golbarg88.blogfa.com/post/126مولانا - شاید کمی دیر است
مولانا در یک سوی وجود، جان جهان را میبیند و در سوی دیگر جهان را. در فاصله میان جهان و جان جهان است که انسان حضور خود را در کاینات احساس میکند. ... از اینرو، در ...
golbarg88.blogfa.com/post/126www.ghazalestan.com/poem.phpغزل شماره ۸۰۶ :: یا رب این بوی خوش از روضه جان میآید - غزلستان
یا رب این بوی خوش از روضه جان میآید. یا نسیمیست كز آن سوی جهان میآید. یا رب این آب حیات از چه وطن میجوشد. یا رب این نور صفات از چه مكان میآید.
tarannomesepid.blogsky.com/1389/11/10/post-61/https://tarannomesepid.blogsky.com/1389/11/10/post-61/
didarejan.com/غزل-شماره-1-دیوان-غزلیات-شمس-تبریزی/غزل شماره 1 دیوان غزلیات شمس تبریزی / شرح و تفسیر - دیدار جان
Bahman 8, 1401 AP
یعنی حضرت معشوق تجلّی کرده است . [ در این بیت ، مولانا ، قوۀ ناطقۀ خود را مخاطب قرار می دهد . ] مُستَجِل = خواهان شتاب ، آن کس که عجله دارد ...
amin-mo.blogfa.com/post/4073شرح غزل شمارهٔ ۲۱۶۲ دیوان شمس (دگرباره بشوریدم) - محمدامین مروتی
Azar 19, 1403 AP
مولانا در این غزل، ئپدر خطابی به معشوق، وصف شیدایی و شوریدگی خود را بیان می کند. این شوریدگی و جنون چنان است که هیچ بندی مانع آن نمی شود. در ...
www.parvizshahbazi.com/PDF/Program 757.pdf[PDF] ﮔﻨﺞ ﺣﻀﻮر 757 ﺑﺮﻧﺎﻣﻪ ﺷﻤﺎره
ﺑﺮاﯾﺘﺎن ﻣﯽ ﺧﻮاﻧﻢ ﮐﻪ داﺳﺘﺎن ﺳﻘﻮط اﻧﺴﺎن را ﺗﻮﺿﯿﺢ ﻣﯽ دﻫﺪ ﻣﻮﻻﻧﺎ در ﭼﻨﺪ ﺑﯿﺖ. ﺧﯿﻠﯽ ... و ﺑﺎور ﻣﯽ ﮐﻨﯿﻢ ﮐﻪ ﻗﻮت آﻧﻮري، ﺧﺮد آﻧﻮري ﻣﯽ آﯾﺪ و ﻫﺮ ﻟﺤﻈﻪ ﻣﯽ آﯾﺪ و زﻧﺪﮔﯽ ...
irajkashfi.blogfa.com/1394/09دریا باش | آذر ۱۳۹۴ - BLOGFA
سخن مولوی می خواهد به ما تکانی دهد تا به کمال خود بپردازیم. مولانا می خواهد ما را انسان کند و انسان شدن یعنی از خود به خدا رسیدن و خودشناسی کلید شناخت است.
www.ghazalestan.com/poem.phpغزل شماره ۳۴۴ :: به جان تو كه سوگند عظیمست - غزلستان
به جان تو كه سوگند عظیمست. كه جانم بیتو دربند عظیمست ; اگر چه خضر سیرآب حیاتست. به لعلت آرزومند عظیمست ; سخنها دارم از تو با تو بسیار. ولی خاموشیم پند عظیمست.
wessal.blogfa.com/post/272موسیقی در شعر مولانا - سیمرغ قافــ ـلانـتی
موسیقی در شعر مولانا غزل ها : مطرب خوش نوای من عشق نواز همچنین نغنغه دگر بزن پرده تازه برگزین مطرب روح من تویی کشتی نوح من تویی فتح و فتوح من تویی یار قدیم.
www.ivajeh.ir/ganjine/Rumi/shams/ghazalsh/4881مولوی - دیوان شمس - غزلیات - غزل شمارهٔ ۲۲۵۷ - آی واژه
این غزل، ستایشنامهای شورانگیز در توصیف عظمت و جایگاه بیهمتای محبوب حقیقی (شمس تبریزی یا ذات باریتعالی) است. شاعر در این فضای روحانی، با زبانی سرشار از ...