موزه باستان شناسی همدان

در اینجا از همه ظروف و ابزار ها و نامه های دوران تاریخی همدان جمع آوری شده و به نمایش عموم مردم قرار گرفته و راهنمایی برای این موزه قرار داده شده تا به سوالات پاسخ بده به نظرم ارزش یک بار بازدید رو داره Here, all the utensils, tools, and letters of Hamedan's historical period have been collected and displayed to the public, and instructions for this museum have been posted to answer the questions. I think it is worth a visit

مشاهده در گوگل مپس

هگمتانه در شهر همدان و در استان همدان قرار دارد هگمتانه به معنی جایِ به ‌هم ‌آمدگان جای گرد آمدگان پایتخت مادها، پایتخت تابستانی هخامنشیان، و ساتراپ‌ نشین ماد از هخامنشیان تا ساسانیان بود یونانیان هگمتانه را اِکباتان می‌خواندند این شهر کهن، نخستین پایتخت ایران بوده هگمتانه به شماره ثبت 28 در تاریخ 24 شهریور 1310 در آثار ملی به ثبت رسیده است دیاکو یا دیااُکو بنیان‌گذار و نخستین شاه حکومت ماد بود

مشاهده در گوگل مپس

موزه باستان‌شناسی همدان که درست در دل تپه باستانی هگمتانه قرار گرفته، جایی است که می‌توانید با چشم‌های خودتان ببینید چطور لایه‌های مختلف تاریخ روی هم چیده شده‌اند. این موزه برخلاف بسیاری از موزه‌های مدرن، حسی کاملاً واقعی و زمینی دارد؛ انگار که خاک هگمتانه دهان باز کرده و گنجینه‌هایش را بیرون ریخته است. جذاب‌ترین بخش این موزه، تماشای اشیای زرین و سیمینی است که از دل همین خاک بیرون آمده‌اند. معروف‌ترین داستان درباره این منطقه، قصه «گنج‌های هگمتانه» است. سال‌ها پیش از اینکه اینجا به شکل رسمی کاوش شود، مردم محلی بعد از هر باران شدید به تپه می‌آمدند تا در میان گل و لای، سکه‌ها یا قطعات طلایی را پیدا کنند که باران از دل خاک بیرون کشیده بود. این موزه در واقع جمع‌آوری شده از همان شکوهی است که زمانی زیر پای مردم شهر پنهان بود. یکی از بخش‌های تکان‌دهنده موزه، اسکلت‌های انسانی است که دقیقاً به همان شکلی که کشف شده‌اند، نگهداری می‌شوند. دیدن این بقایا در کنار ظروف سفالی و ابزارهای زندگی، آدم را به فکر می‌برد که هزاران سال پیش، انسان‌هایی درست در همین جایی که ما ایستاده‌ایم، عاشق شده‌اند، جنگیده‌اند و زندگی کرده‌اند. اگر به اینجا رفتید، حتماً به «ریتون‌ها» یا جام‌های سرشیر دقت کنید. ظرافت آن‌ها چنان است که باورتان نمی‌شود چطور هزاران سال پیش بدون ابزارهای دقیق امروزی، چنین شاهکارهای هنری خلق شده است. فضای موزه کوچک اما بسیار غنی است و قدم زدن در آن، مثل این است که در یک ساعت، سفری سه هزار ساله از دوران مادها و هخامنشیان تا دوران اسلامی داشته باشید.

مشاهده در گوگل مپس

گورستان پارتی در محوطهٔ شیر سنگی در شهر همدان است. به دنبال کشف اتفاقی یک تابوت سفالی، در سال‌های ۱۳۵۳ و ۱۳۵۴ شمسی عملیات کاوش توسط هیئت باستان‌شناسی ایران در محوطهٔ شیر سنگی شروع شد. آثار مکشوفه شامل یک گورستان اسلامی و یک گورستان مربوط به دورهٔ ساسانی بود. گورستان اسلامی به دلیل عمق زیاد گورهای حفر شده، در موارد متعددی بقایای گورهای قدیمی را منهدم و از بین برده‌بود. نتایج حفاری‌های در گورستان پارتی در فصل اول حفاری ۱۴ تدفین مشتمل بر ۷ تدفین در تابوت‌های سفالی، ۴ تدفین درون خمره، دو تدفین طاقباز و یک تدفین چمباته‌ای بدون تابوت به دست آمد. تابوت‌های استفاده شده، در نوع شمال شرقی همگی بیضی شکل با پوششی از تخته‌سنگ‌های نازم و فرم تابوت‌های نوع جنوب غربی منطبق با خطوط بدن اجساد بود و پوشش آن‌ها از تخته سنگ‌های نازک متفاوت با گروه قبل یا پوشش سفال و سنگ به صورت توأم بود. در فصل دوم کاوش‌های این گورستان در سال ۱۳۵۴ شمسی، جمعاً ۵۱ گور کاوش شد که ۳۱ نوع تدفین طاقباز بدون تابوت، ۱۱ تدفین چمباته، ۵ تدفین در تابوت و ۲ تابوت سفالی و یک تدفین بدون تابوت در هر یک دو اسکلت قرار داشت. کشف دو سکه از مهرداد یکم حدود ۱۷۵ پیش از میلاد و فرهاد دوم ۱۲۹ میلادی ثابت کرد که برخی از این تدفین‌ها مربوط به اوایل دوره اشکانی است. امروزه عموم باستان شناسان، تپهٔ باستانی هگمتانه، واقع در مرکز شهر همدان را که وسیع‌ترین تپه باستانی ایران است. بقایای ابنیهٔ کاسی، مادی، هخامنشی و بعد از آن می‌دانند. مساحت این تپه حدود ۳۰ هکتار می‌باشد، که با در نظر گرفتن بخش‌هایی که جزء محدودهٔ تپهٔ باستانی بوده، ولی اینک ساختمان‌های مسکونی بر روی آن ساخته شده، به بیش از ۴۰ هکتار نیز می‌رسد. در حفاری‌های باستان‌شناسی سال‌های اخیر در تپه هگمتانه مشخص شده‌است که محل کاخ و بناهای اشاره شده، در تپه هگمتانه کنونی واقع بوده‌است. از جمله ویژگی‌های شهر باستانی هگمتانه، معماری و طرح و نقشه منظم این شهر بوده، که در بین آثار باستانی به دست آمده کم‌سابقه‌است. آثار کشف شده حاکی از وجود یک شبکهٔ منظم و پیشرفتهٔ آب‌رسانی در شهر حکومتی مادها و پارت‌ها است. در فواصل بین کانال‌های آب رسانی، معابری بر عرض ۵/۳ متر وجود داشته و کف این معابر، تماماً با آجرهای مربع شکل و منظمی، مفروش بوده‌است.

مشاهده در گوگل مپس