آبشار ورسک

بعد از پارک وسیله نقلیه خود در پارکینگ پل ورسک، می توانید مسیر پاکوب رسیدن به آبشار را که درست از زیر پل ورسک می گذرد دنبال کنید. ارتفاع آبشار حدودا 20 متر و زمان رسیدن به آن در حدود 25 دقیقه می باشد. مسیر پاکوب راحت و توسط خانواده ها هم قابل پیمایش می باشد. آنقدر مسیر «جریان رودخانه» را دنبال کنید تا به آبشار برسید. لازم به ذکر است که به جز ابتدای مسیر، در ادامه جای مناسب چندانی برای اتراق وجود ندارد.

مشاهده در گوگل مپس

یک آبشار زیبا که بعد از دیدار پل زیبا و جاودان ورسک بسیار دلچسب و دلنشین است. پس از پارک خودرو حدود بیست و پنج دقیقه مسیر پاکوب در راستای رودخانه

مشاهده در گوگل مپس

ماشین را در پارکینگ زیر پل ورسک پارک کنید و با ۳۰ دقیقه کوهپیمایی سبک به آبشار می رسید در تیرماه ۱۴۰۳ حوالی ساعت ۹ صبح تقریبا هوای خنک و دلپذیری داشت و خیلی از مسیر سایه بود. در بهار اگر آب بیشتر باشد پیمایش مسیر سخت تر می شود در ضمن آثار یک سیل در مسیر دیده میشد. بهتره در زمان بارندگی از این مسیر گذر نکنید.

مشاهده در گوگل مپس

از هیاهوی جاده فیروزکوه که جدا می‌شوی و پا در مسیر دره می‌گذاری، انگار زمان کم‌کم کش می‌آید. اینجا، زیر سایه سنگین پل عظیم ورسک، راهی هست که تو را به خلوتِ صخره‌ها می‌برد. آبشار ورسک (یا همان آبشار چشمه‌علی) شبیه به یک رازِ محلی است که در انتهای یک دالانِ سنگی پنهان شده؛ جایی که دیوارهای بلند کوه، آسمان را به خطی باریک تبدیل می‌کنند. موسیقی سنگ و سقوط: صدای آبشار زودتر از خودش به استقبالت می‌آید. وقتی به انتهای دره می‌رسی، چشمت به باریکه‌ی بلندی می‌افتد که حدود بیست متر از دل سنگ‌ها پایین می‌ریزد. اینجا خبری از حوضچه‌های پهناور نیست؛ آب با لجاجت راهش را از میان تخته‌سنگ‌های بزرگ باز می‌کند و می‌رود تا ریشه درختان توسکا را سیراب کند. سایه‌سارِ ابدی: به دلیل دیواره‌های بسیار بلندی که آبشار را در بر گرفته‌اند، آفتاب خیلی زود از اینجا رخت می‌بندد. حتی در ظهر تابستان هم خنکای نمناکی در فضا موج می‌زند که بوی خاک خیس و سنگ کهنه می‌دهد. تضاد صنعت و طبیعت: شگفتیِ سفر به این نقطه در این است که تو میانِ دو عظمت ایستاده‌ای؛ یکی شاهکار مهندسیِ پل ورسک که بالای سرت به آسمان دوخته شده و دیگری این آبشار که هزاران سال است همین‌طور بی‌وقفه می‌بارد. یک پیشنهاد کاربردی برای شما: مسیر رسیدن به این آبشار حدود ۳۰ دقیقه پیاده‌روی دارد که بخش‌هایی از آن مستلزم گذشتن از میان رودخانه یا لبه‌های سنگی است؛ پس حتماً کفشی بپوشید که کفیِ قرص و محکمی داشته باشد. همچنین به یاد داشته باشید که در فصول بارندگی، احتمال طغیان ناگهانی آب یا لغزنده بودن بیش از حد مسیر وجود دارد. اگر قصد دارید عکسی بگیرید که بلندیِ آبشار را به خوبی نشان دهد، سعی کنید از پایین‌ترین نقطه ممکن و به صورت عمودی (Portrait) عکاسی کنید تا دیواره‌های صخره‌ای هم در قاب باشند و عظمتِ فضا گم نشود. از بردن وسایل اضافه خودداری کنید چون در برخی نقاط مسیر، باید از دست‌هایتان برای حفظ تعادل کمک بگیرید.

مشاهده در گوگل مپس