کاخ و اقامتگاه باستانی داریوش بزرگ

منظور از اقامتگاه باستانی داریوش بزرگ در شوش، همان مجموعه عمارت‌های مسکونی و اختصاصی است که در مجاورت تالار بارعام (آپادانا) قرار داشت. در حالی که آپادانا فضایی برای پذیرایی‌های رسمی و دیدارهای دولتی بود، این بخش که به آن «هدیش» یا بخش خصوصی کاخ نیز می‌گویند، محل زندگی شخصی پادشاه و خانواده او محسوب می‌شد. ۱. سازماندهی و محرمیت این اقامتگاه در جنوب تالار اصلی آپادانا واقع شده بود. طراحی آن به گونه‌ای بود که پادشاه بتواند به دور از هیاهوی دیدارهای رسمی، در فضایی آرام زندگی کند. این بخش شامل چندین حیاط داخلی کوچکتر، اتاق‌های استراحت، گرمابه و تالارهای خصوصی بود که توسط راهروهای طولانی و باریک از بخش‌های عمومی جدا می‌شدند. ۲. ویژگی‌های معماری اقامتگاه خشت و تزئینات: دیوارهای این بخش عمدتاً از خشت خام با ضخامت بسیار زیاد (گاهی تا ۵ متر) ساخته شده بودند تا عایقی در برابر گرمای طاقت‌فرسای شوش باشند. نمای داخلی این دیوارها با گچ‌بری‌های رنگی و در برخی قسمت‌ها با آجرهای لعاب‌دار ظریف تزیین شده بود. ستون‌های چوبی: برخلاف آپادانا که ستون‌های سنگی عظیم داشت، در بخش‌های اقامتی بیشتر از ستون‌های چوبی (احتمالاً از جنس سدر لبنان) با پایه‌ستون‌های سنگی کوچک استفاده می‌شد که فضایی گرم‌تر و صمیمی‌تر ایجاد می‌کرد. ۳. حرم‌سرا و بخش زنان در بخش جنوبی این اقامتگاه، فضایی وجود داشت که باستان‌شناسان آن را به عنوان حرم‌سرا یا محل زندگی ملکه و زنان دربار شناسایی کرده‌اند. این بخش دارای حیاط‌های اختصاصی بود که نور و هوای تازه را به اتاق‌های اطراف می‌رساندند، بدون آنکه از بیرون کاخ دید داشته باشند. ۴. کتیبه‌های اختصاصی در این بخش از کاخ، کتیبه‌هایی یافت شده که با لحنی شخصی‌تر از کتیبه‌های رسمی آپادانا نوشته شده‌اند. در برخی از این متون، داریوش از اهورامزدا می‌خواهد که او، خانواده‌اش و این بنا را از گزند دشمن، خشکسالی و دروغ محافظت کند. یک نکته جالب: در حفاری‌های این بخش، بقایایی از اشیاء زندگی روزمره مانند ظروف سنگی بسیار ظریف، عطردان‌های شیشه‌ای و زیورآلات طلا یافت شده است که نشان‌دهنده سبک زندگی بسیار مجلل و با سلیقه در دربار هخامنشی است.

فوق العاده زیبا بود