آبانبار حاج حسینعلی سزاور مکان یادبود واقعه تاریخی در قم. این مکان برای علاقهمندان به تاریخ و گردشگران محلی یه نقطهی دیدنیه. در اطرافش فضای آرام و طبیعتی زیباست که باعث میشه هر کسی حس آرامش پیدا کنه. در شهر قم، اینجا یکی از جاذبههای مهمه که همیشه پر از بازدیدکنندهی مشتاقه. هر ساله هزاران نفر از سراسر ایران و حتی کشورهای همسایه به اینجا میآیند تا به یاد خاطرات گذشته بمانند. در کنار آبانبار، میتونی از مسیرهای پیادهروی کوتاه و چشماندازهای طبیعی لذت ببری. اگر میخوای یه خاطرهی تاریخی بسازی، حتماً یه دورهی کوتاه به اینجا برسی.
آبانبار حاج حسینعلی سزاور یکی از نمونههای قدیمی آبانبارهای شهر قم است که ریشهاش به دوران قاجار بازمیگردد و حالا بهعنوان یک اثر تاریخی ثبت ملی شناخته میشود. این آبانبار زمانی نقش مهمی در تأمین آب روستاییان و شهری داشته، اما سالهاست که کارکردش را از دست داده و بیشتر به یادگار گذشته تبدیل شدهاست.
ساختمانش ساده و بدون تزیینات خیلی پرزرقوبرق است، ولی همین سادگی باعث میشود بهتر بتوانی فکر کنی مردم دیروز چگونه برای دسترسی به آب تلاش میکردند، مخصوصاً در شهری مثل قم که آب همیشه ارزشمند بوده. اگر دقت کنی، ساختار و طاقهایش هنوز نشان میدهد چطور معماری سنتی با شرایط آبوهوایی گرم و خشک سازگار بوده است.
برای بازدید، لازم نیست زمان زیادی صرف کنی، اما اگر به معماری کاربردی و بخشهای کمتر شناختهشده شهری علاقه داری، دیدن این آبانبار میتواند تجربه قابل تأملی باشه؛ بهخصوص وقتی تصور میکنی مردم چند نسل قبل برای چند لیتر آب تازه از اینجا استفاده میکردند.
In the absence of modern water networks people of Iran collected rain water in such reservoirs. To get cool redressing water one had to climb down many stairs to get to the faucet at the low level where cool water was available in the hot summer months. Smaller version of these public reservoirs were made in homes for the same purpose. The public water sources served less fortunate and travelers. Many of these reservoirs are turned to restaurants and misses around the town. The Farsi work is Abanbar آب انبار.
