موزه ارتباطات، یک موزه در شهر تهران، در محله یاس، یک مکان جذاب برای علاقهمندان به فناوری و تاریخ ارتباطات است. این موزه محبوب و مورد توجه در ایران است و برای گردشگران و دانشآموزان هم جذابیت دارد. اگر به دنبال تجربهای متفاوت و یادگیری در مورد پیشرفتهای ارتباطی هستید، حتماً اینجا را بزنید. یه یادآوری ساده: قبل از رفتن، حتماً زمان بازدید را چک کنید تا از هر لحظه بهرهمند شوید.
موزه ارتباطات در قلب تهران، با بنای پهلوی زیبا و دو طبقههاش، یه جاییه که از کبوتران نامهبر تا ماهوارههای مدرن رو به نمایش میگذاره؛ تمبرهای نفیس، تلفنهای قدیمی، رادیوهای تاریخی، دستگاههای تایپ و حتی کلکسیونهای رادیو و تلگراف رو میتونی ببینی. اکثر بازدیدکنندهها گفتن که فضای داخلی خیلی بزرگ و تمیزه، عکسهای قدیمی جذابه و کلی چیزهای نوستالژیک وجود داره، ولی یه سری نکتههامون هم هست: ساعتهای باز بودن محدود (فقط روزهای اداری)، راهنمایی در داخل موزه کم یا صفره، نور بعضی اتاقها کم، دسترسی برای افراد مسن یا با ویلچر مشکلساز، و قیمت بلیت در سالهای اخیر ۷ هزار تومان بوده ولی بعضیها گفتن ورودی رایگانه. با این وجود، اکثر بازدیدکنندهها حتماً پیشنهاد میکنن که یه بار یا دو بار به این موزه بزنن، مخصوصاً اگر علاقهمند به تاریخ ارتباطات یا تمبرها باشید؛ و با توجه به اینکه نزدیک مترو امام خمینیه، رفتن بهش خیلی راحته.
Mahsa Mkhani
تاریخ ویرایش: یک سال قبل
۵
در روز شنبه به بازدید موزه پست رفتیم. موزه بسیار بزرگ و تر تمیزی بود فقط ما در موزه حضور داشتیم. هر آنچه که مربوط به پست بود در این موزه یافت میشد خیلی همه چی رو خوب چیده بودن و از قدیم و اینکه از چه دستگاههایی استفاده میشد و تا زمان نزدیک برای بازی چیده بودند. از تمبر گرفته تا دستگاه تایپ و یک سری رادارها همه چیز برای بازدید مهیا بود.
دیدن موزه پست را کاملا پیشنهاد میکنم.
اینجا ساختمان اداره پست مرکزی در دوره رضا شاه بوده و قدمتی حدود ۱۰۰ سال داره.
ما فقط برای کنجکاوی رفتیم اما واقعا بیشتر از توقعمون بود این موزه و لذت بردیم ازش.
این ساختمون فضا و معماری بسیار زیبایی داره که دیدنش به تنهایی لذت بخشه. علاوه بر اون این موزه شامل لوازم و ادوات قدیمی پست و مخابراته که واقعا جالب و دیدنیه. یه کلکسیون بزرگ تمبر کشورهای مختلف جهان و کلکسیون بزرگی از رادیوهای قدیمی رو هم میتونید اینجا ببینید.
همچنین کلی عکسهای واقعا دیدنی و جالب قدیمی از روشهای اولیه و قدیمی پست و لوکیشنها و آدمهای مختلف مرتبط با پست توی این موزه هست که از نظر من یکی از
جالبترین بخشهاشه.
-قیمت بلیت این موزه در مهرماه ۱۴۰۲ هفت هزار تومان معادل ۷۰۰۰۰ ریال بود.
-ساختمان دو طبقهست و طبقه اول هم پله داره و مناسب بازدید افراد مسن و با ویلچر نیست. البته در بخش اداری آسانسور وجود داره که اگر بخش اداری همکاری کنن بازدید از طبقه دوم هم ممکنه میسر بشه!
روز های بازدید: شنبه تا چهارشنبه ساعت 9 الی 17 به جز تعطیلات رسمی
- این بنا در سال 1307 کلنگ زنی و در سال 1313 رسماً افتتاح شده است. طراح بنا نیکلای مارکوف بوده است.
- از این ساختمان از ابتدای تاسیس به عنوان دفتر اصلی پست و گمرک پستی تهران استفاده می شده. در بهمن ماه 1369 با نام موزه پست شروع به کار کرد. بعدا متاثر از نام وزارت خانه متبوع خود، به نام موزه پست و تلگراف و تلفن و سپس موزه پست و مخابرات تغییر نام داد. هم اکنون با نام موزه ارتباطات فعال است.
- جدای از ادوات مربوط به مخابرات و پست و تمبر های یادبود، که در قسمت های مختلف موزه قرار دارند. طراحی داخلی ساختمان، گچبری ها و پنجره ها، جالب توجه هستند.
- مانند بیشتر موزه های دولتی، فردی به عنوان راهنما در داخل موزه به چشم نمی خورد. اما موزه بروشور دارد و می توانید در محل بلیط فروشی دریافت کنید.
- عکاسی در داخل موزه آزاد است.
- متاسفانه مانند بیشتر موزه های وابسته به سازمان، ساعت فعالیت این موزه تنها در روز های اداری است. در حالی که ورودی مستقل دارد و می توان در روز های تعطیل نیز آن را فعال نگه داشت. واقعا اگر هدف از ایجاد موزه، معرفی یک سازمان است. چرا روز های پنج شنبه و جمعه فعال نیستند تا افراد بیشتری از موزه بازدید کرده، با خدمات آن سازمان آشنا شوند؟ در عوض می توان یک روز بین هفته را تعطیل کرد تا هم امور نظافت و مرمت موزه انجام شود و هم پرسنل موزه استراحت کنند.
- سایر موزه ها و بناهای تاریخی در اطراف این موزه: سر در باغ ملی و محوطه میدان مشق، ساختمان شهربانی (که هم اکنون جزیی از وزارت امور خارجه است)، موزه و کتابخانه ملک و سر در قورخانه.
در کنار ورودی سر درباغ ملی و آن فضای جذاب تاریخی، ساختمانی آجری قرار دارد که فقط پس از ورود به آن، به عظمت و وسعت آن پی میبرید ، بنایی زیبا با المانهای معماری پهلوی اول ( تلفیقی از معماری ایرانی و اروپایی) که مطلع ایران مدرن است...در موزه، سالنهایی مختلف است که یکی کلکسیونی از اولین تمبرهای چاپ شده در ایران و دیگری مجموعه ای از اولین تلفنها و ابزار تلگراف و ارتباط تا سالنی که عکس و مشخصات اولین وزرای پست و تلگراف تا امروز و در محوطه ای فضایی که کالسکه و چاپار و ... به صورت نمادین بازسازی شده... موزه بخشهای دیگری هم دارد که دیدنش لذت افرین است.