سقاخانه کَل عباس علی، مسجدی تاریخی در قلب تهران است که با معماری ساده و دلنشین، بازدیدکنندگان را به یاد وقایع گذشته میاندازد. محیط آرام و صمیمی این مسجد برای حضور اهالی منطقه و گردشگران علاقهمند به تاریخ، مکانی مناسب برای آرامش و همنشینی است. شبها و روزهای پرشور رویدادهای فرهنگی گاه با صدای اذان و نورهای ملایم جان میگیرد و همنشانی میان مسجد و یادبود را تقویت میکند.
سقاخانه کل عباس علی، این مکان تاریخی و مذهبی که در قلب منیریه تهران قرار گرفته، با قدمتی که به دوره قاجار برمیگردد، در میان بازدیدکنندگان جایگاه ویژهای دارد؛ یکی از بازدیدکنندگان با اشاره به بازسازی سال ۱۳۱۱ و مرمتهای محلی، به زیبایی و اصالت آن اشاره کرد، در حالی که دیگری با توصیف دقیق کتیبههای نستعلیق و کاشیکاری قاجاری، جذابیت معماری را برجسته کرد. حتی یکی از بازدیدکنندگان که در این محله بزرگ شده بود، فقط با یک جمله کوتاه اشاره کرد که اینجا جایی است که او رشد کرده است. در مجموع، بازدیدکنندگان بهخاطر تاریخ، معماری و روح معنوی این سقاخانه، تجربهای مثبت و خاطرهانگیز را گزارش میکنند، در حالی که یکی از نظرات ۳ ستاره، جزئیات خاصی ارائه نکرده است.
Amir Hossein
یک ماه قبل
۵
سقاخونه کل عباسعلی که به عقیده دکتر یغمایی توی کتاب نیایش مهر در ایران، آخرین بازتاب کم سوی مهرکده و نیایشگاه های میتراست
واژه سقا به معنی ساختار کوچک درون دیواره شبیه غار کوچک یا عمل نیایش
در ایتالیا هم چیزی شبیه سقاخونه داریم که بهش میگن طاقچه پارسایی یا دخمه کوچک عبادت
یه نکته بسیار جالب دیگه وجود یک زورخونه در کنار این مکانه که به گفته مهرداد بهار پسر ملک الشعرای بهار در کتاب از اسطوره تا تاریخ زورخونه نمادی از مهرکده است ولی یغمایی مخالف این عقیده ست به دلیل اینکه ساختار مهرکده چلیپاییه ولی زورخونه گرد و اینکه مهرکده ها همیشه کنار رودخونه بنا میشدند در صورتی که این قید در بنای زورخونه ها دیده نمیشه
سقاخانه ها طی یک قرن گذشته از محبوبیت خاصی در میان عوام برخوردار بوده. قدمت سقاخانه کل عباس علی به دوره قاجار می رسه و اهالی خیابان شاهپور مراجعات زیادی به آن دارن. این مکان در شهریور ماه 1311 شمسی نیز مورد بازسازی قرار گرفت و 10 سال قبل نیز کسبه محلی با مرمت قسمت هایی از آن که تخریب شده بود سر و شکل تازه ای به سقاخانه کل عباس علی دادند.منبع:همگردی
سقاخانه کل عباسعلی در خیابان اسدی منش امروز و البرز قدیم واقع شده حد فاصل خیایان حافظ و خیابان فردوس. رو کتیبه بالای سقاخانه به نستعلیق خوش نوشته: «هزار منت لله که این بنای رمیم/ گرفت بار دگر رونق از رضای کریم» و زیرش تاریخ شهریور۱۳۱۱ نوشته شده که با توجه به شعر اشاره به بازسازی اونجا در سال ۱۳۱۱ اشاره داره. کنار این کتیبه کتیبه دیگهیی هست که من نتونستم درست بخونمش. فرم کاشیکاری مال عصر قاجاره و انگار تو دوره قاجار ساخته شده. سمت راست سقاخونه محل روشن کردن شمعه و سمت چپش یه آبسرد کن رو به شکل زشتی فرو کردن توش. نکته جالبی هست اینه که سنگهای نمای زیرینش کاملن نشون میده که حداقل به اندازه ۵۰ سانت یا بیشتر سطح زمین در طی سالیان بالا اومده. واقعن دیدنش جذابه. توصیه میشود.
