Hamid Reza Irannejad
۶ ماه قبل
دیروز مراجعه کردم جهت مورد دندان شکسته و یک دندان خالی شده و یک مورد مشاوره مربوط به ایمپلنت. پزشک با 20 دقیقه تاخیر آمد. وقتی هم داخل مطب رفتم برخوردی عنق و خشک ملاحظه کردم. روی این حساب آنهم با توجه به درد شدید دندان شکسته شده و شبه اورژانسی بودن مورد تصمیم گرفتم تا صرفاً عکسهایی که دکتر مربوطه نوشته را در رادیولوژی نزدیک انجام داده و مجدداً برگردم تا صرفاً نظر وی را از روی عکس بشنوم ولی در عوض با توجه به رفتار نامطلوب پزشک کاری دستش ندهم و در صورت اورژانسی بودن به یک درمانگاه وگرنه فردایش (امروز چهارشنبه) به پزشک متخصص دیگری برای رفع مشکل مراجعه کنم. وقتی برگشتم پس از مدتی معطلی پزشک بر خلاف عرف متعارف که کار مریض قبلیش باید تمام شود و بیمار را دعوت به داخل مطب کند خودش آمد بیرون داخل لابی و عکس را مشاهده کرد. من در خصوص دندان قبلاً ایمپلنت شده توسط پزشکی دیگر از ایشان توضیح خواسته بودم چون مشکوک به مشکلاتی دال بر فیل کردن (پس زدن) احتمالی بود و از این رو از قبل در اینترنت مطالعاتی در خصوص علایم فیل کردن دندان انجام داده بودم. وقتی برخی بررسی های تخصصی روی عکس (مثل احتمال تحلیل لثه یا آپلیفت ایمپلنت) را درخواست کردم وی با حالتی اهانت آمیز و غرور به من متلک گفت که: "شما که اینقدر معلومات داری چرا پس از من میپرسی؟" مگر معلومات داشتن جرمه. مگه مریض حق نداره از پزشک بخواد توی عکس یه سری موارد رو بررسی کنه. به افراد با معلومات که این جماعت باید احترام بیشتری بزارن. من با توجه به رفتار قبلی پزشک (در ویزیت اول) و این جمله ناشایست عکس را از دستش قاپیدم و گفتم که پزشکی که شعور نداره هر چقدر هم تحصیلات و مدرک داشته باشه به هیچ دردی نمیخورد و سپس رفتم بیرون و درب را هم بستم. بعد با تعجب دیدم آمده در را باز کرده و وایستاده پشت درب در حالی که من منتظر آسانسور بودم و گفت که "لطف کردید تشریف آوردید!" که البته من هم در جواب گفتم که قلم پایم بشکند که پیش امثال تو آمدم. متاسفانه در دانشگاهها آموزشهای اخلاقی لازم به این پزشکان نمیشه و زیادی هم دکترای داخل ایران مادی و پولکی و مغرور و دور از جون همه بعضاً عقده ای شدند. هر چند منطقه سعادت آباد هم با توجه به تجربه زندگی همیشگی من در شهر تهران رتبه یک تکبر بیجا و عنقی ساکنین رو داره! قطعاً سیستم بهداشت و درمان کشور هم مقصره. در ضمن مطب چندان تمیز نیست و یه کم قدیمیه. کاناپه مندرس لابی رو که انگار مثلاً اهالی اونجا گذاشتن تو کوچه و اینا برداشتن اوردن تو مطب. من وقتی روش نشسته بودم بالشتکش سر میخورد. یه مطبی تو یه همچین برج لوکس و یه همچین منطقه ای باید قوی تر از این حرفا باشه. شاید به همین دلیل بر خلاف معمول عکسای مطب در اینجا گذاشته نشدن. راستش وقتی هم موقع برگشت رادیولوژی (که ایکاش اصلاً وقتی عکس میگرفتم درد رو با مسکن تحمل میکردم و پیش این بابا نمیرفتم! تا نهایتش امروز میرفتم پیش یه متخصص دیگه) یه صحنه عجیبی دادیم که یه مانتوی بزرگ زنونه و پیراهن زنانه و کیف دستی زنانه تقریباً نصف کاناپه رو پوشونده بود که نمیدونم مال منشی بود یا مال مریض ولی مگه اینا چوب لباسی ندارن؟! در هر صورت افتضاحه و جز اعصاب خورد کنی هیچی نداره.
