دژ رشکان

وقتی در ری قدیم قدم می‌زنی و از میان شلوغی‌های شهر به سمت محله صفاییه می‌روی، ناگهان صخره‌ای بلند و دژمانند بالای تپه‌ای سنگی خودنمایی می‌کند؛ اینجا دژ رشکان است، یکی از قدیمی‌ترین سنگرهای دفاعی ایران که نامش از «ارشک یکم»، بنیان‌گذار سلسله اشکانیان گرفته شده. حسی که وقتی پای این دیواره‌های سنگی می‌ایستی بهت دست می‌دهد، حسِ ایستادن در مقابل نگهبانی است که بیش از ۲۳۰۰ سال است که از دروازه‌ی شرقی ری محافظت می‌کند. چیزی که نظرم رو جلب کرد، معماریِ لایه‌لایه‌ی این دژ بود؛ وقتی به لاشه‌سنگ‌ها و ملات ساروج دقت می‌کنی، متوجه می‌شی که این بنا فقط متعلق به یک دوره نیست. اینجا در زمان اشکانیان ساخته شد، در زمان ساسانیان توسعه پیدا کرد و حتی در دوران اسلامی هم از آن استفاده می‌شد. پیاده‌روی از پایین تپه تا بالای دژ کمی نفس‌گیر است، اما وقتی به آن بالا می‌رسی، تمام شهر ری و گنبدِ زیبای حرم شاه‌عبدالعظیم زیر پایت قرار می‌گیرد. وضعیت تمیزی محوطه در سال‌های اخیر کمی بهتر شده، اما هنوز هم جای کار دارد. اطراف دژ فضایی برای پارک ماشین پیدا می‌شود و مسیر دسترسی هم سرراست است. بهترین زمان برای رفتن به اینجا، عصرهای بهار یا پاییز است که آفتاب مستقیم روی صخره‌ها می‌تابد و رنگ سرخ‌فام سنگ‌ها را بیشتر نمایان می‌کند. اگر اهل عکاسیِ فرم و معماری باستانی هستید، زوایای صخره‌ای این دژ خوراکِ لنز دوربین شماست. Rashkan Castle on Google Maps نکته کاربردی (Pro Tip): اکثر توریست‌ها فقط به بخش بالایی دژ نگاه می‌کنند، اما اگر کمی وقت بگذارید و در حاشیه صخره به سمت غرب حرکت کنید، می‌توانید بقایای برج‌های دیده‌بانی کوچکی را ببینید که در شکاف سنگ‌ها پنهان شده‌اند. ضمناً، آنتن‌دهی در بالای دژ عالی است و می‌توانید همان لحظه عکس‌هایتان را آپلود کنید، اما مراقب باشید چون لبه‌های صخره هیچ حفاظی ندارند و بادهای تندِ ری می‌تواند خطرناک باشد.

مجموعه دژ رشکان در محدوده شرقی شهر ری و بین دو اتوبان امام علی و آوینی واقع شده. بنای اصلی دژ منسوب به اشکانیان است و نام آنرا برگرفته از ارشک، بنیانگذار سلسله اشکانی می دانند. مجموعه دارای ورودی و در حال رسیدگی است و پله ها و تجهیزات حفاظتی برای بازدید کنندگان نصب شده. بالای دژ چشم انداز زیبایی از اطراف و شهر تهران ارائه می دهد، به شرط تمیز بودن هوا!

جای جالب و قشنگی هست و تهران اینجا زیرپاتونه دسترسی بهش آسونه و یکی از بناهای تاریخ جذاب و پر از داستانه ولی کاش بیشتر به این بناها برسن هیچ رسیدگی روشون نشده و کاملا در معرض تخریب شدید هستن

اول وارد میشی و مستقیم میری به پله میرسی و از پله بالا میری‌ میرسی به یه نقطه ای که به کل تهران دید داره من وقتی رفته بودم کمی باد میومد و خیلی جالب بود و البته نزدیک غروب بود و اسمون خوش رنگ بود از اونطرف تپه که میای پایین کمی از دژ باقی مونده که محل زندگی بیخانمان ها شده و روشن کردن اتیش باعث صدمه به دژ شده و دیوارا رو سیاه کرده در هر صورت تجربه باحالی بود

بنای متعلق به دوره اشکانی که اکنون بخشی از برج‌ها و باروی آن به جا مانده است، برای دیدن این اثر نیازی به خرید بلیت ندارید

این محل بقایای یه دژ نظامی مربوط به دوره اشکانیه و بیشتر برای علاقه مندان به تاریخ قابل توجهه

امروز رفتم اونجا و برای کانال یوتوبم فیلم برداری کردم خیلی باحال بووود دورچی مدیا اسم کانال منه

یه منظره‌ی جذاب به مرکز و شمال تهران داره که وقتی برسین بالای تپه می‌تونین ازش لذت ببرین.

فکرکنم تا چند سال دیگه کاملا نابودش کنن و پاساژ کنن یا کارخانه ایی چیزی

برای اینکه وسعت شهر ری و تهران را قشنگ درک کرد باید از اینجا دیدن کرد. یه حس عجیبی به آدم دست میده وقتی از اونجا به دورتادور نگاه میکنی. انگار به دل تاریخ و ری باستان سفر میکنی .قطعا تماشا در هوای پاک بهترین کیفیت و حال را دارد. مثلا در ایام عید یا در تک و توک روزهای هوای پاک بقیه سال مخصوصا اگر در زمستان باشد و برف بر بلندی کوهها باشد که چشم اندازی رویایی و فوق العاده خواهد داشت. اصلا انتظار یک محیط تاریخی قدر دانسته شده و رسیدگی و نظارت شده رو نداشته باشید. شما با یک محوطه بی در و پیکر و رها شده ای مواجه ای خواهید شد. از هر جایی در اطرافش می توانید راهی دژ شوید.بهترین مسیر همان مسیر پلکان کنار پارک است.پلکانش فرسوده و خطرناک است. باید احتیاط گام برداشت.زباله و آشغال هم دور تا دور موج میزند. اتاقک نگهبانی هم داشت ولی اثری از نگهبان نبود. ترجیحا تنها و در اوقات خلوت نرید. روی امنیت محل چندان نمیشود حساب باز کرد. چند مرحله کاوش انجام گرفته که آخریش چند سال پیش بوده. اشیا و آثار به دست آمده هم در موزه ملی قرار دارد. صد افسوس که توجه و نگاهی بهش نمیشود. اثری که هر کشوری آرزوی داشتنش را دارد تا قدمت تاریخیش را به رخ بکشد اینگونه اینجا یتیم و بی سرپرست است.

محققان و مورخان درباره وجه تسمیه دژ رشکان شهر ری و تاریخچه آن بر این باورند که از آنجا که این دژ میراث بجا مانده از دوره نسبتا طولانی اشکانیان یا پارتیان است اسم این دژ بزرگ، رشکان، هم از واژه ارشک که پایه گذار شاهنشاهی اشکانیان بود گرفته شده – همان طور که در تاریخ شاهنشاهی پارتیان یا اشکانیان سایر فرمانروایان و پادشاهان این شاهنشاهی به افتخار ارشک بزرگ کلمه ارشک را به اسم خود می افزودند – ری هم در آن دوره نامش ارشکیه بود و از این منطقه تاریخی که یکی از بهشت های باستان شناسی ایران محسوب می شود آثار و ابزار جنگی کهن بسیاری کشف شده که علاقمندان می توانند در موزه ایران باستان از آن بازدید کنند. این قلعه ۲۳۰۰ ساله، میراث ارزشمند اشکانیان و پس از آن امپراتوری ساسانی است. از جهت معماری دژ مذکور بالای کوه استواری بنا شده و مصالح بکار رفته در آن از سنگ و ساروج‌ است. به نظر می رسد دژ رشکان شهر ری پایتخت بهاره شاهان اشکانی بوده و نیز یکی از اماکن مهم برگزاری مراسم و آیین های نوروزی در دوره امپراتوری ساسانی محسوب می شد. کاوشگران باستان شناس در جستجوهای اخیر خود در محوطه دژ رشکان به آثاری از آخرین سازه های معماری کاخ سیاوش دست یافتند که آن را به اواخر دوره حکومت ساسانی نسبت می دهند. دژ رشکان این سازه که از سنگ و ساروج است بعد از گذشت سال ها از میان توده های از خاکروبه ها و زباله های شهری کشف شد. مورخان و کارشناسان میراث فرهنگی بر این باورند که این کاخ به سیاوش بن مهران آخرین حکمران سلسله ساسانی ری تعلق داشته است. هفتاد سال پیش از این باستان شناسی آلمانی – آمریکایی به نام پرفسور اشمیت در این نقطه عملیات کاوش و جستجوهای باستان شناسانه را شروع کرد. هر چند تلاش های هیات باستان شناسی که به سرپرستی اریک اشمیت بود منجر به کشف بقایای مسجد جامع ری شد اما مرگ زود هنگام این پژوهشگر سبب متوقف شدن ادامه عملیات شده و حاصل تلاش های او هم هرگز انتشار پیدا نکرد تا اینکه جستجوهای باستان شناسان در دهه گذشته سبب دستیابی آنان به اثری ارزشمند از دوره حکومت اشکانیان و ساسانیان و همچنین سده های اولیه دوره اسلامی شد و وجود ارگی حکومتی در این منطقه را برای باستان شناسان آشکار کرد.

دژ رشکان در نزدیکی صفائیه (محله) شهر ری و تپه چشمه‌علی قرار دارد. یکی از دژ و قلعه‌های محافظ هسته اولیه ری به شمار می‌رفت. این دژ با ساختاری متشکل از لاشه سنگ و ساروج، متعلق به دوره اشکانیان است. این دژ گذشته با انتساب به فخرالدوله ابن رکن الدوله دیلمی،فخرآباد نامیده می‌شد. نام قلعه عظیم «رشکان» از کلمه «ارشک یکم» که بنیانگذار این سلسله پادشاهی بوده گرفته شده است و دیگر پادشاهان این سلسله جهت افتخار کلمه ارشک را به نام خود اضافه می‌کردند. ری در آن زمان «ارشکیه » نام داشته است. از این محل وسایل جنگی کهنه زیادی بدست آمده که در موزه ایران باستان موجود می‌باشد. در این قلعه کاخ‌ها، اموالی گران‌بها و اسلحه خانه‌هایی وجود داشت. بخش‌های اصلی قلعه تا زمان قاجار نیز بر جا بود، اما امروزه قسمت اعظم آن تخریب شده است. دیوارهای غربی این دژ دارای سوراخ‌هایی برای تیر وکمان است .

قلعه ای تاریخی و متروکه در تهران

اگر به محوطه‌های باستانی علاقه‌مندی برایتان جالب خواهد بود. همچنین در بالای پلکان دژ می‌توانید نمایی از شهر ری و کارخانه سیمان را ببینید.

دژ رشکان در نزدیکی صفائیه شهرری و تپه چشمه علی قرار دارد. این دژ با ساختاری متشکل از لاشه سنگ و ساروج ، متعلق به دوره اشکانیان است

چیز زیادی ازش نمونده و بیشتر شده محل مواد کشیدن معتادان! متاسفم که با بناهای چند هزار ساله که میراث زمین هست نه فقط میراث ایرانیان اینطوری رفتار میکنیم

کوه کوچکی هست و برای بالا رفتن از آن پله هایی از چوب و داربست درست کردن که شبانه میان و چوب ها را می‌دزدند و راه بالا رفتن و پایین آمدن را سخت کرده

پیشنهاد میکنم حتما برید ببینید منظره خیلی جالبی داره اوله صبح و دمه غروب منظرش عالیه یه جورایی بامه شهرری حساب میشه از جاده امین آباد بعد روستایه هفت دستگاه برید .

قلعه ایی یادگار از گذشتگان که متاسفانه در نزدیکی آن و در حریم آن کلی ماشین الات و تجهیزات سوار شده اما منظره تهران از بالای قلعه فوق العادست

به نظر من که جای خیلی جذاب و مخوفیه فقط حیف که داره نابود میشه