موزه عبرت ایران یه موزهی جذاب در تهران، منطقه ۱۲ه. اینجا میتونید آثار تاریخی، نمایشگاههای تعاملی و داستانهای جالب دربارهی فرهنگ ایرانی رو ببینید. برای علاقهمندان به تاریخ و هنر، جای عالیه. یه فنجون چای در حیاط موزه هم میتونید بخورید. همچنین در اطراف موزه میتونید از رستورانهای محلی و کافههای هنری لذت ببرید. اگر دنبال یه روز پر از یادگیری و سرگرمی هستید، حتماً اینجا رو بزنید.
اطلاعات تماس و آدرس
استان تهران، تهران، منطقه ۱۲، خیابان یارجانی، ایران
موزه عبرت ایران، که در محله فردوسی تهران واقع شده و قبلاً ساختمان ساواک بود، با فضای تاریک و واقعیاش که حاوی ماکتهای شکنجه، سلولها و اسناد تاریخی است، بازدیدکننده را به عمق روزهای سخت و دلهرهآور دوران پهلوی میبرد؛ راهنمایان، که خود روزگاری زندانیان این مکان بودند، توضیحات جالبی میدهند ولی گاهی بیادبی یا بیتربیت دیده میشوند، و قیمت بلیط حدود ۵۰ هزار تومان (یا ۳ هزار تومان در برخی دورهها) است؛ اگرچه تجربه تأملبرانگیز و آموزشی است، اما برای کودکان زیر ۱۵ سال توصیه نمیشود چون تصاویر و صداهای ترسناک میتوانند تأثیر منفی بگذارند، و برخی بازدیدکنندگان بهدلیل عدم دقت در بازسازی یا کیفیت نمایشگاه انتقاد کردهاند، اما در کل این موزه بهعنوان یک نقطه مهم تاریخی و فرهنگی در تهران شناخته میشود.
Mohamad hosein
تاریخ ویرایش: ۵ ماه قبل
۵
موزه عبرت فضای تاریخی تأثیرگذاری دارد که بخش مهمی از تاریخ معاصر ایران را روایت میکند. بازدید از این مجموعه تجربهای متفاوت و تأملبرانگیز است و با ارائه اسناد، فضاها و روایتهای واقعی، درک عمیقتری از رویدادهای آن دوره به بازدیدکننده میدهد.
موزه عبرت تهران یه جای خاص و تلخ تو دل تهرانه که قبل از انقلاب، اسمش زندان کمیته مشترک ضد خرابکاری ساواک بود. اینجا همون جاییه که خیلی از زندانیهای سیاسی دوران پهلوی، مخصوصاً مخالفهای رژیم، زندونی و شکنجه میشدن. الان این مکان به موزه تبدیل شده تا مردم بدونن واقعاً پشت دیوارای اون زندان چی گذشته. سلولها، وسایل شکنجه، خاطرات و حتی ماکتهایی از بازجوها و زندانیها اونجا بازسازی شدن که واقعاً آدمو تکون میده. اگه میخوای بدونی آزادیای که داریم چه هزینهای داشته، یه سر به این موزه بزن. خیلی تلخه، ولی پرمفهومه و لازمه دیده بشه.
بلیطش ۵۰ هزار تومان
عشق منید ♥️
ساختمانی در محوطه باغ ملی تهران است که از سال ۱۳۱۶ در زمان حکومت پهلوی توقیفگاه، زندان موقت شهربانی، زندان زنان و بعد زندان کمیتهٔ مشترک ضد خرابکاری نام گرفت و توسط ولید شهبازی موسس ساواک برای بازجویی مخالفان مورد استفاده بود. حدود ۸ هزار و ۴۴۲ زندانی که از سال ۵۰ تا ۵۷ در این زندان بودهاست.
پس از انقلاب تا سال ۱۳۷۹ این مجموعه همچنان کاربری پیشین خود را حفظ کرد. از جمله در سال ۱۳۶۹ بیست و سه نفر از امضاکنندگان نامهٔ ۹۰ امضایی در آن بازجویی شدند که برخی از آنان در کتاب (در مهمانی حاج آقا) بازجوییها و شکنجهها را شرح دادهاند.این زندان سرانجام در سال ۱۳۷۹ تعطیل و تبدیل به موزهٔ عبرت ایران شد و زندان اوین جایگزین آن شد.