پیتزا داود

جای نشستن داخلش کمه و بیشتر باید روی چهارپایه های بیرون بشینید. سفارش می دید و پول رو حساب می کنید و یه مقدار نسبتا زیادی کالباس مارتادلا میده و اسمت رو می‌پرسه و هروقت آماده شد صدات می کنن. برخلاف شایعات گربه های کوچه کالباس می‌خوردن. قیمت ها نسبت به حجم و کیفیت خیلی گرونه. من پیتزا قارچ گرفتم که تعریفش رو شنیده بودم که فقط شامل قارچ بود و پنیر پیتزا پنیر هم خیلی شل بود و قارچ ها توش شناور بودن. در کل در بد بودن این پیتزا کسی شکی نداره و انگار یه خودآزاری جمعیه 😂

پیتزاش طعم خیلی خوبی نداشت. صرفا نون و پنیرش خوب بود. البته بهتره که سوسیس نذارن لای پیتزا. بهتر میشه. ولی میزبانیشون خوبه. فضاش هم باحاله. ارزش امتحان کردن داره

کسی که اینجا میاد طبیعتا دنبال طعم حس نوستالژی هست نه یه پیتزای ایتالیایی یا امریکن! داخل ۴ تا میز با ۸ تا صندلی هست که میتونید بشینید. من داخل نشستم. در ابتدا به رسم‌پیتزا داوود، حجم زیادی کالباس دادن، پیتزامم نسبتا زود اماده شد. برخورد و پیگیری پرسنل عالیه و یه تم شوخ طبعی و صمیمیت خاصی دارن. سس قرمز و اویشن روی میزها هست اما اگه سس سفید بخواید جداگانه میدن بهتون، با کمااال میل. پیتزام اضافه اومد، برام پک کردن و بازم کنارش سس قرمز گذاشتن (مشتری مداری) 👌 خیلیا هم‌که دو‌نفری میومدن، بهشون میگفت یه پیتزا کافیه براتون دو تا سفارش ندید ☺️

پیتزا داود، ظاهرا قدیمی ترین پیتزافروشی تهران است. این پیتزافروشی در کوچه لولاگر واقع شده که از معروف ترین کوچه های ایران است؛ معروفیت کوچه به سبب ساختمان های قدیمی و زیبای آن است که اخیرا به کافه تبدیل شده اند. داخل کوچه علاوه بر پیتزا داود، موزه اسباب بازی نیز وجود دارد که بسیار دیدنی ست. پرسنل پیتزافروشی تا حدی شوخ طبع و مهربان هستند. اما در مورد پیتزای این پیتزافروشی نمی توانم امتیاز قابل قبولی بدهم چون کیفیت مواد اولیه خوب نیست. با این وجود به دلیل تاریخ کوچه و پیتزافروشی داود، می توانید یک بار آن را تجربه کنید.

پیتزا داوود ظاهراً قدیمی‌ترین پیتزافروشی تهران است؛ با تاریخچه‌ای که به سال ۱۳۴۰ برمی‌گردد. فضایی بسیار ساده و بی‌آلایش دارد، جایی شبیه به رستوران نیست و بیشتر شبیه اغذیه‌فروشی‌هایی که بیرون بری دارند هست و خیلی فضای زیادی برای نشستن ندارد و خب معمولاً هم شلوغ است که مجبورید داخل کوچه، روی چهارپایه‌های پلاستیکی منتظر بمانید. فرایند سفارش جذاب و قدیمی است. اسم‌تان را صدا می‌زنند و یک بسته آلومینیومی بزرگ پر از کالباس را پیش از تحویل سفارش به دستتان می‌دهند. فضای داخل پر از تصاویر جالب‌ است. روی یکی از دیوارها نوشته‌اند: “لطفاً خالی نبندید٫” که در نگاه اول خیلی بامزه است. اما در مورد طعم پیتزا… باید بگویم اگر دنبال همان پیتزای همیشگی هستید، اینجا، انتظارات شما را برآورده نمی‌کند. ترکیبی خاص و نوستالژیک است که بیشتر یادآور “ساندویچ پیتزا”های خانگی دهه‌های گذشته است. در مجموع، اگر به دنبال تجربه‌ای خاص و کمی عجیب هستید، پیتزا داوود ارزش امتحان کردن دارد. اما احتمالاً برای یک غذای لذیذ و باکیفیت، باید به سراغ گزینه‌های دیگری بروید

اگر دنبال طمع نوستالژی پیتزا هستین برین .برای سرگرم شدن تا اماده شدن پیتزا یعه عالمه کالباس بهتون میدن.ما چون این مورد رو نمیدونستیم پیتزا کالباس سفارش دادیم و خیلی حجم کالباس زیاد شد پیشنهاد میدم پیتزا دیگری رو امتحان کنین. و کوچه لولاگر ارزش یبار اومدن رو داره.

پیتزا داود اولین پیتزافروشی تهران سال ۱۳۴۰ توی کوچه لولاگر توسط عمو داود و شریک (شرکای ) ارمنی‌ش تاسیس شد. خدا بیارمزدش خیلی مرد بامرام و مشتی و بامزه‌ای بود. و لطف رفتن و پیتزا خوردن، فقط تو کوچه نشستن و دیدن عمو داود و بامزگی‌های مغازه‌ش و نوستالژی شست ساله‌ی اونجا بود. وگرنه پیتزاش کیفیت خوبی نداشت ولی خیلی خیلی خوشمزه بود. پیتزا پنیر و قارچ و سوسیسش خیلی خوشمزه بود و اینکه اولش بهت کالباس میده رو هم که همه می‌دونن. خود عمو داود هیچوقت نمیذاشت زیاد غذا سفارش بدی، همیشه می‌پرسید چند نفری و سفارشت رو بالا پایین می‌کرد. تجربه‌ی بامزه‌ایه ولی به عنوان یه پیتزای خیابونی.

خدا رحمت کنه آقا داوود رو. خودش و روحیه اش یه آپشن منحصر به فرد بود. اینجا اولین پیتزایی ایرانه و هنوز همون جوری پیتزاهاشو درست میکنه. اول که سفارش میدی یه پرس کالباس به ات میدن تا زمان آماده شدن پیتزات مشغول بشی😅. اگه سیر نشی بازم به ات کالباس مجانی میدن که میتونی با آویشن و سس میل کنی. حتما پیشنهاد می دم برای یه بار هم که شده اینجا بیاین

پیتزا داوود قدیمی ترین پیتزا فروشی ایران ، تاسیس ۱۳۴۰ ... هنوز به سبک گذشته پیتزا رو سرو میکنن ، به همراه هر پیتزا یک پیش غذا به صورت رایگان تحویل میدن که شامل یک ظرف کالباس برش خورده مارتادلا ست .. محیط واقعا دلنشین و نوستالژیک هستش حتما پیشنهاد میکنم ... اینم اضافه کنم اگر زیاد نمیتونید بخورید برای ۲ نفر فقط یک دونه سفارش بدید ...

پیتزا داوود برای تجربه‌ی خوردن یه پیتزای ایرانی بانمک و جالبه. فضای نوستالژیک طهران قدیم رو داره و خیلی کوچیکه. قبل از سرو کردن پیتزا واستون کالباس با سس قرمز و آویشن می‌ذارن که مشغول بشید و بعد نهایتا ۱۰ دقیقه پیتزاتون آماده می‌شه. به پیتزای مینی سیر کننده هست که طعم قابل قبولی تو پیتزا‌های ایرانی داره اون هم به نسبت قیمتش. برای یه بار تجربه کردن جالبه ولی قاعدتا زیاد از حدش رو نمی‌پسندم. فضای بیرونی داره و داخلی خیلی کوچیک. (من پیتزای کالباس گرفتم و آب معدنی)

بیشتر برای کسایی که بچگیاشون اینجا اومده بودن مناسبه چون حس نوستالژی داره براشون فضاش از نظر غذا ولی اصلا خوب نبود، کالباس خشکی که به عنوان پیش غذا و رایگان میده با یه عالمه آویشن خیلی دیگه بی کیفیته خود پیتزاشم چیز خاصی نداشت . خیلیییی شلوغ بود و صف طولانیی داشت درکل اگ خیلی اسمشو زیاد شنیدید و همیشه دوس داشتید برید ،برید وتجربه کنید ولی انتظار غذای خوب اصلا نداشته باشید

پیتزا داوود اولین پیتزا فروشی ایران واقع در نوفل لوشاتو کوچه لولاگر جای بسیار نوستالژی و پر خاطره و پرسنل مشتی و با ادب اگه بخاطر نوستالژی بودن و زیبایی محل میخواید برید صد در صد بهتون پیشنهاد میکنم ولی اگه از کیفیت پیتزا ها انتظاری دارید پشیمون میشید

بعد از مدت‌ها امشب دوباره رفتیم پیتزا داوود؛ همان پیتزا فروشی قدیمی با حال و هوای نوستالژیکش. ما همیشه فقط پیتزای کالباس می‌خوریم و طبق عادت همیشگی فقط یکی سفارش دادیم. کوچه لولاگر مثل همیشه زنده و پرهیاهو بود، اما این بار تمیزتر و مرتب‌تر از قبل. طعم پیتزا هم درست مثل گذشته بود؛ شاید غذای سالمی نباشد، اما طعمی دارد که انگار هیچ‌وقت قدیمی نمی‌شود. جالب‌تر اینکه پسر چهار ساله‌ام — که معمولا نقش کنترل کیفی خانواده را دارد — فقط اینجا با اشتیاق پیتزا می‌خورد!

حقیقتا اینجا اگر میایین برای کیفیت غذا و سرویس نباید بیایید. صرفا چون معروفه و فضاس دلنشینی داره کلا کوچه ارزش یکبال امتحان کردن رو شاید داشته باشه ولی باید مرقب باشین چون کیفیت مواد غذایی خیلییی ممکنه بهتون نسازه. ولی تجربه خوبی بود برای یکبار

خیلی دلنشین و مشتری مدار و کلی انرژی خوبی منتقل میکنه چه گرمای تابستان و چه سرمای زمستان هیچ وقت ادم از اینکه توی صف طولانی ایستاده ناراحت نیست.یه طورایی کیف میکنه که کمتر جایی این حس رو داره

۰۵/۰۴/۱۰۴۳ دکور عوض شده و دو مدل پیتزا اضافه شده. هنوز همه چی به همون صورت هست و اگر می.یاید اینجا می دونی چی در انتظارتونه. ۳ پیتزا به همراه ۳ نوشابه شد ۶۲۰ هزار تومن. پیتزا داوود از اون رستوران هایی هست که هوس می کنید و موقع خوردن از خودتون سوال می کنید چرا. اما ممکنه هفته بعد هم هوس کنید. فکر نکنم کسی برای غذاش بره.

ارزش یکبار امتحان رو داره ولی به نسیت قیمت نمی ارزه و میشه گفت چیزه خاصی نداره ولی چون به سبک اولین باره پیتزا هست چیز خاصی نداره و نوستالژی هست .

یکی از قدیمی ترین پیتزا فروشی ها که غریب به ۱۰۰ سال مشغول به کارن و فقطططططط پیتزا سرو می کنند و متخصص پیتزا هستن برای خودشون و منو بسیار ساده ولی پر محتوا در محصول و بسیار خوش طعم در این مغازه نیازی به چند سفارش ندارید ...؟ چون به حجم و مواد ارگانیکی که در پیتزاهاشون به کار بردن شما با خوردن یک پیتزا هم بسیار سیر میشید ..‌. و از همه جالبتر سیستم مشتری مداری فوق‌العاده شون هست که نزدیک نیم کیلو بهتون ژامبون میدن تا زمانی که سفارش تون آماده بشه .😍 یعنی یک بار بیایی و فقط ببینی سیستم مشتری مداری شون رو مواد استفاده شده در پیتزا هاشون رو دیگه هیچ جا برای فست فود نمیری ...

فضای باحالی داره و خیلی دوست داشتنیه کلا کوچه لولا اگر اتمسفر خیلی خوبی داره قبل از اینکه غذاتون آماده بشه هم بهتون کالباس اسلایس شده میدن تا غذا آماده بشه.ولی کیفیت غذاش جالب نیست درسته اسم اولین پیتزا فروشی ایران روشه ولی کیفیت خوبی نداره نه کالباسی که قبل غذا برای پذیرایی میدن نه خود پیتزا.

من از رفتار فوق العاده خوبشون خیلی خوشم اومد (اسمت رو میپرسن، با اسم صدات میکنن، کلا احترام زیاد میزارن). فضای نوستالژیکش هم جالب بود. خود پیتزا هم جذاب و کاملا متفاوت بود. اینکه اولش سوسیس خالی میدادن برای من تجربه جدیدی بود. توی غذا سلیقه خیلی مهمه و نمیشه گفت چی درست و غلطه، اما من به شخصه دوست دارم پیتزا ترکیب پیچیده ای باشه و توش مخلفات گوناگونی داشته باشه و مخصوصا پرپنیر باشه. بنابراین پیتزای ساده و پُر از سوسیس «پیتزا داوود» برای من ایده آل نیست. خلاصه بخوام بگم، دیگه اختصاصا برای خوردن پیتزای «پیتزا داوود» تا اونجا نمیرم، اما اگه تنها یا با دوستی از اونجا در حال رد شدن باشم و گشنه باشم، پیتزا داوود یکی از گزینه هام خواهد بود. قیمت (اوایل تیر 1401): پیتزاها اگه اشتباه نکنم بین 70-90 تومن بودن. من پیتزای مخلوط خوردم (سوسیس وکالباس)، که فکر کنم 80 تومن بود. حجم پیتزاها رو هم که توی عکسها میتونید بینید. مساحت کم، ضخامت زیاد. سوسیس و کالباس فراوان. و حجم اون سوسیسی هم که زمان سفارش گرفتن بهتون میدن واقعا زیاده. آخر سر که ازتون میپرسن «سیر شدی؟» به احتمال 99.99 درصد جوابتون مثبت خواهد بود. برای من که خیلی سنگین بود. اگه کم‌غذا هستید میتونید دو نفری یه پیتزا سفارش بدید.