آبشار لتمال

آبشار طبیعی فصلی پلکانی (ارتفاع حدود ۳۵ متر) در دره جنوبی روستای وردیج (نزدیک واریش) غرب تهران، زیبایی جریان آب روی سنگ‌های صیقل‌خورده (معنی "لت مال" از مالیده شدن آب بر سنگ). فصلی و پرآب از زمستان تا اواخر بهار، خشک در تابستان. مساحتی محدود با دو آبشار کوچک مقدماتی، حوضچه‌های آبتنی، پوشش گیاهی بادام کوهی و گل‌های رنگارنگ بهاری. مسیر ۱ ساعته پیاده‌روی/رودخانه‌نوردی سبک از جاده وردیج. در مسیر طبیعی، از دامنه‌های ارواح سنگی و روستای وردیج هم دیدن کنید.

آبشار لتمال اگر از مسیر پایین دست برید دو تا آبشار زیباست این مدت به خاطر پروژه های برداشت آب و معروف شدن زیاد آسیب دیده محیطش ممنون میشم نظافت رو تا جایی که میشه رعایت کنید

آبشار فصلی لتمال توی فصل پربارش برید دو تا مسیر داره یکی از پشت مجتمع مسکونی مهستان و دومی هم از پشت پروژه هزار و یک شهر که دومی مسیر بهتریه اگه از مسیر دوم اومدید بعد از اینکه رسیدید کف دره سمت راستتون آبشار اصلیه و سمت چپتون دوتا آبشار کوچیک هم هست

بهترین زمان رفتن به این مکان زیبا و کمتر شناخته شده بهار است.

مسیر مقبره شهدا به آبشار، سر سبز و قشنگ با سختی متوسط می‌باشد و حدود ۱ ساعت طول می‌کشد که به آبشار برسید، خود آبشار هم در فصل بهار زیبا و دیدنی می‌باشد.

ممنون میشم نظافت رو تا جایی که میشه رعایت کنید ابشار لت مال در سه بخش جريان دارد كه شامل آبشارهاي بزرگ و كوچك است. آبشارهاي كوچك زیبایی خاصی را در مسير اين آبشار بوجود آورده‌اند. آبشار اول لت مال پنج متر ارتفاع دارد. ابشار دوم کمی ارتفاع بيشتري از اولي دارد. آبشار سوم، آبشار اصلی لت مال است که سي و پنج متر ارتفاع دارد. آبشار اصلي لت مال به صورت پلكاني به پایین می‌ریزد. برای رسیدن به آبشار لت مال حدود یک ساعت پیاده‌روی از جاده اصلی و روستاي ورديج زمان نياز است.

عالی خلوت بهشته ناشناخته فصل بهار برید که آب داشته باشه آبشار پیاده روی و کوهنوردی زیادی داره اما ارزش داره

یه ابشار فصلی بسیار زیبا ولی فقط تو فصل بهار باید رفت که اب داشته باشه با یه مسیر معمولی البته برا افراد جوان خونواده و بچه و سالمند نمیتونه بره حدود یک ساعت پیاده روی و رود خونه نوردی داره ادرسشم نرسیده به صخره های عجیب وردیج دست راست باید برید پایین و از مسیر رودخونه حرکت کنید

آخر اردیبهشت 1401 رفتیم. تو نظرات گفته بودن خوبه و راحته و اینا. کنار شهرک معلم پارک کردیم راه افتادیم. از پشت ایستگاه پلیس یه راه خاکیه باید بگیری بری. اگه مردم توی راه نباشن شاید اشتباه بری. مسیرش اصلا جالب نیست. نه باصفاست و نه راحت. خیلی جاها خاک و سنگه، پا میزاری میریزه یا پا فرو میره تو خاک. یه رود خیلی کم آب هست که پر از جلبکه. نمیشه دست به آب بزنی از بس کثیفه... با درد سر رفتیم خلاصه ... از یه جایی همون یه ذره آب هم قطع شد. یعنی خشک خشک شد. هوا خنک نبود. تو سایه یه ذره باد میومد. یه چیز خیلی بد هم اینکه تو تمام مسیر صدای ماشینها و موتورهایی که تو جاده وردیج میرفتن شنیده میشد و حس سکوت طبیعت هم خراب میشد. آخرین دفعه شد. دیگه نمیریم اینجا.

آبشار فصلی که فقط بهار آب داره و تابستون دیگه خشک میشه - مسیر پیمایش از اول جاده تا آبشار 30 دقیقه کوهنوردی کم شیب - هیچ درخت و امکاناتی نزدیک آبشار نیست - از ایست و بازرسی وردیج تا خود آبشار 1.5 کیلومتر مسافته - نزدیک این آبشار ، آبشار انار دره هم قرار داره

عالی ولی دیر رفتیم آبش داشت خشک میشد ولی هنوز کمی آب داشت به هر حال یک پیاده روی خوبه برای ورزش آخر هفته دوستان اگر خواستید بروید صبح زود بروید که مشکل جای پارک نداشته باشید و به گرمای روز در مسیر رفت نخورید مسیر برگشت حسابی گرم بود حتما از کلاه و آفتابگیر استفاده کنید بعضی از قسمتهای مسیر آماده ریزش است هر قدم که برمیدارید احتیاط کنید ولی آبشار زیبایی بود

دره انار یا لتمال دره ای در جاده وردیج هست با چندین فرود که بلند ترین فرود آن آبشار آخر آن با ارتفاع ۲۳ متر میباشد ، برای رسیدن به دره ۲ راه وجود دارد ، از انتهای آبشار آخر تا سر جاده حدود ۴۰ دقیقه پیاده روی دارد ، برای پیمایش دره میتونید با باشگاه هفت قله هفت جهان هماهنگ کنید . ۰۹۱۲۲۰۱۷۶۲۰

ی طبیعت بکر کنار تهران خودمون با پیمایش سبک که حدود 45 دقیقه است حتماً پیشنهاد میکنم این آبشار زیبارو ببینید

بدترین بازرسی کشور را داره حتی با خانومت بری باید عقد نامه ببری حتی ماشعیر هم نمیگزارد ببری

عالیه جای بی‌نظیره فقط اگه انسان دو پا طبیعت اونجا را به گند نکشند خیلی خیلی زیبا خواهد بود

جای بسیار زیبا فقط مناسب فروردین و اردیبهشت چون آبشار فصلیه و تابستون آب نداره

این مرور نیست. سوال هست. محل شروع پیاده رویش کجاست؟ از جاده وردیج باید وارد مسیر شد؟

ابشار فصلیه،اسفند نهایتا فروردین پر اب باشه

خیلی خشکه گول عکسا رو نخورید. مسیرشم بده

متاسفانه هنوز فرصت نکردم که بروم