عمارت امیربهادر یک مکان تاریخی در تهران است که ارزش معماری و تاریخی دارد. این مجموعه بهعنوان یک بنای شهری، ممکن است برای بازدید عمومی، مطالعات تاریخی و گشتهای فرهنگی مناسب باشد. خدمات اصلی ممکن است شامل بازدید از فضاهای تاریخی، نمایشگاهها یا رویدادهای فرهنگی باشد. دسترسی به این عمارت از منطقه ۱۱ تهران با خودرو یا حمل و نقل عمومی امکانپذیر است. فضای عمارت با معماری کلاسیک و تاریخچهای ماندگار، تجربهای فرهنگی و آموزشی را ارائه میدهد. از نام نیز میتوان فهمید که اینجا ساختمانی با اهمیت تاریخی در شهر است.
عمارت امیربهادر، یکی از خانههای تاریخی و دیدنی تهران در محله امیریه، با تالار آیینهای زیبا و حوضخانهای کاشیکاریدار که به دوره قاجار بازمیگردد، همیشه مورد توجه گردشگران و علاقهمندان به معماری ایرانی قرار گرفته است. اما اکثر بازدیدکنندگان اشاره میکنند که این مکان بهصورت عمومی باز نیست و برای دیدن آن باید از طریق هماهنگی قبلی یا تورهای مخصوص تهرانگردی اقدام کنند؛ یکی از کاربران حتی میگوید که شاید حداقل روزی ۴۰–۵۰ نفر بتوانند بهصورت محدود وارد شوند. در عین حال، بسیاری از بازدیدکنندگان از زیبایی و جلوههای تاریخی آن لذت برده و آن را «زیبا» و «نشان برجای مانده از خیابان پل امیربهادر» مینامند، در حالی که یک بازخورد منفی بهدلیل عدم دسترسی عمومی اشاره کرده است. مجموعاً، عمارت امیربهادر بهعنوان یک گنجینهی تاریخی قاجاریهای که هنوز در دست نگهداری و مدیریت خاصی است، در ذهن بازدیدکنندگان جایگاه ویژهای پیدا کرده و برای کسانی که علاقهمند به تاریخ و معماری هستند، پیشنهاد میشود که با برنامهریزی مناسب بهدنبال دیدن آن باشند.
Milad Tayebi
۴ سال قبل
۴
خانه امیربهادر یا انجمن مفاخر ملی ایران، یکی از خانههای دیدنی شهر تهران است که تالار آیینهای زیبا دارد. برای بازدید از این خانهی تاریخی نیاز به هماهنگی قبلی است. قدمت این بنا به دورهی قاجار باز میگردد.
خانه امیر بهادر، برجسته ترین نشان برجای مانده از خیابان پل امیربهادر، متعلق به حسین پاشازاده معروف به "امیربهادر" وزیر دربار و وزیر جنگ مظفرالدینشاه قاجار با قدمت و پیشینه ای ۲۰۰ساله است که مساحت این بنا در حدود ۳۰۰۰ متر مربع است.
این خانه با ارزش دوره قاجاریه مال وزیر جنگ مظفر الدین شاه بوده و کلی جای دیدنی مثل تالار بزرگ آینه کاری شده ،زیر زمین آینه کاری شده.تالار بزرگ بالا، حوضخانه با تزئینات کاشیکاری و چند تا اتاق های مخصوص برگزاری جلسه هاشون داشته. الان «انجمن آثار و مفاخر فرهنگی» صاحب این خونه ست.