محل سابق بیمارستان وزیری اکنون بهعنوان بیمارستان زنان و زایمان فعالیت میکند و به ارائهٔ خدمات دوران بارداری، زایمان و مراقبتهای زنان میپردازد. این مرکز در تهران و در عبدوس واقع شده است و کد موقعیتی MCV3+CVQ آن را نشان میدهد. طراحی و خدمات بیمارستانی بهگونهای است که فضای آرام و حرفهای برای بیماران فراهم شود. تجربهٔ مراجعهکنندگان با تمرکز بر همراهی و پشتیبانی در مراحل مختلف زنان و مادران بهبود مییابد. نکتهٔ متمایز: نامگذاریِ محل بهعنوان «محل سابق» نشان میدهد که این مکان تاریخی با تغییر کاربری همچنان به خدمات تخصصی زنان میپردازد.
بیمارستان وزیری که در شیخ هادی ساخته شد، قصهای از دو مرد بزرگ دارد: میرزا عیسی وزیر که با سهمقدار اموالش بیمارستانی را برای مردم تاسیس کرد و شیخ هادی که زمین ۴۰۰۰ متر مربع را به او واگذار کرد؛ اینجا در ابتدا فقط ده تخت و دو بخش پزشکی و جراحی بود، هزینهی ماهانهاش ۱۰۰ هزار تومان بود و از قناتهای کرج و یخچالهای نزدیک تامین میشد. در سال ۱۳۷۴ تعطیل شد و حالا به ساختمان متروک تبدیل شده، جزو جنوب آن هنوز باقی مانده و شمال آن به کارگاهی برای هواکش مترو تبدیل شده؛ یعنی این بیمارستان که در ابتدا به عنوان یک مرکز زنان و زایمان بود، حالا به جای درمان، به ساختار زیرساختی شهر تبدیل شده.
reza nikbin
۵ سال قبل
۵
سال ۱۲۷۰ خورشیدی... بیماری وبا کشور را فرا میگیرد... " میرزاعیسی خان وزیر " که منصب وزیر دارالخلافه(شهردار طهران) را عهدهدار است خود به بیماری وبا مبتلا میشود . او که متوجه میشود نمیتواند جان سالم به در ببرد پیش از مرگ خود ثلث اموال خود را وقف کرده و طبق وصیت خود " آشیخ هادی نجمآبادی " از مجتهدین بلندآوازه عصر ناصری و مظفری را مامور ساخت بیمارستانی در طهران میکند . میرزاعیسی در شهریور ۱۲۷۱ خورشیدی فوت میکند .
. " عبدالله مستوفی " درباره وبا و مرگ میرزاعیسیخان مینویسد : " آن روزها البته آمار و احصائیهای نبوده است که بتوان عده مبتلایان به وبا و اموات آن را تشخیص دهد ولی از قراری که میگفتند عده اموات طهران به روزی سیصدنفر هم رسیده بوده است ؛ از جمله متوفیان میرزا عیسی وزیر طهران بود "
.
شیخهادی زمینی از زمینهای میرزا عیسی را به وسعت ۴۰۰۰ متر برای ساخت بیمارستانی به نام خودِ میرزاعیسیخانوزیر یعنی "بیمارستان وزیری" اختصاص داد و پس از حل اختلاف ورثه در سال ۱۲۷۵ ساخت بنای بیمارستان را آغاز و در سال ۱۲۷۹ به پایان رساند . در بالای سردر کتیبهی پوشانده شده بیمارستان نوشته شده : 《مریضخانهی ملتی که حسبالوصیه مرحوم مبرور میرزاعیسی وزیر الحسینی طابرثراه آقای شیخهادی نجمآبادی از ثلث اموال آن مرحوم بنیاد نهاد》 .
این مریضخانه در ابتدا چند اتاق و ده تخت داشت و از دو قسمت طبی و جراحی و توسط دکتر ابوتراب و دکتر ولف آلمانی اداره میشد . هزینه این بیمارستان در ماه صدتومان بود و از محل درآمد قناتی نزدیک اشتهارد کرج و یک یخچال نزدیک دروازه ری تامین میشد . این مریضخانه تا سال ۱۳۷۴ فعال بود و پس از آن تعطیل و هماکنون به ساختمانی متروک تبدیل شده و فقط بنای جنوبی بیمارستان باقی مانده و بر خلاف نیت واقف از کاربری پزشکی خارج گردیده و هم اینک ضلع شمالی زمین بیمارستان وزیری با قدمت ۱۲۰ سال به کارگاهی برای ایجاد هواکش برای متروی تهران بدل گشته.
«متن و عکس از هادی استاد هاشمی»
