Golshan Caravanserai

کاروانسرای تاریخی شاه‌قدم یا گلشن که جزو آثار دوره قاجار، و ثبت شده در فهرست آثار ملی (در سال ۱۳۸۶) است با این وضعیت به حیات اسف‌بار خودش ادامه می‌دهد. از خانه‌ی تاریخی امینی‌ها بیرون آمده بودیم که از دور گنبد خشتی بلندی نظرم را جلب کرد. خیابان‌ و پیاده‌رو از نم باران شب گذشته هنوز خیس بود. حدود ۱۵۰ قدم در خیابان مولوی بالا رفتم تا به ورودی یک کاروانسرای قدیمی رسیدم. گنبد ورودی، مقرنس های داخل و درِ کهنسال و کاشی‌کاری های روی دیوار در همان لحظه‌ی ورود فریاد می‌زد که آنجا هویتی تاریخی دارد. وارد صحن کاروانسرا شدم. کف صحن را خاک نم زده پوشانده بود. دور تا دور، هجره‌هایی در دو طبقه که همه با آجرکاری‌های منظم و گاه کاشی‌کاری قاجاری تزیین شده بود. در برخی از این هجره‌ها کارگاه‌های چو‌ب‌بری و نجاری در حال کار بودند. آتش را می‌توانستی ببینی که از داخل حلبی‌ها زبانه می‌کشید. در جای جای میان صحن قفس‌های بزرگ نگهداری مرغ و خروس و آغل گوسفند قرار داده بودند. روی زمین باید مراقب می‌بودی پایت روی خرابکاری حیوانات نرود. آب انبار سمت شمالی فرو ریخته بود. گنبد و بخشی از هجره‌های جبهه‌ی شمالی آوار شده بود. سردر ورودی با حمایت یک تیرآهن تعادلش را حفظ کرده بود. تا کی؟ خدا داند. شاید تا حالا همنشین خاک شده باشد. . این وضعیت یکی از آثار ملی ایران است. اثری که بعد از بازسازی به راحتی می‌تواند محل دایر شدن کافه و گالری و کاربردهای گردشگری بشود حالا در شُرف فروپاشی کامل است. این تصاویر مربوط به انتهای پاییز ۱۴۰۴ است. گویا مجموعه مالک خصوصی دارد. با این حال دستمریزاد به مالک مجموعه و میراث_فرهنگی_قزوین و مملکت گل و بلبل.⁩

مشاهده در گوگل مپس