاده برن، ولی برای کسانی که به دنبال سکون و دعا هستند، ارزشش رو داره. چند تا بازخورد ۴ ستاره هم اشاره می‌کنن که محیط آرامش‌بخش است ولی شاید برای اهل نماز و روزه بهتره بدونن که سخنرانی‌های طولانی ممکنه وجود داشته باشه. یه بازخورد ۲ ستاره هم بدون جزئیات بود، ولی مجموعاً نظرات مثبت و حسی از شفا و آرامش در این امامزاده به چشم می‌خورد.