موزه برج آزادی، جاذبههای گردشگری در تهران، منطقه ۱۰، یه جای فوقالعاده برای دیدن آثار تاریخی و فرهنگی شهر. این مکان برای علاقهمندان به تاریخ و هنر، یه گنجینهی واقعیه. در اینجا میتونید با چشماندازهای زیبا و نمایشگاههای جذاب، لحظات خاطرهانگیزی بسازید. یه پیشنهاد: قبل از رفتن، یه فنجون قهوه در کنار پارک نزدیک بزنید تا تجربهتون کاملتر بشه.
طراحی بی نظیری داره این برج فقط نمیدونم چرا دسترسی به پشت بام برج که اصلی ترین قسمت این برج میتونه باشه بسته شده.موزه شهاب سنگ خیلی جذاب نیست وآیتم های اصلیش ظاهرا به بارار ایران انتقال یافته.راهنماهای شاغل در برج عموماباعلاقه توضیحات مربوط را میگفتن.
برج آزادی شامل چند موزه می شود شامل موزه شهاب سنگ ، موزه ایرانگردی و موزه دوربین. همچنین چندین تالار هم دارد که همگی در فضای زیر برج در زیر زمین قرار دارد.
مجموعه موزه خیلی خوب و جالب بود. ارزش دیدن داره.
برج آزادی در سال ۱۳۴۹ خورشیدی توسط حسین امانت معمار ایرانی ساخته شد. در سال ۱۳۴۵ خورشیدی طرح یک نماد معرف ایران بین معماران ایرانی به مسابقه گذاشته شد که در نهایت طرح مهندس حسین امانت فارغ التحصیل دانشگاه تهران، برنده و برای ساخت انتخاب شد. در آن سال آقای امانت مهندس ۲۴ ساله ای بود که ماموریت یافت میدانی طراحی کند که نماد ایران مدرن و نشان دروازه تمدن بزرگ در قرن ۲۰ می باشد. عمليات بنای برج آزادی در ۱۱ آبان ۱۳۴۸ خورشیدی آغاز و پس از ۲۸ ماه کار، در ۲۴ دی ماه ۱۳۵۰ با نام برج شهیاد به بهره برداری رسید. در روز افتتاح برج این میدان، برای نخستین بار منشور کوروش کبیر که نخستین نوشتار حقوق بشری جهان است در این مکان پرده برداری شد. این اثر تاریخی در حدود ۲۵۵۰ سال پیش به فرمان کوروش کبیر کتیبه شد و هم اکنون در موزه بریتانیا در لندن نگه داری می شود. پس از افتتاح ، دیری نگذشت که برج آزادی در ایران ، نمونه ای از نماد و نشانه های شهری شد که معماری شاخص آن، تلفيق طاق های معماری قبل و بعد از اسلام و تبدیل آن به نمادی مدرن و چشم نواز بود. بنای آزادی در عصر مدرن بتن و آهن، به زیبایی استوار گشته و علاوه بر دارا بودن هزاران سال پیشینه معماری اصیل ایرانی ، خود را با تکنولوژی روز دنیا همگام ساخته پس از پیروزی شکوهمند انقلاب اسلامی و در جهت یادآوری فریادهای آزادی خواهانه ملت شریف ایران بنام میدان آزادی نامگذاری و تحت نظارت وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی به فعالیت خود ادامه داد. این بنای فرهنگی در سال ۱۳۸۲ طی تشکیل بنیاد رودکی از وزارت مطبوع جدا گشت و به این بنیاد واگذار گردید. مساحت زیر بنای این میدان، حدود ۷۸ هزار متر مربع است و بنای آن به صورت دروازه ای به ارتفاع حدود ۴۵ متر ساخته شده است که پنج متر آن داخل زمین فرو رفته است. طاق آن از زمین ۲۳ متر فاصله دارد و دارای هشت بخش مجزا است. عرض پایه این بنا ۶۴ متر است و ساختن آن ۳۰ ماه زمان برده است. در محوطه میدان ۶۵۰۰۰ متر مربع، به صورت زیبا باغچه بندی و گلکاری شده است. در ساختمان آن ۲۵۰۰۰ قطعه سنگ به کار رفته و ۹۰۰ تن آهن مصرف شده است. مجموعه فرهنگی هنری آزادی، متشکل از چند بخش در طبقه تحتانی برج آزادی قرار دارد و شامل موزه، کتابخانه، سالن دانستنیها، سالن ایرانشناسی، نگارخانه، سالن اجتماعات و سالن برگزاری کنسرت و کنفرانس است. مجموعه فرهنگی با ۵۰۰۰ متر مربع در بر گیرنده برج اصلی نیز
می باشد.
برج آزادی رو شاید برای خیلی ها که فقط عکسش رو دیدن یا از کنارش رد شدن رو یه برج با طراحی بیرونی خاص ببینند و با برج میلاد مقایسش کنند ولی زمانی که از موزه و داخل برج بازدید میکنید و اطلاعات راهنما برج رو میشنوید و از جزئیات و مهندسی خاص اون اطلاع پیدا میکنید تازه میفهمید ۵۲ سال قبل چه شاهکار معماری مهندسی ای خلق کرده بودند و الان بعد از ۵۲ سال پروژه تکمیل نشده هیچ به علت عدم رسیدگی بهش کاملا در حال خرابی و آسیب هست و خود مردم هم داخل راهپله های برج رو یادگاری نوشتن و بهش آسیب زدند و در مورد بازدید از برج هم اینکه تازه ۱۰صبح باز میشه و زودتر نرید و یه پارکینگ رایگان هم شمال غربی میدان هست و بلیت هم ۶۰ تومن هست جدا از موزه شهاب سنگ و بازدید از بام برج هم جزو بازدید موزه های برج هست و بازدید کامل تقریبا دو ساعتی زمان میبره و راهنما های خوبی داشتند ولی پرسنل قسمت پذیرش رفتارشون جالب نبود.